Ιδέες
Συζητήσεις σε Χανιά και Ηράκλειο μέσα στο “διήμερο οργής”

\r\n

Χανιά

\r\n
\r\n
\r\n
Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 6/12 και στα Χανιά το μονοήμερο συζητήσεων του ΣΕΚ για τον Μαρξισμό με πλούσιες τοποθετήσεις πάνω στα κρίσιμα ζητήματα των ημερών και με συνολικά 60 άτομα να έχουν παρακολουθήσει τις συζητήσεις.
\r\n
 
\r\n
Η πρώτη συζήτηση για την αναγκαιότητα του μαρξισμού σε σχέση με τον καπιταλισμό και τις κρίσεις του με εισηγητή τον Κώστα Βλασσόπουλο, άνοιξε τον διάλογο γύρω από τους διαφορετικούς δρόμους για την αλλαγή, για τον κομβικό ρόλο της εργατικής τάξης στην προσπάθεια της ταξικής απελευθέρωσης, γιατί ο μαρξισμός είναι η μόνη θεωρία με συνολική εξήγηση για τον κόσμο και την αλλαγή του. Στις τοποθετήσεις από κάτω τέθηκαν και απαντήθηκαν ερωτήματα γύρω από το αν υπάρχει εργατική τάξη και πως μπορεί να οργανωθεί το συνειδητό τμήμα της στο επαναστατικό κόμμα και να δικαιώσει το σύνθημα «εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά/χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά».
\r\n
 
\r\n
Στη δεύτερη συζήτηση γύρω από τι προκαλεί τους πολέμους με ομιλητή τον Λέανδρο Μπόλαρη, συγγραφέα του βιβλίου “Ουκρανία-σταυροδρόμι ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών” που κυκλοφορεί από το Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο, δόθηκαν απαντήσεις στις διαφορετικές ερμηνείες του ιμπεριαλισμού και παρουσιάστηκαν οι θέσεις των επαναστατών, τονίζοντας ότι χρειάζεται ένα ενιαίος τρόπος να απαντήσουμε στα ζητήματα (σύνδεση καπιταλισμού με ιμπεριαλισμό, το σύστημα των ανταγωνισμών σε κεφάλαια-κράτη, ο ρόλος της εργατικής τάξης) και όχι να τα αντιμετωπίζουμε ξεκομμένα. Σύμφωνα με τον ομιλητή, η Αριστερά δεν πρέπει να πέφτει σε διλήμματα και να καλλιεργεί αυταπάτες για διάφορους καλούς καπιταλιστές που θα σώσουν τον κόσμο αλλά να εστιάσει στην πραγματική δύναμη του κόσμου και της κοινής μάχης ενάντια στον ιμπεριαλισμό και την ισλαμοφοβία.
\r\n

Τοποθετήσεις

\r\n
Στις τοποθετήσεις άνοιξαν διάφορα θέματα όπως για την αντίληψη που υπάρχει από παλιά στην Αριστερά να αντιμετωπίζει «τον εχθρό του εχθρού μου ως φίλο μου», η οποία την αφοπλίζει σε διάφορα ζητήματα (ο ρόλος των Αμερικάνων στο Κομπανί, ο «αντιφασιστικός» αγώνας του Πούτιν στην Ουκρανία).
\r\n
 
\r\n
Η τρίτη συζήτηση για τα όρια της ρεφορμιστικής στρατηγικής και τί αλλαγή θα φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ, με ομιλητή το Πάνο Γκαργκάνα, διευθυντή της εφημερίδας Εργατική Αλληλεγγύη, συγκέντρωσε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον απ’ όλες τις συζητήσεις. Κατέληξε ότι για να ανοίξει η προοπτική της ανατροπής χρειάζεται μια ανεξάρτητη αντικαπιταλιστική Αριστερά για να δικαιωθούν οι προσδοκίες των εργαζομένων. Όσο ισχυροποιηθεί καλύτερα ο πόλος του αγώνα, τόσο καλύτερα θα είναι για τη συνέχεια. Οι προσδοκίες και οι βάσιμες ανησυχίες του κόσμου για τη συνέχεια δεν θα ικανοποιηθούν από την ηγεσία των ρεφορμιστικών κομμάτων που κινητοποιούν κόσμο μόνο για ψηφοφορίες αλλά με ρήξεις και συγκρούσεις. Στις τοποθετήσεις σχολιάστηκε ότι δεν έχουμε ένα ηττημένο κίνημα αλλά ένα κίνημα οργανωμένο που μπορεί να γίνει η εναλλακτική δύναμη κι ότι η συζήτηση για τα όρια του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ανοίξει από τώρα και να είναι συντροφική αλλά και συγκεκριμένη πάνω στα ζητήματα.
\r\n
 
\r\n
Η τελευταία συζήτηση με ομιλήτρια τη Μαρία Στύλλου, υπεύθυνη σύνταξης του περιοδικού Σοσιαλισμός από τα Κάτω, γύρω από την αναγκαιότητα του επαναστατικού κόμματος, αντί στις 6μμ που ήταν προγραμματισμένη, μεταφέρθηκε στις 8μμ, γιατί ομιλητές και σύντροφοι συμμετείχαμε σύσσωμοι στο συλλαλητήριο για τον Αλέξη Γρηγορόπουλο που πραγματοποιήθηκε στην πλατεία της Αγοράς.
\r\n
 
\r\n
Στη συζήτηση τονίστηκε πως το επαναστατικό κόμμα δίνει τις μάχες όχι για αντιπαράθεση αλλά για να κερδίζονται οι εργαζόμενοι στην δράση, για την αναγκαιότητα του Ενιαίου Μετώπου και για το πως κερδίζεις τον κόσμο. Οι τοποθετήσεις κινήθηκαν γύρω από τη σημασία της στρατηγικής στις μάχες και για την ευελιξία που πρέπει να έχει το κόμμα στην τακτική του.
\r\n
 
\r\n
Ειρηναίος Μαράκης
\r\n
\r\n
\r\n

Ηράκλειο

\r\n
\r\n
Την Κυριακή 7 Δεκέμβρη πραγματοποιήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης η εκδήλωση “Μια μέρα για τον Μαρξισμό” όπου συμμετείχαν γύρω στα 40 άτομα από σχολές, εργατικούς χώρους καθώς και σύντροφοι από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
\r\n
Το μονοήμερο συζητήσεων άνοιξε ο Κώστας Βλασσόπουλος που εξήγησε με την εισήγησή του γιατί χρειαζόμαστε την μαρξιστική θεωρία. Στη συζήτηση που άνοιξε, ο Μύρωνας Μαρκάκης ανέλυσε την αξία του μαρξισμού κόντρα στις ιδεαλιστικές αναλύσεις των από πάνω που ουσιαστικά καταλήγουν να μην πατάνε σε καμία υλική βάση και τόνισε πως οι συνειδήσεις του κόσμου αλλάζουν μέσα από μαζικές διαδικασίες.
\r\n
 
\r\n
Μια εργαζόμενη από το ΠΑΓΝΗ έβαλε τον προβληματισμό της για το τι ρόλο πρέπει να παίζουν οι ηγεσίες, ενώ στη συνέχεια συζητήθηκε το κατά πόσο χρειαζόμαστε την οργάνωση στα αυθόρμητα “κινήματα οργής”, και η αξία της εργατικής τάξης σαν επαναστατικό υποκείμενο μέσα στον καπιταλισμό.
\r\n
 
\r\n
Στην επόμενη συζήτηση, ο Λέανδρος Μπόλαρης ανέλυσε το ζήτημα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που γεννά ο καπιταλισμός, εξήγησε πως η λύση σε τέτοιες καταστάσεις δεν πρόκειται να δοθεί ποτέ από τους πάνω και η αριστερά δεν θα πρέπει να προσπαθεί να διαλέξει πλευρά στα ιμπεριαλιστικά τους παιχνίδια, αλλά να στοχεύει στην οργάνωση της εργατικής τάξης, που είναι και η μόνη δύναμη που μπορεί να σταματήσει τους πολέμους. Ο Μιχάλης Σαρχιανάκης, δικηγόρος από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ έβαλε την προσωπική του εμπειρία από παλαιότερο του ταξίδι στην Ουκρανία στο οποίο παρατήρησε τις πολύ έντονες ταξικές διακρίσεις που υπήρχαν, ενώ παράλληλα καλιεργούνταν ένα κλίμα υποβόσκοντος εθνικισμού. Ο Γιάννης Μακαρώνας στην τοποθέτησή του, εξήγησε οτι στο Ντονέτσκ δεν στήνεται μια λαϊκή δημοκρατία αλλά ένα καθεστώς το οποίο από το σύνταγμά του αφήνει ανέπαφη την ατομική ιδιοκτησία, ενώ αντίστοιχα είναι λανθασμένη η εικόνα που θέλει στο δυτικό κομμάτι της Ουκρανίας να έχουν την απόλυτη κυριαρχία τα τάγματα εφόδου των φασιστών. Τέλος παρατήρησε πως η μοναδική ιστορική στιγμή που δεν υπήρχαν εθνικές καταπιέσεις στην Ουκρανία ήταν η επανάσταση του 1917.
\r\n
\r\n

Πισωγυρίσματα

\r\n
\r\n
Στη συνέχεια τη συζήτηση για τα όρια της ρεφορμιστικής αριστεράς άνοιξε ο Πάνος Γκαργκάνας. Αναφέρθηκε στα πισωγυρίσματα που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ που με τις επιλογές του μένει πολιτικά δέσμιος στην αστική τάξη, με πρόσφατο παράδειγμα την αλλαγή της θέσης του για το τραπεζικό σύστημα. Η Άλε Κρήτη έβαλε την εικόνα από τις 3 βδομάδες κατάληψης των σχολών στο Ρέθυμνο και τόνισε με τη σειρά της το πόσο εύκολα μετατοπίστηκε ο κόσμος της βάσης της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ όταν τραβήχτηκε από τα ΕΑΑΚ, φτάνοντας από μια αρχική δυσπιστία προς τις καταλήψεις, να καταλαβαίνουν ότι ο μοναδικός τρόπος για να κερδίσουμε την μάχη για δημόσια και δωρεάν παιδεία είναι το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα.
\r\n
 
\r\n
Το μονοήμερο έκλεισε με την συζήτηση “Γιατί χρειαζόμαστε το επαναστατικό κόμμα” όπου στην εισήγησή της η Μαρία Στύλλου τόνισε την ανάγκη για οργανωμένη δράση των επαναστατών μέσα από το κόμμα και την σημασία της διακίνησης της επαναστατικής εφημερίδας σαν οργανωτή των μαχών. Ο Ζήσης Καλλιμάνης έβαλε την εικόνα από τα συντονιστικά του Ρεθύμνου και πόσο σημαντική ήταν η παρέμβαση μιας οργανωμένης ομάδας επαναστατών στην κλιμάκωση των φοιτητικών καταλήψεων, ενώ ο Γιώργος Αναστασάκης από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ μετέφερε τους προβληματισμούς του από τη σταλινική διαστρέβλωση του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού.
\r\n
 
\r\n
Πάνος Λουκίσας
\r\n