Ανταρσία στα ΜΜΕ

Χιλιάδες απεργοί δημοσιογράφοι, τεχνικοί, διοικητικοί, φωτορεπόρτερ, εργαζόμενοι με κάθε λογής εργασιακές σχέσεις, πλημμύρησαν το κέντρο της Αθήνας φωνάζοντας συνθήματα όπως «ανυπακοή απεργία διαρκή» και «αλήτες –ρουφιάνοι,  εκδότες- καναλάρχες». Η απεργιακή συγκέντρωση στην οποία συμμετείχαν όλα τα σωματεία στο χώρο του Τύπου, ξεκίνησε από τα γραφεία της ΕΣΗΕΑ και κατέληξε στο υπουργείο Εργασίας όπου είχε στηθεί η μικροφωνική για να γίνουν οι ομιλίες των προέδρων των σωματείων. Η οργή του κόσμου ήταν τόσο μεγάλη που δεν άφησαν τον Σόμπολο, τον πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ, ούτε καν να πάρει το λόγο. Στην ουσία γλύτωσε μόνο χάρη την προστασία της αστυνομίας που τον φυγάδευσε μέσα στο υπουργείο Εργασίας.

Από τα κάτω

Αμέσως μετά εργαζόμενοι από το ΔΟΛ, το Σκάι, την «Απογευματινή», τα μαγαζιά όπου η εργοδοσία προχώρησε στις μεγαλύτερες επιθέσεις την τελευταία περίοδο, πήραν το μικρόφωνο, μίλησαν δημόσια για την εργοδοτική τρομοκρατία των εκδοτών καναλαρχών και κάλεσαν τους απεργούς σε απεργιακή δράση και αγώνα από τα κάτω χωρίς άλλη αναμονή. Στη συνέχεια προχώρησαν σε ανοιχτή γενική συνέλευση στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, όπου ομόφωνα αποφάσισαν να καλέσουν τις επόμενες ημέρες κοινές γενικές συνελεύσεις όλων των εργαζομένων σε κάθε εφημερίδα, περιοδικό, κανάλι, ραδιοφωνικό σταθμό, πόρταλ, με στόχο να αποφασίσουν τριήμερη απεργία στο τέλος της επόμενης εβδομάδας, για να μην βγουν τα κυριακάτικα φύλλα με προοπτική κλιμάκωσης με απεργίας διαρκείας.

Το κλίμα ήταν από την αρχή εκρηκτικό. «Εχτές έγινε συγκέντρωση εργαζομένων στην ΕΡΤ», μας είπε η Ειρήνη Φωτέλλη. «Ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας μας είπε ότι πάνε να κλείσουν τη Ραδιοτηλεόραση και τους περιφερειακούς σταθμούς  και να συρρικνώσουνε και τα κανάλια της ΕΡΤ στα πλαίσια των αναδιαρθρώσεων που ετοιμάζουν σε όλες τις ΔΕΚΟ, παρά το γεγονός ότι η ΕΡΤ είναι κερδοφόρα. Μας κάλεσε στην σημερινή απεργία και στις 15 Δεκέμβρη, αλλά ο κόσμος ήθελε κάτι περισσότερο. Όλοι καταλαβαίνουν ότι με τα δεδομένα που διαμορφώνονται στα ΜΜΕ και σε όλη την κοινωνία θα πρέπει να ορθώσουμε το ανάστημά μας, να προχωρήσουμε σε απεργιακή κλιμάκωση σε όλους τους χώρους».

Όταν ο δημοσιογράφος από το ραδιόφωνο του Σκάι, που πήρε το μικρόφωνο της συγκέντρωσης και είπε όσα μέχρι τότε δεν είχαν ακουστεί δημόσια, για τα αίσχη του Αλαφούζου και την σιωπηρή στήριξη που του έδωσε η ηγεσία της ΕΣΗΕΑ, οι απεργοί ξέσπασαν σε χειροκροτήματα. «Οι δημοσιογράφοι εργαζόμενοι στο ραδιόφωνο του Σκάι δεν υπέγραφαν τις ατομικές συμβάσεις εργασίας.

Η διοίκηση του σταθμού ασκούσε πιέσεις στους εργαζόμενους ακόμα και στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου για ένα υποτίθεται πιο βελτιωμένο ιδιωτικό συμφωνητικό, περικοπής της μισθοδοσίας τους. Και ενώ το ΔΣ του σταθμού και οι επιτελάρχες του σταθμού εργάζονταν υπερωριακά χρησιμοποιώντας ακόμα και μέσα διασυρμού εργαζομένων με στόχο την εξώθησή τους στην υπογραφή, η ΕΣΗΕΑ τις πιο κρίσιμες ώρες απουσίαζε, δεν κάλεσαν ούτε στάση ούτε καν συνέλευση. Οι συνάδελφοι με δάκρυα στα μάτια σύρθηκαν να υπογράψουν. Κάποιοι αντέχουν ακόμα και ας ξέρουμε ότι το σωματείο μας εξαντλήθηκε στο «θα» και στην κωλυσιεργία».

Η Βίκυ Σαμαρά από την Απογευματινή ακολούθησε: «Ήρθαμε αντιμέτωποι με μία πρωτοφανή μεθόδευση, μετά από μία αίτηση πτώχευσης, αλλά είμαστε σήμερα εδώ μαζί σας και δηλώνουμε τη συμπαράστασή μας στους συναδέλφους του ΔΟΛ σε όλα τα μαγαζιά». «Εμείς κάναμε απεργία 7 ημέρες και η μία από αυτές ήταν στην ουσία με ανυπακοή απέναντι στο σωματείο μας», είπε η Γιάννα Σακελλαρίου εκπρόσωπος των εργαζόμενων στο ΔΟΛ. «Στη συνέλευση που θα κάνουμε σε λίγο στην ΕΣΗΕΑ πρέπει εμείς να καθορίσουμε τον αγώνα που θέλουμε να κάνουμε. Να αποφασίσουμε απεργία διαρκείας για να κατοχυρώσουμε τις θέσεις εργασίας και τους μισθούς μας και αύριο που συνεδριάζει το διασωματειακό να εξασφαλίσουμε ότι αυτή θα είναι η απόφασή τους».

Μετά από αυτή την μεγάλη ανατροπή εκατοντάδες εργαζόμενοι όλων των ειδικοτήτων συγκεντρώθηκαν στην  ΕΣΗΕΑ. Η διάθεση για συνέχεια ήταν τέτοια που μετέτρεψαν μια πρωτοβουλία κάποιων μελών του μεικτού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ, σε μια μαζική Γενική Συνέλευση για να αποφασίσουν από κοινού τα επόμενα βήματα έτσι ώστε η απεργία να συνεχιστεί και να κλιμακωθεί αλλά και για τα συνολικότερα ζητήματα. Πολλοί ήταν αυτοί που ζήτησαν να διαγραφούν από μέλη της ΕΣΗΕΑ όσοι δημοσιογράφοι σαν διευθυντές πρωτοστατούν στους εκβιασμούς και στις απολύσεις.

Απεργιακό ταμείο

Άλλοι πρότειναν στην επόμενη απεργία οι τεχνικοί της τηλεόρασης να επιβάλουν ότι δεν θα εκπέμπουν καθόλου σήμα τα κανάλια και αντί για το πρόγραμμά τους να εκπέμπουν μία μαύρη εικόνα. Να φτιαχτεί απεργιακό ταμείο και να πάψει η ΕΣΗΕΑ να κάνει ακριβοπληρωμένες γιορτές και εκδρομές. Να μπουν τώρα όλοι οι συνάδελφοι με μπλοκάκια στην ΕΣΗΕΑ, προτειναν άλλοι.

«Η εφημερίδα έχει καταθέσει αίτηση πτώχευσης και μέχρι τις 2 Φεβρουαρίου που είναι το δικαστήριο είμαστε εγκλωβισμένοι χωρίς δεδουλευμένα. Πετύχαμε όμως δύο πολύ σημαντικές νίκες», είπε ο Δημήτρης Ριζούλης από την Απογευματινή . «Η πρώτη είναι ότι καταφέραμε και βγάλαμε την εφημερίδα μόνοι μας την «Απογευματινή των εργαζομένων». Ήταν τεράστια επιτυχία, δεν μας άφησαν να την κρεμάσουμε στα περίπτερά από εξώδικο που έκανε ο εκδότης της εφημερίδας και τελικά τη βγάλαμε σαν φρι πρες και εξαντλήθηκε μέσα σε λίγες ώρες. Η δεύτερη νίκη ήταν στο δικαστήριο το οποίο απέρριψε τα ασφαλιστικά μέτρα που ζητούσε ο Σαραντόπουλος. Το μόνο που έχουμε να περιμένουμε είναι τη στήριξη της κοινωνίας. Με αφορμή το δικό μας παράδειγμα λέω ότι ήρθε η ώρα να πάρουμε τα πράγματα στα χέρια μας και όταν κάποιος απειλεί ότι θα βάλει λουκέτο η απάντηση είναι να βγάλουμε την ίδια εφημερίδα μόνοι μας. Δεν τους έχουμε τόσο μεγάλη ανάγκη όσο νομίζουμε. Εμείς μέχρι τις 17 Δεκέμβρη θα βγάλουμε και άλλο φύλλο και θέλουμε τη στήριξή σας και θέλουμε να συμπεριληφθεί στο κοινό ψήφισμα».

Αρχικά η πρόταση ήταν να βγει από τη συνέλευση ένα απεργιακό ψήφισμα που θα διεκδικεί την εφαρμογή των ΣΣΕ και αξιοπρεπείς εργασιακές σχέσεις χωρίς συγκεκριμένη απεργιακήπρόταση. Όμως η διάθεση για απεργία διαρκείας ήταν έκδηλη.

«Από λόγια έχουμε μπουχτίσει», είπε ο Κώστας Σαρρής από την ΗΜΕΡΗΣΙΑ και μέλος των Financial Crimes. “Από κείμενα τα οποία αντιδρούν πάνω σε όλα αυτά που μας κάνουν έχουμε άπειρα και μπορούμε να έχουμε και ακόμα περισσότερα. Σήμερα το μήνυμα που βγήκε από αυτή τη διαδήλωση ήταν ότι ήρθε η ώρα της δράσης και αυτό συμπυκνώνεται στο σύνθημα ανυπακοή απεργία γενική.

Το ερώτημα είναι πώς μπορούμε αυτό να το οργανώσουμε. Ξέρουμε όλοι ότι όσο δυνατά και να το φωνάξουμε δεν υπάρχει περίπτωση να το οργανώσει η ηγεσία της ΕΣΗΕΑ. Άρα χρειάζεται σήμερα να δούμε πώς μπορούμε βήμα βήμα να φτάσουμε σε αυτό που φωνάζαμε σήμερα μαζικά. Πρώτο να βγάλουμε ένα κείμενο που θα είναι κοινό για όλους μας που να καταλήγει με κείμενο πρόταση για απεργία διαρκείας και να βάλουμε ένα χρονοδιάγραμμα oπου θα κάνουμε διακλαδικές συνελεύσεις σε κάθε μαγαζί.

Η αρχή να γίνει το επόμενο Σαββατοκύριακο εκεί που τους πονάει. Και ας έρθουν να κάνουν τους τσαμπουκάδες που είχαν κάνει στην πρώτη προσπάθεια. Τώρα είμαστε πολύ πιο οργανωμένοι, πολύ πιο ξεκάθαροι και μπορούμε να δώσουμε την κόντρα με πολύ καλύτερους όρους. Να πάμε συγκροτημένα έτσι ώστε να μην μπαίνουν οι πιέσεις στον κάθε ένα μέσα στα μαγαζιά. Το δεύτερο είναι ότι  όπου και να βγει είναι σίγουρο ότι η ΕΣΗΕΑ δεν πρόκειται να το υιοθετήσει και να το κάνει σημαία του κλάδου. Η απάντηση είναι ότι όπως στο ΔΟΛ οι διοικητικοί που είναι και το πιο αδύναμο κομμάτι στον κλάδο,  φτιάξανε την εργασιακή επιτροπή, και κάνανε αντάρτικη απεργία ακόμα και κόντρα στην απόφαση της ΕΠΗΕΑ να κλείσει την απεργία, το ίδιο μπορούμε να κάνουμε και το κομμάτι των δημοσιογράφων σε κάθε χώρο που είναι και πιο οργανωμένο και να πάμε να υλοποιήσουμε αυτές τις αποφάσεις με όλους τους εργαζόμενους με περιφρουρήσεις. Ο ΔΟΛ είναι η σημαία μας. Αν έγινε εκεί μπορεί να γίνει παντού».

«Δέκα χρόνια μπλοκάκι»

«Δουλεύω εδώ και δέκα χρόνια με μπλοκάκι, όπως και χιλιάδες άλλοι συνάδελφοί μου», είπε η Γεωργία. «Δεν μπορούμε να μιλάμε για άλλου είδους συνδικάτα, για άλλου είδους σωματεία αν δεν αναγνωριστούν αυτοί οι εργαζόμενοι και δεν καλυφθούν συνδικαλιστικά.

Για εμάς δεν υπάρχει καμία λογική διαπραγμάτευσης. Διαπραγματευόμαστε ατομικά τη σύμβασή μας τρίμηνη, εννεάμηνη, εντεκάμηνη, το μισθό μας και έρχεται τώρα η ΕΣΗΕΑ και υπογράφει ατομικές συμβάσεις ακόμα και σε μαγαζιά κάστρα. Για εμάς δεν υπάρχει δρόμος διαπραγμάτευσης, δρόμος συνεννόησης με τα αφεντικά μπας και σωθεί το μαγαζί, υπάρχει μόνο ένας δρόμος, οι απεργίες διαρκείας και σας καλούμε να μας καλύψετε για να δώσουμε αυτή τη μάχη όλοι μαζί».

Στο τέλος της διαδικασίας συγκροτήθηκε ανοιχτή συντονιστική επιτροπή με τη συμμετοχή δεκάδων εργαζομένων από όλους τους κλάδους και τα μαγαζιά που ανέλαβαν να οργανώσουν ο καθένας στο χώρο του αυτή την μεγάλη και φιλόδοξη μάχη. Η συνέχειά της θα κρίνει όχι μόνο το εργασιακό μέλλον των εργαζόμενων στα ΜΜΕ την επόμενη περίοδο, αλλά μπορεί να ανοίξει το δρόμο για ένα απεργιακό κίνημα διαρκείας σε όλους τους εργασιακούς κλάδους, κόντρα στους πραγματικούς αλήτες ρουφιάνους, τους βαρώνους των ΜΜΕ και τους υπουργούς της κυβέρνησης και της τρόικας.