Εκπαίδευση και Νεολαία
Για να βάλουμε επιτέλους την ιστορική αλήθεια στα σχολεία: Nα “αποσυρθεί” η Mαριέττα και ο Xριστόδουλος

Γιατί δεν δίνουν στα παιδιά να διαβάσουν την αλήθεια για το 1821 στα βιβλία του Kορδάτου;

Η φετινή επέτειος της 25ης Μαρτίου σημαδεύτηκε από το θόρυβο γύρω από το περίφημο πια βιβλίο ιστορίας της έκτης δημοτικού.  Οι φασίστες της Χρυσής Αυγής έκαναν ξανά την εμετική εμφάνισή τους, καίγοντας αντίτυπα του βιβλίου στη διάρκεια της παρέλασης στο Σύνταγμα. Ολους τους προηγούμενους μήνες η ακροδεξιά και κάθε λογής «ελληναράδες» έχουν ξεκινήσει μια υστερική εκστρατεία ενάντια στο βιβλίο που υποτίθεται ότι προσβάλει τα «ιερά και τα όσια της φυλής».  Μετά και τους μύδρους που εξαπέλυσε η Ακαδημία Αθηνών, ο υφυπουργός Καλός –με τις γνωστές διασυνδέσεις με τα παρεκλησιαστικά κυκλώματα- δήλωσε ότι όχι μόνο θα γίνουν «διορθωτικές παρεμβάσεις» στο βιβλίο αλλά ίσως και να αποσυρθεί. 

Οι Χριστόδουλοι και οι Καρατζαφέρηδες έχουν εξαπολύσει αυτή την υστερική εκστρατεία γιατί η συγγραφική ομάδα του βιβλίου κάνει το «αμάρτημα» να μην επαναλαμβάνει μερικούς από τους πιο τετριμμένους και χοντροκομμένους εθνικιστικούς μύθους π.χ. για το  1821. Δεν αναφέρει για παράδειγμα το «κρυφό σχολειό», δεν εξυμνεί το ρόλο του κλήρου στην «εθνεγερσία», «υποβαθμίζει τη σημασία μεγάλων πολεμικών γεγονότων» όπως λέει και η Ακαδημία. Πρόκειται για παραμύθια που καμιά σχέση με την ιστορική αλήθεια δεν είχαν ποτέ και που κατασκευάστηκαν πολύ μετά, όταν η αστική τάξη ήθελε να καλύψει ιδεολογικά τις πολεμικές εκστρατείες της στα Βαλκάνια. 

Ψέματα

Ηδη από το 1924, ο Γιάννης Κορδάτος με το βιβλίο του «Η Κοινωνική Σημασία της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821» είχε αποκαλύψει αυτά τα ψέματα και είχε αποκαταστήσει το πραγματικό περιεχόμενο του 1821: ήταν μια επανάσταση ενάντια στη φεουδαρχία και την καταπίεση, που εκφραστές της δεν ήταν μόνο οι Οθωμανοί πασάδες και μπέηδες αλλά και οι ντόπιοι προύχοντες, κοτζαμπάσηδες και δεσποτάδες.  

Να τι έλεγε για παράδειγμα ο Κορδάτος για τον ρόλο της Εκκλησίας που ήταν ένας από τους βασικούς θεσμούς που στήριζαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία: «Η Εκκλησία μάλιστα έπαιρνε από κάθε χριστιανό ραγιά ειδικό φόρο που λεγόταν ρόγα ή ζητεία. Πολλές φορές με ασπλαχνία Σάϋλωκ έκανε κατάσχεση στ’ αλέτρι ή τ’ άλλα γεωργικά εργαλεία του αγρότη, αν τύχαινε και δεν πλήρωνε τον παραπάνω φόρο. Γενικά μάλιστα ο κάθε χριστιανός ραγιάς ήταν υποχρεωμένος το 1/3 από το εισόδημά του και την περιουσία του να το δίνει δια τας ανάγκας της Εκκλησίας, δηλαδή των μητροπολιτών. Από, παντού λοιπόν, ο φτωχοαγρότης ήταν περιτριγυρισμένος από την ολιγαρχία των εκμεταλλευτών του. Και τι εκμεταλλευτών: απλήστων, τυρανικών και βαρβάρων!»

«Κρυφό σχολειό» δεν υπήρχε ποτέ και η εκκλησιαστική ιεραρχία πολέμησε με λύσσα τα πραγματικά σχολεία και σχολές που ίδρυαν διαννοούμενοι της ανερχόμενης αστικής τάξης από τον 18ο αιώνα. Ο Γρηγόριος Ε’, που τον παρουσιάζανε τα βιβλία σαν «Εθνομάρτυρα» ήταν αυτός που αφόρισε τον Ρήγα Φεραίο το 1798 και όταν ξέσπασε η Επανάσταση του 1821 έβγαλε και γι’ αυτή αφορισμό. Το γεγονός ότι τον κρέμασε η σουλτανική εξουσία δεν μπορεί να αποκρύψει αυτή την αλήθεια. Πάλι ο Κορδάτος, αναφερόμενος σε πηγές της εποχής βάζει την υπόθεση στις πραγματικές και καθόλου ηρωικές διαστάσεις της: «...ο μητροπολίτης Πισιδίας Ευγένιος, που ήτο γνωστός πόρνος...ευρήκε την ευκαιρία να βγάλει από την μέσην τον Γρηγόριον και να γίνει αυτός Πατριάρχης. Επήγε και κατέθεσεν ότι ο Γρηγόριος ήτο Φιλικός και συνωμότης και οι Τούρκοι τον εκρέμασαν.» 

Οσο κι ο Χριστόδουλος να ανεμίζει τα λάβαρα της Αγίας Λαύρας και να υμνεί τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, η αλήθεια είναι ότι η επανάσταση στην Πελοπόννησο ξεκίνησε στην Πάτρα στις 21 Μαρτίου, με επικεφαλής τον Παναγιώτη Καρατζά, ένα τσαγκάρη, μέλος της Φιλικής Εταιρείας και οπαδό των ιδεών της γαλλικής επανάστασης.  Τον Καρατζά τον δολοφόνησαν οι πρόκριτοι της Πάτρας τον Αύγουστο του 1821 για να τον εκδικηθούν για αυτή του τη δράση. 

Οπως και στην Υδρα, την επανάσταση την ξεκίνησαν οι απλοί ναύτες που άρπαξαν τα καράβια του μεγαλοκαραβοκύρηδων όπως των Κουντουριώτηδων με επικεφαλής τον Αντώνη Οικονόμου. Και αυτόν τον επαναστάτη τον κυνήγησαν αργότερα οι προύχοντες που ήθελαν να αποκαταστήσουν τα προνόμιά τους. Στην Ανδρο «Η λαϊκοαγροτική συνέλευσις της Μεσαριάς, όχι μόνο ενέκρινεν την εξέγερσιν, αλλά και εθέσπισε μίαν σειράν μέτρων, δια των οποίων κατελύετο οριστικώς το φεουδαρχικόν καθεστώς της Ανδρου. Πολλοί τότε πύργοι των κοτζαμπάσηδων κάηκαν και πολλοί γαιοκτήμονες πιάστηκαν και φυλακίστηκαν, ενώ μερικοί προδόται εκτελέστηκαν» αναφέρει ο Κορδάτος. Με τέτοια επεισόδια είναι γεμάτη η ιστορία της Επανάστασης του 1821, εικόνες του μίσους που έτρεφαν οι εκμεταλλευόμενοι για τους εκμεταλλευτές τους. 

Το πραγματικό πρόβλημα με το βιβλίο της έκτης δημοτικού, λοιπόν, δεν είναι ότι αποφεύγει να επαναλάβει κάποια από τα παραμύθια των «ελληναράδων» αλλά ότι περιορίζεται εκεί χωρίς να θίγει όλο το οικοδόμημα των μύθων και των ψεμάτων της άρχουσας τάξης από το 1821 μέχρι και σήμερα. 

Βροχή έπεσαν για παράδειγμα οι καταδίκες από τους γνωστούς κύκλους της πατριδοκαπηλείας επειδή το βιβλίο γράφει ότι το 1922 «χιλιάδες έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι (της Σμύρνης) προσπαθώντας να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα.» Προφανώς στην Σμύρνη τον Σεπτέμβρη του 1922 δεν έγινε κάποιος «συνωστισμός». Ομως, ούτε οι εθνικιστές πολέμιοι ούτε οι εκσυγχρονιστές υπερασπιστές του βιβλίου δεν λένε τίνος πράγματος αποτέλεσμα ήταν η Μικρασιατική Καταστροφή: της ιμπεριαλιστικής εκστρατείας της ελληνικής άρχουσας τάξης που ήθελε να εξασφαλίσει τα λάφυρά της στη Μέση Ανατολή στο πλευρό των τότε Μεγάλων Δυνάμεων. Οπως κάνει σήμερα, δηλαδή ο Καραμανλής και ο Μεϊμαράκης, συμμετέχοντας στο «διαρκή πόλεμο» του Μπους και των προθύμων του. 

Yστερίες

Η Αριστερά πρέπει να αποκρούσει αποφασιστικά τις ακροδεξιές υστερίες των Χριστόδουλων των Καρατζαφέρηδων και όλων των άλλων που θέλουν να γυρίσουν τους μαθητές και τα βιβλία τους στην εποχή του «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια», και των «εορτών της πολεμικής αρετής των ελλήνων». Πάει πολύ να παριστάνουν όλοι αυτοί τους «επιστημονικούς» κριτές του οποιουδήποτε βιβλίου.  

Μπορούμε να δώσουμε αυτή τη μάχη, χωρίς να έχουμε την ανάγκη να συστρατευτούμε με τη Μαριέτα και τους υποστηριχτές της. Η υπουργός του νεοφιλελεύθερου ξεθεμελιώματος της δημόσιας παιδείας δεν μπορεί να πείσει με τίποτα ότι είναι υπερασπιστής της ιστορικής αλήθειας και της επιστημονικής επάρκειας. Τα φιλαράκια του Μπους δεν είναι πολέμιοι του εθνικισμού, αντίθετα, τον τροφοδοτούν με την συμμετοχή τους στις σημερινές ιμπεριαλιστικές εκστρατείες. 

Οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές, οι φοιτητές, συγκρούονται με αυτές τις επιθέσεις και με τα ψέματα που τις συνοδεύουν. Και μέσα σε αυτό τον αγώνα μπορούν να μάθουν την αλήθεια για όλα αυτά που δεν λένε τα σχολικά βιβλία και τα πανεπιστημιακά συγγράμματα, όχι μόνο για το 1821 αλλά και για τα πολύ πρόσφατα. Οχι μόνο να απορρίψουν τα παραμύθια του εθνικισμού, αλλά και να μάθουν την ιστορία των εγκλημάτων του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού από τα πρώτα τους βήματα μέχρι σήμερα, την ιστορία των αγώνων της εργατικής τάξης και της νεολαίας όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλον τον κόσμο.