Ολοι μαζί

Το νέο απεργιακό κύμα απέναντι στο «επικαιροποιημένο και παρατεταμένο» Μνημόνιο έχει ήδη ξεκινήσει. Οι απεργοί στους Δήμους, οι ναυτεργάτες, οι  εκπαιδευτικοί και οι φοιτητές,, οι νοσοκομειακοί γιατροί που παλεύουν για δωρεάν πρόσβαση στην Υγεία, οι εργαζόμενοι του ΔΟΛ, οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες που συντονίζονται και πολλοί άλλοι χώροι μπορούν να βρεθούν όλοι μαζί την Πέμπτη 25 Νοέμβρη στην παναττική 3ωρη στάση εργασίας και συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος στη 1μμ που καλούν ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ .

Αυτό θα είναι το ραντεβού που θα ενώσει όλες τις αντιστάσεις και θα σημάνει την κλιμάκωση πηγαίνοντας για τη μεγάλη Πανεργατική Απεργία στις 15 του Δεκέμβρη ενάντια στο Μνημόνιο, στον προϋπολογισμό-σφαγείο, για να την συνολική ανατροπή των μέτρων.

Οι επιθέσεις από τη μεριά της κυβέρνησης και της τρόικα κλιμακώνονται αφού ούτε τα μέτρα που είχαν πάρει δουλεύουν ούτε οικονομική ανάκαμψη υπάρχει. Για αυτό τα δύο απεργιακά ραντεβού αποκτούν ιδιαίτερη σημασία.

Οι χώροι που έχουν βγει ήδη σε κινητοποιήσεις έχουν στριμώξει την κυβέρνηση, αλλά η δύναμη τους μπορεί να πολλαπλασιαστεί και να είναι νικηφόρα με τον συντονισμό όλων των εργατικών κομματιών που είναι σε κίνηση.

Μάχη

Πηγαίνοντας προς την απεργία, χρειάζεται να δοθεί μάχη απέναντι στις απόψεις που λένε ότι οι απεργίες δεν φέρνουν αποτέλεσμα. Όσοι στηρίζουν τέτοιες απόψεις, από τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης μέχρι ξεπουλημένους συνδικαλιστές, θέλουν να ξεχνούν ότι το μεγάλο απεργιακό κίνημα της Άνοιξης και σταμάτησε επιθέσεις και έδωσε τον τόνο για το «θερμό» φθινόπωρο που διανύουμε.

Ταυτόχρονα, πρέπει να κοντράρουμε και όσους λένε ότι οι απεργίες αυτές δεν παίζουν ρόλο γιατί είναι «του Παναγόπουλου». Η διάθεση και η οργή του κόσμου από τα κάτω τους είχε αναγκάσει να καλέσουν όλες τις Πανεργατικές το πρώτο εξάμηνο του χρόνου, το ίδιο συμβαίνει και τώρα. Άλλωστε, δεν είναι πολύ πίσω μας οι δηλώσεις του Παναγόπουλου στο Ρόιτερς ότι δεν σχεδιάζει νέες απεργίες.

Αντίθετα, πρέπει να δώσουμε μάχη να οργανωθεί η απεργία της 15ης του Δεκέμβρη με τέτοιο τρόπο που να φτάσει και να ξεπεράσει την 5η του Μάη. Η Πανεργατική θα μπορέσει να είναι η αφετηρία για κλιμάκωση των απεργιών και των κινητοποιήσεων και θα δώσει ξανά το μήνυμα στους εργάτες όλης της Ευρώπης ότι μπορούμε να ανατρέψουμε τα μέτρα.

Η Αριστερά χρειάζεται να μπει μπροστά σε αυτή την προσπάθεια. Σε αυτή τη μάχη δεν γίνεται να λείπουν τα αιτήματα που συσπειρώνουν όλη την τάξη, είτε δουλεύει στον ιδιωτικό είτε στο δημόσιο τομέα. Η διαγραφή του χρέους προς τους τραπεζίτες, η εθνικοποίηση των τραπεζών με εργατικό έλεγχο, η απαγόρευση των απολύσεων, η νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και η ένταξη τους στα συνδικάτα είναι το εργατικό πρόγραμμα που μπορεί να δώσει τη λύση απέναντι στη βαρβαρότητα των μέτρων τους, για να πληρώσουν την κρίση οι καπιταλιστές και όχι οι εργαζόμενοι.