Διεθνή
Nαϊρόμπι, Oυάσιγκτον, Λονδίνο, Aθήνα: Nέο κύμα ενάντια στον πόλεμο

Aνταπόκριση από το Παγκόσμιο Kοινωνικό Φόρουμ

Περισσότεροι από 80.000 διαδηλωτές, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του 7ου Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουν και βγήκαν στους δρόμους του Ναϊρόμπι το περασμένο Σάββατο, για να φωνάξουν ενάντια στον πόλεμο του Μπους. Η Δήμητρα Κυρίλλου γράφει από το Nαϊρόμπι: 

Με διαδήλωση για την ειρήνη άνοιξε η αυλαία του 7ου Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ που πραγματοποιείται αυτές τις μέρες (20-25 Γενάρη) στο Ναϊρόμπι της Κένυας. Περισσότεροι από 5.000 συγκεντρωθήκαμε το Σάββατο στην Κιμπέρα, τη μεγαλύτερη παραγκούπολη της Δυτικής Αφρικής και βαδίσαμε προς το κέντρο του Ναϊρόμπι, φωνάζοντας συνθήματα ενάντια στη φτώχεια και τον πόλεμο. 

Τα συναισθήματα ήταν ανάμεικτα. Γιατί άλλο να βλέπεις την παραγκούπολη στην κινηματογραφική οθόνη του «Επίμονου Κηπουρού» κι άλλο να βρίσκεσαι πρόσωπο με πρόσωπο με την πραγματικότητα. Αυτοσχέδιες παράγκες και καλύβες, ανοιχτοί υπόνομοι, μια ολόκληρη πολιτεία 700.000 ανθρώπων χωρίς τρεχούμενο νερό, χωρίς δρόμους και υποδομές, όχι όμως χωρίς αντίσταση και αισιοδοξία. 

«Kibera for peace”, «Εξω ο Μπους από την Αφρική», «Κάτω τα χέρια από την Σομαλία», «Αστεγοι αλλά όχι απελπισμένοι», «Γη τώρα» έγραφαν τα πανό και οι πολύχρωμες σημαίες «PACE» κυμάτιζαν στο παράξενο κομβόι από κάθε είδους όχημα που ακολουθούσε το καραβάνι της πορείας στη λεωφόρο Χαιλέ Σελασιέ, μέχρι το πάρκο Ουχούρου στο κέντρο της πόλης. Εκεί ενωθήκαμε με πολλές χιλιάδες κόσμου που έφταναν από κάθε γωνιά της γης. 

Ηταν εκεί αντιπροσωπείες από το Σοβέτο του Γιοχάνεσμπουργκ, τη Ζιμπάμπουε, τη Σομαλία, τη Γκάνα, το Κονγκό, την Τανζανία και την Ουγκάντα. Δεν έλειπαν οι σύνεδροι από την Ασία (κύρια από την Ινδία και το Πακιστάν) αλλά και από την Ευρώπη και την Αμερική (μεγάλη συμμετοχή από την Βραζιλία). Το πιο ενθαρρυντικό όμως ήταν η παρουσία από τον ίδιο τον κόσμο της Κένυα που, παρά τα οργανωτικά  και πολιτικά εμπόδια, αγκάλιασε το φόρουμ και έδωσε το χρώμα σε όλα τα γεγονότα. Για τους περισσότερους ήταν η πρώτη φορά που συμμετείχαν σε μια τέτοια διοργάνωση, κι αυτό είχε ξεχωριστή αξία. Δεν έχει σημασία αν η αφορμή ήταν ο αγώνας ενάντια στο AIDS, τον Μπους ή την φτώχεια. 

Ξεχωρίσαμε ομάδες από παιδιά του δημοτικού που κατέβαιναν με τους δασκάλους τους, επιτροπές με αίτημα την αναδιανομή της γης, κάποια εργατικά σωματεία και κάποια άλλα που δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε όπως το «σωματείο πλανόδιων πωλητών και εκδιδόμενων γυναικών του Ναϊρόμπι» που κυριολεκτικά ξεσήκωσαν το κόσμο στο χορό και τις φωνές. 

Στο κέντρο πληροφόρησης Κενυάτα μας ενημέρωσαν ότι το σύστημα εγγραφής είχε μόλις καταρρεύσει καθώς πολλές χιλιάδες κόσμου έκαναν εγγραφή μόλις την προηγούμενη μέρα. Ομως, δεν διαμαρτυρήθηκε κανείς. 

Στην πλατφόρμα του πάρκου όλοι σχεδόν οι ομιλητές κατηγόρησαν τους ισχυρούς του πλανήτη και τις πολιτικές τους που έχουν αυξήσει τη φτώχεια στον Τρίτο Κόσμο. «Γνωρίζουμε ποιος είναι ο κόσμος που θέλουμε, ένας κόσμος όπου θα υπάρχει σεβασμός και όχι κηδεμονία της Δύσης όπου θα τερματιστούν τα χρέη που επέβαλε αυτή η κυριαρχία» είπε ο Τσίκο Γουιτάκερ από την Βραζιλία, μέλος του Διεθνούς Συμποσίου του ΠΚΦ. 

Το 7ο ΠΚΦ έρχεται φέτος να μεταφέρει για πρώτη ουσιαστικά φορά στην Αφρική την πλούσια συζήτηση που άνοιξε η εμφάνιση του κινήματος του Σιάτλ. Συμπίπτει με μια στιγμή κρίσιμη για το κίνημα και όλο τον πλανήτη. Ο Μπους κλιμακώνει τον πόλεμο (που χάνει) στο Ιράκ, και ανοίγει νέο μέτωπο με την εισβολή της Αιθιοπίας στη Σομαλία. Ολα αυτά δεν χτυπάνε στην καρδιά και στα μυαλά μόνο του κόσμου της Δύσης, αλλά και στην Αφρική,  ο καπιταλισμός είναι παγκόσμιος, το ίδιο και η κρίση του, η συζήτηση για την εναλλακτική απάντηση έχει μόλις ανοίξει. 

Δήμητρα Kυρίλλου

 


 

Δεκάδες χιλιάδες ακτιβιστές από την Αφρική και όλο τον κόσμο παίρνουν μέρος στις περισσσότερες από 1.000 εκδηλώσεις και σεμινάρια του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ στο Ναϊρόμπι. 

Μέσα σε λίγα λεπτά πέρασαν από μπροστά μου μικρές διαδηλώσεις από αντιπροσωπείες αγροτών από την Ινδία, γυναικών της Κένυα, βοσκών από την Σομαλία, μεταλλεργατών από την Γερμανία, ακτιβιστές ενάντια στο AIDS από τη Ν. Αφρική, των αγροτών της οργάνωσης Via Campesina, δικηγόρων που υπερασπίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Αλγερία, ακτιβιστών ενάντια στο χρέος από τη Μοζαμβίκη. Αυτές οι εικόνες συνεχίζονται όλη τη μέρα, ένα πραγματικό καρναβάλι αντίστασης. 

Στη διαδήλωση του Σαββάτου όλα αυτά τα ζητήματα είχαν τη θέση τους. Αλλά σε κάθε συζήτηση αυτό που γρήγορα κυριαρχούσε ήταν η οργή για τον Τζορτζ Μπους. 

Ο Στανισλάους Αλουσιόλα από την παραγκούπολη της Κιμπέρα μας είπε: «Ο Μπους είναι τύρανος. Συμπεριφέρεται το ίδιο με τον Σαντάμ αλλά είναι χίλιες φορές ισχυρότερος. Καταστρέφει το Ιράκ, εποφθαλμιά το Ιράν και τώρα ενθάρρυνε την Αιθιοπία να επιτεθεί στην Σομαλία. Οι ΗΠΑ ξοδεύουν ένα τρισεκατομμύριο δολάρια για πόλεμο, αλλά στην Αφρική υπάρχει τρομερή φτώχεια που θα εξαφανιζόταν με το ένα δέκατο αυτών των χρημάτων. Γιατί να ζούμε σε τέτοιες συνθήκες, με το HIV/AIDS, χωρίς σχολεία, χωρίς τουαλέτες και όλα να πηγαίνουν για τον πόλεμο; Χρειαζόμαστε ένα κόσμο χωρίς Μπους και Μπλερ και όπου οι λαοί θα έχουν προτεραιότητα.» Τις απόψεις του τις μοιράζονται πολλοί που συμμετέχουν στο Φόρουμ, κόσμος που βλέπει ότι ο πόλεμος του Μπους και ο νεοφιλελευθερισμός που καταστρέφει την Αφρική είναι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. 

Μια άλλη ομάδα κατοίκων της Κιμπέρα είχε φτιάξει πλακάτ που καταγγέλνουν την επέμβαση των ΗΠΑ στην Σομαλία. «Είδαμε τι έγινε στο Ιράκ και δε θέλουμε να δούμε να γίνονται τα ίδια στην Ανατολική Αφρική» είπε ένας απ’ αυτούς. Τη Δευτέρα και την Τρίτη εκατοντάδες Σομαλοί διαδήλωσαν ενάντια στην αμερικάνικη επέμβαση στη χώρα τους. Οι εφημερίδες της Κένυα το είχαν στις πρώτες ειδήσεις τους, μαζί με φωτογραφίες μιας Σομαλής που κρατούσε μια αντιπολεμική αφίσα του Socialist Worker. 

Οι αντιπολεμικές συζητήσεις που οργανώθηκαν είχαν μεγάλη συμμετοχή και ενθουσιασμό. Περίπου 200 άτομα παρακολούθησαν την συζήτηση για τον Ιμπεριαλισμό και τον Πόλεμο που οργάνωσε το Globalise Resistance. Ομιλητές ήταν ο Σαμίρ Αμίν, ο Γουόλντεν Μπέλο, η Γιλντίζ Ονέν από την Τουρκία και ο Αλεξ Καλλίνικος.

Tσάρλι Kίμπερ

 


 

17 Mάρτη - Πανελλαδικό συλλαλητήριο στην Aθήνα

Σύσκεψη για την οργάνωση του αντιπολεμικού συλλαλητήριου στις 17 Μάρτη, οργάνωσε την περασμένη Δευτέρα η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο. Η σύσκεψη πραγματοποιήθηκε στο ΕΚΑ και συμμετείχαν αγωνίστριες και αγωνιστές του αντιπολεμικού κινήματος, των φοιτητικών καταλήψεων, μετανάστες, συνδικαλιστές. 

Τη συζήτηση άνοιξε ο Γιάννης Σηφακάκης, συντονιστής της Συμμαχίας Σταματήστε τον Πόλεμο, εξηγώντας τη σημασία να γίνει ένα μεγάλο αντιπολεμικό συλλαλητήριο εκείνη την μέρα. «Υπάρχουν δυο σημαντικοί λόγοι γιατί πρέπει να γίνει αυτό το συλλαλητήριο. Από τη μια έχουμε την απόφαση του Μπους να κλιμακώσει τον πόλεμο στο Ιράκ. Το Μάρτη συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από το ξεκίνημα του πολέμου στο Ιράκ, που μέχρι τώρα έχει κοστίσει τη ζωή σε περισσότερους από 650.000 Ιρακινούς. Και ο Μπους αποφάσισε να κάνει ακόμα μεγαλύτερο το λουτρό αίματος  με την αποστολή 21.500 στρατιωτών στη Βαγδάτη. Αυτή η απόφαση ξεσηκώνει τα αντιπολεμικά κινήματα παντού. Στις 27 Γενάρη θα γίνει μια γιγάντια διαδήλωση στην Ουάσιγκτον και στις 24 Φλεβάρη θα ακολουθήσει το βρετανικό αντιπολεμικό κίνημα. 

Με αυτή την κλιμάκωση του πολέμου από τον Μπους συμβαδίζει και η προσπάθεια της κυβέρνησης του Καραμανλή να κλιμακώσει τις επιθέσεις στα δημοκρατικά μας δικαιώματα. Το βλέπουμε όταν με αφορμή τη ρουκέτα στην αμερικάνικη πρεσβεία η κυβέρνηση βάζει μπροστά να γεμίσει την Αθήνα κάμερες που θα παρακολουθούν τους διαδηλωτές, βλέπουμε την απόπειρα να καταργηθεί το πανεπιστημιακό άσυλο με μια ολόκληρη εκστρατεία συκοφαντιών για τους φοιτητές και τους πανεπιστημιακούς, ή την πρόσφατη απόπειρα να απελαθεί ο Τζαβέντ Ασλάμ ο πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας επειδή αποκάλυψε τις απαγωγές των Πακιστανών από τις μυστικές υπηρεσίες. 

Για αυτό θέλουμε ένα μεγάλο συλλλαλητήριο στις 17 Μάρτη στο Σύνταγμα, για να απαιτήσουμε σταμάτημα του πολέμου και της κατοχής στο Ιράκ και των επιθέσεων στα δημοκρατικά δικαιώματα που φέρνει η συμμετοχή στο «διαρκή πόλεμο κατά της τρομοκρατίας». Θέλουμε μαζί μας τα συνδικάτα, τις φοιτητικές καταλήψεις, τις κοινότητες των μεταναστών. 

Εχουμε κάποιους σταθμούς να αξιοποιήσουμε πηγαίνοντας προς τις 17 Μάρτη. Στις 15 Φλεβάρη για παράδειγμα, τη μέρα που το 2003 έκανε την εμφάνισή της η «νέα υπερδύναμη» του αντιπολεμικού κινήματος. Τέλη Φλεβάρη αρχές Μάρτη θα επισκεφθεί την Ελλάδα, ο βουλευτής του Respect Τζορτζ Γκάλογουεϊ, που έχει πρωταγωνιστήσει στο αντιπολεμικό κίνημα.»

«Από σήμερα θα αρχίσουμε να δουλεύουμε γι’ αυτή τη μέρα» είπε ο Ναϊμ Ελγαντούρ από την Ενωση Μουσουλμάνων Ελλάδας «Η 17 Μάρτη είναι μια πολύ σημαντική μέρα. Οι αλλαγές έρχονται όταν βγαίνει όσο περισσότερος κόσμος γίνεται στο δρόμο. Θα μιλήσουμε σε όσους προσεύχονται στα τζαμιά, θα φτιάξουμε προκηρύξεις και πανό, και θα προσπαθήσουμε να φέρουμε όσο γίνεται περισσότερους αδελφούς μας εκεί.» 

Το λόγο πήρε μετά ο Τζαβέντ Ασλάμ πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας. «Ενάμισι χρόνο δώσαμε και το αίμα μας για αυτή την υπόθεση και νικήσαμε, γιατί είχαμε δίκιο και γιατί είμαστε δυνατοί. Εμείς σαν Κοινότητα θα παλέψουμε για όλους τους αδελφούς μας που θέλουν ειρήνη, δημοκρατία και δικαιώματα. Τώρα είμαστε πιο δυνατοί και πιο χαρούμενοι και θα μας βρείτε στην πρώτη γραμμή. Εχουμε τοπικές επιτροπές της Κοινότητας και θα κάνουμε τα πάντα για να ενημερώσουμε τα μέλη μας και να έρθουν στο συλλαλητήριο.»

Ο Αχμεντ, πολιτικός πρόσφυγας,  μίλησε για τις εξελίξεις στο Λίβανο. «Σήμερα ξεκίνησε γενική απεργία στο Λίβανο. Και με την απόφαση του Μπους η Αντίσταση στο Ιράκ θα δεκαπλασιαστεί κι από τους σουνίτες και από τους σιίτες». 

Στη σύσκεψη παραβρέθηκε ο Γιώργος Αλεβυζάκης από το ΕΚΑ ο οποίος αναφέρθηκε και στο αντιρατσιστικό συλλαλητήριο της 10 Φλεβάρη που οργανώνει η ΓΣΕΕ με κοινότητες μεταναστών ενόψει της ψήφισης του νομοσχεδίου του Παυλόπουλου. «Είναι ένα εισπρακτικό νομοσχέδιο που δεν λύνει κανένα πρόβλημα των μεταναστών, αντίθετα έχει πολλές ρατσιστικές διατάξεις» επεσήμανε. Η Μαριάννα Χρονοπούλου, φοιτήτρια της Φιλοσοφικής είπε «ότι οι φοιτητές που δίνουν αυτή τη στιγμή μια μεγάλη μάχη ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16  έχουν κάθε λόγο να πρωτοστατήσουν στο αντιπολεμικό κίνημα». Ο Πάνος Γκαργκάνας από την Εργατική Αλληλεγγύη είπε ότι «όσο αλήθεια είναι αυτά που λέει ο Μπους ότι καταπολεμά τη τρομοκρατία στη Βαγδάτη τόσο αλήθεια είναι αυτά που λέει ο Πολύδωρας ότι καταπολεμά τη τρομοκρατία στο Πολυτεχνείο.» Η Ελενα Πολυγένη, ηθοποιός,  έκανε προτάσεις για το πώς μπορούν να δραστηριοποιηθούν ηθοποιοί και άλλοι καλλιτέχνες σε αυτή την προσπάθεια. 

Ο Κώστας Σπανόπουλος, που ήταν υποψήφιος υπερνομάρχης με τη «Συμμαχία για την Υπερνομαρχία» τόνισε «ότι το 71% των Αμερικανών τάσσεται ενάντια στον πόλεμο. Το συλλαλητήριο της 27 Γενάρη έχει τεράστια σημασία για όλο το αντιπολεμικό κίνημα». Επίσης στη σύσκεψη παραβρέθηκαν ο ιστορικός Δημήτρης Λιβιεράτος, ο Σπύρος Κότσιας πρώην πρόεδρος της ΠΟΣ, ο Πέτρος Κωνσταντίνου συντονιστής της Πρωτοβουλίας Γένοβα και η Αρετή Αγραφιώτου από τους Οικολόγους Πράσινους της Αθήνας.

 

Aπάντηση στον Mπους μέσα στις HΠA

Το αντιπολεμικό κίνημα στις ΗΠΑ ετοιμάζει  στις 27 Γενάρη τη μεγαλύτερη κινητοποίησή του από το ξεκίνημα του πολέμου στο Ιράκ. Ο αντιπολεμικός συνασπισμός United for Peace and Justice (UFPJ) οργανώνει μια πανεθνική διαδήλωση στην πρωτεύουσα Ουάσιγκτον. Οι τρεις προηγούνενες πανεθνικές κινητοποιήσεις που οργάνωσε το UFPJ συγκέντρωσαν από 300.000 μέχρι 500.000 διαδηλωτές. Η διαδήλωση της 27 Γενάρη αναμένεται να σπάσει όλα τα προηγούμενα ρεκόρ. 

Οπως αναφέρει σε δελτίο τύπου του το UFPJ  «η οργάνωση MoveOn.org έχει καλέσει τα 3.2 εκατομμύρια μέλη της να συμπαραταχθούν με το UFPJ, δηλώνοντας ότι η διαδήλωση έχει τη δυναμική ν΄ αποτελέσει το «σημείο καμπής του πολέμου» και να συγκριθεί με «τη πορεία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ στην Ουάσιγκτον το 1963 που αποτέλεσε το σημείο καμπής του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα». Η Εθνική Οργάνωση Γυναικών κινητοποιεί τα τοπικά της παραρτήματα. Το ίδιο κάνουν αντιπολεμικές κινήσεις και ομάδες σε όλες τις πόλεις. 

Το περιφερειακό συμβούλιο Νο 37 του συνδικάτου A.F.S.C.M.E στη Νέα Υόρκη {εργαζόμενοι στο δημόσιο και στην τοπική αυτοδιοίκηση] και η Ομοσπονδία  Δασκάλων της Ν. Υόρκης, το μεγαλύτερο συνδικάτο εκπαιδευτικών στην χώρα,  στέλνουν λεωφορεία γεμάτα με μέλη τους στην Ουάσινγκτον. Καραβάνια αυτοκινήτων και τρένα της ειρήνης θα συγκλίνουν στην Ουάσινγκτον από την Ανατολική Ακτή, τις Μεσοδυτικές Πολιτείες και από τα νοτιοανατολικά. Λεωφορεία με διαδηλωτές θα έρθουν από περισσότερες από 30 Πολιτείες, 111 πόλεις. 

Η Τζουντιθ ΛεΜπλανκ μέλος του προεδρείου του UFPJ είπε ότι: «η ανακοίνωση από τον Μπους των σχεδίων για κλιμάκωση του πολέμου έχει γυρίσει μπούμερανγκ. Κάθε μερα δεχόμαστε τηλεφωνήματα ή e-mail για να μας πουν ότι θα διαδηλώσουν μαζί μας στις 27 Γενάρη στην Ουάσινγκτον, για να απαιτήσουν τερματισμό αυτού του πολέμου. Απαιτούν από το Κονγκρέσο να υψώσει το ανάστημά του στον Μπους. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία: είναι η κατάλληλη δράση την κατάλληλη στιγμή.» 

Την Πέμπτη 11 Γενάρη, ομάδες και κινήσεις που συμμετέχουν ή συνεργάζονται με το UFPJ διοργάνωσαν περισσότερες από 1.000 τοπικές κινητοποιήσεις διαμαρτυρίες ενάντια στην απόφαση του Μπους να κλιμακώσει τον πόλεμο στο Ιράκ στέλνοντας ακόμα 21.500 φαντάρους εκεί. Οπως γράφει κι η ανακοίνωση του UFPJ «κλιμακώνει ο Μπους, κλιμακώνει και το αντιπολεμικό κίνημα.»

Η απόφαση του Μπους να πετάξει στα σκουπίδια την έκθεση της Επιτροπής Μελέτης Ιράκ και να κλιμακώσει τον πόλεμο, με όλη τη βαρβαρότητα που θα συνοδεύσει αυτή την κίνηση,  έχει κάνει ακόμα πιο έντονη την πολιτική κρίση για την αμερικάνικη άρχουσα τάξη. Οι καυγάδες, ακόμα και μέσα στους Ρεπουμπλικάνους γίνονται όλο και πιο έντονοι. Ο ένας μετά τον άλλον οι στρατηγοί, όπως ο πρώην διοικητής του ΝΑΤΟ Γουέσλι Κλαρκ, βγαίνουν να καταδικάσουν την αποστολή νέων στρατευμάτων στη Βαγδάτη. Οχι μόνο γιατί γνωρίζουν ότι από στρατιωτικής άποψης αυτή η κίνηση είναι καταδικασμένη. Αλλά και επειδή βλέπουν πόσο μεγαλώνει η αντίθεση στον πόλεμο και μέσα στις ΗΠΑ. Σήμερα, μόνο 1 στους 10 Αμερικάνους υποστηρίζει την αποστολή πρόσθετων στρατευμάτων στο Ιράκ. Και μόλις το 13% των αμερικάνων φαντάρων πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ θα κερδίσουν το πόλεμο. 

Η 27 Γενάρη θα γίνει η αφετηρία για να περάσει στην επίθεση το αντιπολεμικό κίνημα.

Λέανδρος Mπόλαρης