Συμπαράσταση στους απεργούς που συνεχίζουν

Κόντρα στην κυβέρνηση που ψήφισε στη Βουλή τη διάλυση και ιδιωτικοποίηση των αστικών συγκοινωνιών, κόντρα στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΠΑΣΚΕ που κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να σταματήσει τις κινητοποιήσεις, οι εργαζόμενοι, στη γενική τους συνέλευση τη Δευτέρα 28/2, αποφάσισαν ότι συνεχίζουν τις απεργίες τους μέχρι και τις 14 Μάρτη.

Στη συνέλευση της ΕΘΕΛ στις 16 Φλεβάρη, όταν το νομοσχέδιο είχε μόλις ψηφιστεί στη Βουλή, η βάση των εργαζόμενων αποφάσισε τη συνέχιση των απεργιακών κινητοποιήσεων κόντρα στην ΠΑΣΚΕ ΕΘΕΛ με επικεφαλής τον πρόεδρο -ακόμα τότε- του Συνδικάτου Ν. Κουλουμπαρίτση που πρότεινε, ακολουθώντας ξεκάθαρα τη γραμμή της παράταξής του, αναστολή των κινητοποιήσεων. Στη νέα συνέλευσή τους τη Δευτέρα 28 Φλεβάρη, οι εργαζόμενοι προχώρησαν ένα ακόμα βήμα.

Πραγματοποίησαν τη συνέλευση κόντρα στην ηγεσία της ΠΑΣΚΕ που τη σαμπόταρε ανοιχτά, απουσιάζοντας η ίδια αλλά και προπαγανδίζοντας τόσο τις προηγούμενες μέρες όσο και τα ξημερώματα της ίδιας μέρας στα αμαξοστάσια ότι γενική συνέλευση δεν υπάρχει. Χιλιάδες οδηγοί αψήφησαν την προπαγάνδα, συγκεντρώθηκαν στο αμαξοστάσιο της Φούλγκορ και παρ' όλες τις τεχνικές αντιξοότητες -δεν υπήρχαν καρέκλες, ούτε και μικροφωνική- πραγματοποίησαν όρθιοι, με μια ντουντούκα που τους παραχώρησαν οι σύντροφοι του ΣΕΚ, τη συνέλευση και τις ψηφοφορίες. Ο Κουλουμπαρίτσης που στο μεταξύ είχε εκδιωχθεί από γραμματέας της ΠΑΣΚΕ και είχε παραιτηθεί και από πρόεδρος του συνδικάτου, παρουσίασε λίγο πολύ τον εαυτό του ως “αγωνιστή που τον έφαγε” η ηγεσία της παράταξής του.

Παρά τις αποκαλύψεις του για την προσπάθεια της ΠΑΣΚΕ να στήσει απεργοσπαστικό μηχανισμό, η δακρύβρεχτη ιστορία του δεν κατάφερε να πείσει τους εργαζόμενους. Ολοι γνωρίζουν ότι δεν ήταν η αγωνιστικότητά του που οδήγησε την ΠΑΣΚΕ να τον απομακρύνει, αλλά η αδυναμία του όλο αυτό το διάστημα να ελέγξει την οργή του κλάδου και να επιβάλει, πράγμα που προσπάθησε πολλές φορές να κάνει, ότι οι απεργίες δε θα συνεχιστούν. Οι τοποθετήσεις των εργαζόμενων ήταν καταπέλτης για όλα αυτά τα ζητήματα και για τη συνέχεια του αγώνα. “Συνάδελφοι, θέλω να προτείνω να κάνουμε και 24ωρη απεργία, όχι μόνο στάσεις, γιατί τα νομοσχέδια προχωράνε, να πάμε πιο δυναμικά”, είπε ο Γιάννης Σταθουλόπουλος, “Ετσι θα μπορέσουμε να κατεβούμε μαζικά και στο δρόμο, ενώ στις στάσεις δεν έχουμε τέτοια δυνατότητα.

Επίσης προτείνω κάποιοι οδηγοί να μπούμε απεργιακή επιτροπή, δίπλα στο συνδικάτο για να μην οργανώνει μόνο του τον αγώνα. Να γίνει απεργιακή επιτροπή και στην 24ωρη να καλέσουμε όλα τα Μέσα να κατεβούμε ξανά όλοι μαζί”.

Ελεγχος

“Συνάδελφοι, από εδώ λείπει η ΠΑΣΚ, το προεδρείο δηλαδή, το οποίο δεν υλοποίησε την απόφαση της προηγούμενης γενικής συνέλευσης και είναι υπόλογο γι' αυτό απέναντί μας”, είπε ο Παναγιώτης Σκοκέας. “Σε ποιον λογοδοτούν αν όχι σε εμάς; Το καταστατικό μας ορίζει ρητά ότι η γενική συνέλευση είναι το ανώτατο όργανο των εργαζομένων και ασκεί τον έλεγχο της Διοίκησης και μάλιστα μπορεί να την πάψει, εάν αυτή δε τηρεί το καταστατικό και τις αποφάσεις της συνέλευσης. Την εξουσία εδώ την έχουν οι εργαζόμενοι. Εμείς τους εκλέξαμε, τους κατεβάσαμε από τα τιμόνια και τους βάλαμε στα σαλόνια, να παλεύουν για μας. Η πρότασή μου είναι η εξής.

Οι συγκεκριμένοι κύριοι πρέπει να διαγραφούν. Στον πόλεμο οι λιποτάκτες εκτελούνται στον κρόταφο.” “Ο λόγος από εδώ και πέρα ανήκει στους οδηγούς”, “Οταν είμαστε ενωμένοι, κάποιοι δεν κοιμούνται τα βράδια” ήταν κάποιες ακόμα παρεμβάσεις που έδειχναν την οργή και την αγωνιστικότητα. “Χάρηκα πολύ που βλέπω συναδέλφους εδώ που δεν μάσησαν από ψεύτικους συνδικαλιστές που τους περίμεναν πέντε το πρωί στο αμαξοστάσιο να τους πουν ότι δε θα γίνει γενική συνέλευση”, είπε ο Μίλτος Λιανός, “Χάρηκα πάρα πολύ που τους αψήφησαν και ήρθαν... Οποιος δε σέβεται τις αποφάσεις της γενικής συνέλευσης, είναι ξένο σώμα. Οσοι δεν είναι εδώ μαζί μας, διάλεξαν μεριά. Θα εμπιστευτούμε αυτούς τους ανθρώπους να συζητήσουν την καινούργια σύμβαση, τη στιγμή που είμαστε εδώ με μια ντουντούκα να κάνουμε συνέλευση, τη στιγμή που έλεγαν ότι δε θα γίνει συνέλευση;”.

• Μάχη για την υλοποίηση των αποφάσεων της Συνέλευσής τους που έγινε τη Δευτέρα 28 Φλεβάρη δίνουν οι οδηγοί της ΕΘΕΛ. Στη γενική συνέλευση της Δευτέρας οι οδηγοί της ΕΘΕΛ αποφάσισαν στάσεις εργασίας 11πμ με 4.30μμ για την Τετάρτη 2/3, την Παρασκευή 4/3, την Τετάρτη 9/3, την Παρασκευή 11/3 καθώς και στάση εργασίας 11πμ με 5μμ για τη Δευτέρα 14/3 με νέα γενική συνέλευση. Ομως, το ΔΣ του Συνδικάτου που συνεδρίασε την επόμενη της συνέλευσης, Τρίτη 1/3 και έδωσε τη θέση του προέδρου του ΔΣ στο γνωστό στέλεχος της ΠΑΣΚΕ, Μιχάλη Λιαγούρη, εξέδωσε αμέσως μετά τη συνεδρίαση δελτίου τύπου που αναφέρει: “Προς ενημέρωση του επιβατικού κοινού και κατόπιν κακής πληροφόρησης προς τα ΜΜΜ σας καθιστούμε γνωστό ότι, δεν υπάρχει καμία απόφαση για στάσεις εργασίας το αμέσως προσεχές διάστημα και σε κάθε περίπτωση θα υπάρξει άμεση ενημέρωση σας μόνο με Δελτίου Τύπου από το Συνδικάτο Εργαζομένων ΟΑΣΑ, από Πρόεδρο και Γενικό Γραμματέα”.

Απεργιακές Επιτροπές

Πρόκειται για πραξικόπημα της ηγεσίας του Συνδικάτου απέναντι στις αποφάσεις της συνέλευσης, πραξικόπημα που οι εργαζόμενοι της βάσης πρέπει να ανατρέψουν. Είναι η στιγμή, σε κάθε αμαξοστάσιο, να συγκροτηθούν απεργιακές επιτροπές της βάσης που θα αναλάβουν την υλοποίηση της απόφασης της συνέλευσης δίνοντας τη μάχη με περιφρουρήσεις στις πύλες, με συζήτηση οδηγό τον οδηγό, με συγκεντρώσεις μέσα στους χώρους. Είναι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλιστεί ότι το απεργιακό πρόγραμμα της συνέλευσης θα γίνει πράξη. Αντίστοιχη προσπάθεια πρέπει να γίνει και από τους εργαζόμενους στα τρόλεϊ που επίσης είχαν αποφασίσει ένα πρόγραμμα με στάσεις εργασίας μέχρι και τις 15 Μάρτη και νέα γενική συνέλευση και τώρα η ηγεσία των Συνδικάτων στον ΗΛΠΑΠ επιχειρεί να πάρει πίσω. Η υπόσχεση από τη μεριά των ΔΣ για μία κοινή 24ωρη απεργία όλων των ΜΜΜ στις 9 Μάρτη δεν μπορεί να γίνει το άλλοθι για να μην γίνουν πράξη οι αποφάσεις των συνελεύσεων. Ιδιαίτερα όταν μετά την 24ωρη τα ΔΣ δεν δίνουν καμιά προοπτική συνέχειας σε αντίθεση με τις αποφάσεις των εργαζόμενων που μιλούν για νέο γύρο γενικών συνελεύσεων για κλιμάκωση των κινητοποιήσεων.