Η άποψή μας
H “πολιτική της έντασης” δεν θα περάσει

 Aθήνα, 17 Γενάρη

Η κυβέρνηση επιλέγει να εφαρμόσει τη «στρατηγική της έντασης» στις πλάτες του φοιτητικού κινήματος. Η επιλογή αυτή εκδηλώθηκε με τον πιο χυδαίο τρόπο με τα στημένα επεισόδια στο Πολυτεχνείο την περασμένη Τετάρτη. Και επιβεβαιώθηκε με την ανακοίνωση ότι η κυβέρνηση επισπεύδει τη νομοθετική ρύθμιση σε βάρος του Πανεπιστημιακού Ασύλου. 

Είναι φανερό πως η κυβέρνηση θεωρεί ότι το θέμα του Ασύλου είναι το σημείο πάνω στο οποίο μπορεί να απομονώσει τις φοιτητικές καταλήψεις από το υπόλοιπο κίνημα και να αντιστρέψει την πρωτοφανή δική της απομόνωση. Από μία άποψη, πρόκειται για ανοιχτή ομολογία ότι οι υπουργοί δεν τα βγάζουν πέρα στο ζήτημα της αναθεώρησης του Αρθρου 16 και προσπαθούν να μεταθέσουν την πολιτική αντιπαράθεση σε ένα θέμα που θεωρούν «προνομιακό». Ταυτόχρονα, όμως, πρόκειται για την πιο κραυγαλέα ακροδεξιά στροφή, στα πρότυπα του Μπους και του Σαρκοζί.

Οι συκοφαντίες σε βάρος των πανεπιστημιακών, των φοιτητών και της Αριστεράς είναι εξοργιστικές. Ξαφνικά, όλοι όσοι υπερασπίζουμε το Ασυλο είμαστε ηθικοί αυτουργοί σε διακίνηση ναρκωτικών, προστάτες «ανεγκέφαλων χούλιγκαν» και ανίκανοι να περιφρουρήσουμε τις κινητοποιήσεις μας. Αυτή η τελευταία κατηγορία βγάζει πολύ γέλιο καθώς εκστομίζεται από υπουργούς- βετεράνους των «Kένταυρων» και των «Pέιντζερς» της ΟΝΝΕΔ με ύφος παλαιών πολεμιστών της Αριστεράς. Λίγο ακόμα και ο Μεϊμαράκης θα ντυθεί Αρης Βελουχιώτης για να καταγγείλει τα συντονιστικά των φοιτητών για ανικανότητα οργάνωσης του αγώνα!

Αυτά τα καραγκιοζιλίκια δεν μπορούν να συγκαλύψουν την πραγματική ατζέντα του Καραμανλή. Δίνει προτεραιότητα στην προώθηση της τρομοϋστερίας,  φτιάχνει έναν αχταρμά από «κουκουλοφόρους» και ρουκέτες και ελπίζει να συσπειρώσει μια «σιωπηλή πλειοψηφία» για να απομονώσει την αιχμή του κινήματος αυτή τη στιγμή, τις φοιτητικές καταλήψεις. Αν το πετύχει αυτό, ελπίζει ότι ανοίγει το δρόμο για πιο φιλόδοξους στόχους, να κερδίσει ξανά τις εκλογές και να γονατίσει τις αντιστάσεις που αντιμετωπίζει, από τις εργατικές απεργίες ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις μέχρι το αντιπολεμικό ρεύμα που κυριαρχεί στην Ελλάδα.

Ολο αυτό το αντιδραστικό παραλήρημα μπορεί να μείνει μόνο στη νοσηρή φαντασία των εγκεφάλων που συντονίζονται με τους νεοσυντηρητικούς των ΗΠΑ και της Γαλλίας. Μπορούμε να τους σταματήσουμε. 

Πρώτα απ’ όλα γιατί η συντριπτική πλειοψηφία στην Ελλάδα κουβαλάει εμπειρίες αντίστασης σε τέτοιες μεθοδεύσεις. Την ώρα που ο Μπους απομονώνεται μέσα στην ίδια την Αμερική, είναι φαντασίωση να νομίζει η ΝΔ ότι ο κόσμος στην Ελλάδα θα δώσει πράσινο φως για ελεύθερη δράση μπάτσων και πρακτόρων, για ανοιχτές συνεργασίες με CIA-FBI, για καταπάτηση Ασύλου κλπ κλπ. Οι φοιτητές μπορούν να ξεσηκώσουν την πλειοψηφία στο πλευρό τους ενάντια στα σχέδια της κυβέρνησης.

Αυτό όμως, απαιτεί δράση εδώ και τώρα από τα συντονιστικά των καταλήψεων και όλη την Αριστερά. Η απόφαση της ΠΟΣΔΕΠ για απεργίες των Πανεπιστημιακών  με 48ωρη, τριήμερη και διαρκείας τις επόμενες εβδομάδες δείχνει το δρόμο για όλα τα συνδικάτα αρχίζοντας από τους εκπαιδευτικούς της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ. Ολες οι συνδικαλιστικές ηγεσίες πρέπει να ανταποκριθούν σ’ αυτή την πρόσκληση. 

Ταυτόχρονα, οι φοιτητικές καταλήψεις μπορούν να γίνουν κέντρα εξορμήσεων που κερδίζουν την ενεργητική υποστήριξη της βάσης μέσα στους εργατικούς χώρους και στα συνδικάτα. Ο προσανατολισμός αυτός υιοθετήθηκε από το Πανελλαδικό Συντονιστικό, τώρα χρειάζεται να γίνει πράξη.

Εδώ πρέπει να ρίξει το βάρος όλη η Αριστερά. Δεν είναι η ώρα για απολογητική στάση, ούτε για αλληλοκατηγορίες αν η ΝΔ αντιμετωπίζει διαφορετικά την ηγεσία του ΣΥΝ από την ηγεσία του ΚΚΕ. Είναι ώρα για συσπείρωση και κοινή δράση στο πλευρό των φοιτητών που μας καλούν: απεργίες μαζί με τις καταλήψεις, κλιμάκωση και πολιτική κάλυψη για το κίνημα. Να στείλουμε αυτή την επικίνδυνη τρελή κυβέρνηση σε ψυχιατρικό άσυλο, να σώσουμε το Ασυλο και όλα όσα κινδυνεύουν από τις επιθέσεις της.