Wikileaks - Οι αποκαλύψεις δικαιώνουν το αντιμπεριαλιστικό κίνημα

Ενα τεράστιο ρεσιτάλ υποκρισίας συνοδεύει τις κατηγορίες ενάντια στο Wikileaks, μια υποκρισία ωστόσο που είναι πολύ αποκαλυπτική. Όσο το Wikileaks έβαζε σαν βασικό του στόχο να αποκαλύπτει στοιχεία για καταπιεστικά καθεστώτα της Ασίας και της Αφρικής, γινόταν αποδεκτό σαν μια φωνή ελευθερίας. Το νεοφιλελεύθερο περιοδικό Economist βράβευσε την ιστοσελίδα το 2008. Με την πρόσφατη δημοσιοποίηση απόρρητων ανταποκρίσεων από τις αμερικάνικες πρεσβείες ανά τον κόσμο, το Wikileaks πέρασε στον «άξονα του κακού».

Οι ΗΠΑ λένε ότι θα κινδυνέψουν άνθρωποι από τις αποκαλύψεις. Τι εννοούν; Οτι για παράδειγμα, με τον αμερικάνο πρέσβη στο Αφγανιστάν να αποκαλεί τον πρόεδρο-μαριονέτα της χώρας «παρανοϊκό» ή με τον βαν Ρομπάι, τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να λέει πως «οι Ευρωπαϊκές δυνάμεις δεν πιστεύουν ότι ο πόλεμος στο Αφγανιστάν θα οδηγηθεί σε επιτυχία», οι δυνάμεις της Αντίστασης στο Αφγανιστάν θα αποκτήσουν ακόμη μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Ίσως η αποκάλυψη ότι ο Μαχμούντ Αμπάς, πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής επιθυμούσε τη «βοήθεια» του Ισραήλ για να αντιμετωπίσει τη νίκη της Χαμάς στις εκλογές τροφοδοτήσει με αντίστοιχη αυτοπεποίθηση και την παλαιστινιακή Αντίσταση. «Κινδυνεύουν άνθρωποι» σημαίνει ότι κινδυνεύουν δολοφόνοι και επίδοξοι δολοφόνοι από τα θύματά τους.

Τα περισσότερα έγγραφα που έφερε στο φως το Wikileaks δεν ήταν εκπλήξεις. Όλοι ήξεραν ότι ο αμερικάνικος στρατός συμμετέχει σε επιχειρήσεις εντός του πακιστανικού εδάφους. Όπως και ότι η αμερικάνικη κυβέρνηση ανησυχεί για τον προσανατολισμό που έχει η κυβέρνηση Ερντογάν στην Τουρκία. Πόσο μάλλον ότι δεν πολυσυμπαθεί τη ρώσικη ηγεσία. Όμως η επιβεβαίωση όλων αυτών των πραγμάτων με επίσημα έγγραφα είναι σημαντικό βήμα.

Διαπιστώσεις

Ακόμη και από τα έγγραφα χωρίς εκπλήξεις βγαίνουν όμως πολύ χρήσιμες διαπιστώσεις για τα κινήματα που παλεύουν ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Το πρώτο είναι πως σε αντίθεση με την εικόνα των αμερικάνικων πρεσβειών ως ενός παντοδύναμου δικτύου αποφάσεων, οι ανταποκρίσεις δείχνουν μια πολιτική με πολύ «βλέποντας και κάνοντας» και με πρέσβεις οι οποίοι περισσότερο παπαγαλίζουν στερεότυπα και προβάλλουν τους φόβους και τις επιθυμίες τους παρά αναλύουν πραγματικά την κατάσταση. Η ανταπόκριση από την Κούβα έλεγε πως «το κουβανέζικο καθεστώς απαγόρευσε την προβολή της ταινίας του Μάικλ Μουρ ‘Sicko’ από τον φόβο των αντιδράσεων». Ο ίδιος ο Μάικλ Μουρ διέψευσε αυτή την είδηση λέγοντας μάλιστα πως την ταινία του την έδειξε η κρατική τηλεόραση της Κούβας.

Η ανικανότητά τους σημαίνει ότι είναι λιγότερο επικίνδυνοι; Το αντίθετο. Ενα δεύτερο συμπέρασμα είναι ακριβώς ότι επιβεβαιώνεται πόσο κοντινή ήταν και είναι η προοπτική πολέμου. Δεν ήταν υπερβολή η συζήτηση για βομβαρδισμό του Ιράν. Τα έγγραφα δείχνουν ότι υπάρχει ανοιχτή συζήτηση και μάλιστα τα συντηρητικά αραβικά καθεστώτα πιέζουν τις ΗΠΑ να επιτεθούν στο Ιράν. Σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα, αμερικάνικες δυνάμεις είναι ήδη δεσμευμένες για να συνταχθούν με τις χώρες της Βαλτικής και την Πολωνία κόντρα σε πιθανή ρώσικη επίθεση.

Το τρίτο είναι πως όσο και καλολαδωμένη να είναι η ιμπεριαλιστική μηχανή, υπάρχουν leaks - «διαρροές». Αυτό δεν οφείλεται σε κάποια μαγική δύναμη της τεχνολογίας ή του διαδικτύου. Κανονικοί άνθρωποι, φαντάροι, υπάλληλοι, τεχνικοί είναι αυτοί οι οποίοι τροφοδοτούν το διαδίκτυο με «απόρρητα» έγγραφα που περνάνε από τα χέρια τους. Φυσικά οι διαδικτυακές διαρροές δεν μπορούν να σταματήσουν τη δράση αυτού του μηχανισμού. Η μυστική διπλωματία και κάθε είδους συζήτηση πίσω από βαριές κουρτίνες βρίσκεται στην καρδιά του ιμπεριαλισμού. Ένα από τα πρώτα πράγματα που έκαναν οι Μπολσεβίκοι μετά την επανάσταση του Οκτώβρη ήταν να δημοσιεύσουν στην εφημερίδα Πράβντα τις μυστικές συμφωνίες των Αγγλογάλλων με τον Τσάρο για το πώς θα μοιραζόταν η Μέση Ανατολή μετά τον πόλεμο. Εκατομμύρια άνθρωποι στην Τουρκία και τον αραβικό κόσμο έμαθαν τι τύχη τους ετοίμαζαν πίσω από την πλάτη τους. Όταν η εργατική τάξη πάρει την εξουσία ακόμη και σε μία χώρα θα καταργήσει τη μυστική διπλωματία και φέρνοντας στο φως όλες τις μυστικές συμφωνίες θα βοηθήσει στην αποσταθεροποίηση συμμάχων και εχθρών. Προς το παρόν, έχουμε κάθε λόγο να υποστηρίξουμε το Wikileaks κόντρα στους διώκτες του.