Το τρελοκομείο της κρίσης. Προϋπολογισμός – δώρο στους τραπεζίτες

Ο ΜΙΣΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΤΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ

Ο προϋπολογισμός που κατέθεσε ο Παπακωνσταντίνου στη βουλή καταγράφει στη γλώσσα των αριθμών την πιο μεγάλη λεηλασία που έχει αποπειραθεί ποτέ η κυρίαρχη τάξη σε βάρος μας τα τελευταία εξήντα χρόνια. Ο προϋπολογισμός του 2011 τα παίρνει από μας και τα δίνει στους τραπεζίτες.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός που ο Παπακωνσταντίνου δήλωνε –ούτε ο ίδιος δεν τα πίστευε- ότι όλα είναι υπό έλεγχο, η υλοποίηση του «μνημονίου» προχωράει και θα βγούμε από την στενωπό. Όμως, η αποτυχία είναι φανερή: το έλλειμμα δεν μειώθηκε σύμφωνα με τους στόχους που έβαζε η «τρόϊκα» και ο ΓΑΠ, τα έσοδα απέχουν μακράν από αυτά που είχαν προϋπολογιστεί.  Και ο «σοσιαλιστής» υπουργός Οικονομικών βρίσκει στο πι και φι τη λύση: δεσμεύτηκε ότι με τον προϋπολογισμό του 2011 θα προχωρήσει σε πρόσθετες περικοπές 3,5 με 4 δισεκατομμυρίων ευρώ.

ΑΠΟ ΠΟΥ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ

Υπάρχει ένας Πίνακας στην σελίδα 67 της εισηγητικής έκθεσης του κρατικού προϋπολογισμού, όπου αποτυπώνονται οι δαπάνες του ανά κατηγορία. Αν κοιτάξουμε την κατηγορία «αποδοχές και συντάξεις» διαπιστώνουμε τα εξής: το το 2009 αυτές οι δαπάνες ήταν 22.293 εκατομμύρια ευρώ. Η εκτίμηση για το 2010 είναι ότι θα πέσουν στα 20.219 εκατομμύρια ευρώ. Όσο για το 2011, προβλέπεται (δηλαδή μπορεί να είναι και λιγότερες) να φτάσουν τα 19.802 εκατομμύρια ευρώ.

Με άλλα λόγια, 5.700 εκατομμύρια ευρώ λιγότερα για μισθούς και συντάξεις σε σχέση με το 2009, μείωση που φτάνει το 22,3%. Πρόκειται για κυριολεκτική αφαίμαξη, όπως το νιώθουν εκατομμύρια εργαζόμενοι και συνταξιούχοι κυριολεκτικά στο πετσί τους.

Κάτω από την περίεργη για τους πολλούς από μας ταμπέλα «μεταβιβαστικές πληρωμές», συμπεριλαμβάνονται στην ουσία όλες οι δαπάνες για παιδεία, υγεία, κοινωνική πρόνοια, γενικά οι υποχρεώσεις που έχει αναλάβει το κράτος σε ασφαλιστικά ταμεία, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου κλπ. Το 2009 το κονδύλι ήταν 21.146 εκατομμύρια ευρώ, για το 2011 «προβλέπεται» να μειωθεί στα 18.659 εκατομμύρια ευρώ.

Για παράδειγμα, το υπουργείο Παιδείας θα δει τα κονδύλια που έχει στη διάθεσή του να πετσοκόβονται κατά 1,25 δισεκατομμύρια ευρώ (6.283 εκατομμύρια για το 2011 έναντι των 7.534 εκατομμύρα που πραγματοποιήθηκαν το 2010). Το υπουργείο Υγείας αντιστοίχως θα υποστεί μείωση δαπανών που του αναλογούν ύψους 1,4 δισεκατομμυρίων ευρώ.

ΠΟΥ ΤΑ ΔΙΝΕΙ;

Δεν θα είναι υπερβολή να πούμε ότι παραπάνω από το μισό του προϋπολογισμού πάει κατευθείαν στους τραπεζίτες. Ακούγεται παρανοϊκό και είναι. Παρ’ όλα αυτά είναι αλήθεια. Αρκεί μια πρόσθεση για να το αποδείξει.

Ο προϋπολογισμός του 2011 ανέρχεται σε 120,4 δισεκατομμύρια ευρώ. Μόνο για πληρωμή ΤΟΚΩΝ προβλέπει την καταβολή 15.920 εκατομμυρίων ευρώ. Αν προσθέσουμε σε αυτά τις δαπάνες για ΧΡΕΟΛΥΣΙΑ μεσομακροπρόθεσμου δανεισμού οι οποίες ανέρχονται σε 28.130 εκατομμύρια ευρώ και τις δαπάνες των χρεολυσίων βραχυπρόθεσμου δανεισμού που φτάνουν τα 18.000 εκατομμύρια ευρώ, προκύπτει το εντυπωσιακό ποσό των 62.050 εκατομμυρίων ευρώ!

Η πορεία που αυξάνουν οι δαπάνες για την πληρωμή των τόκων είναι ιλιγγιώδης. Το 2009 και με την δημοσιονομική κρίση σε πλήρη εξέλιξη, είχαν προϋπολογιστεί 12.325 εκατομμύρια. Το 2010 προϋπολογίστηκαν 625 εκατομμύρια περισσότερα, 12.950 εκατομμύρια ευρώ. Εν τέλει σπαταλήθηκαν 13.260 εκατομμύρια ευρώ, αύξηση σε σχέση με το 2009 7,6%. Για το 2011 προβλέπεται η καταβολή σχεδόν 16.000 εκατομμυρίων ευρώ (15.920 για την ακρίβεια) για τόκους. Αύξηση σε σχέση με το 2010 φτάνει το 20,1%

Όπως τρέχουν τα πράγματα, δεν θα είναι καθόλου αναπάντεχο αν το κονδύλι για την πληρωμή των τόκων φτάσει και ξεπεράσει το κονδύλι που δίνει το κράτος για μισθούς και συντάξεις του δημοσίου.

ΣΦΑΓΗ

Με αυτό το «μάτι» πρέπει να κοιτάμε όλους τους στόχους που ανακοινώνει η κυβέρνηση με τον κρατικό προϋπολογισμό. Όταν αφιερώνει για παράδειγμα σελίδες επί σελίδων για τα σχέδιά της να καρατομήσει τους μισθούς στις ΔΕΚΟ, να ξέρουμε ότι τα 800 εκατομμύρια ευρώ που θέλει να «εξοικονομήσει» θα πάνε στα θησαυροφυλάκια των τραπεζιτών. Το ίδιο και ό,τι «εξοικονομήσει» η ετοιμόρροπη κυβέρνηση πετώντας στο δρόμο τους χιλιάδες συμβασιούχους του δημοσίου.

Οι απεργίες μας μπορούν να βάλουν φρένο στην καταστροφική μανία τους. Οχι μόνο να αποκρούσουμε τις επιθέσεις σε μισθούς συνταξεις εργασιακές σχέσεις, αλλά και να επιβάλουμε ότι όλος αυτός ο πλούτος που σπαταλιέται για τις μαύρες τρύπες των τραπεζιτών θα πάει για τις δικές μας ανάγκες, για να επιβάλουμε τη διαγραφή του χρέους, την κρατικοποίηση των τραπεζών υπό τον δικό μας έλεγχο.