ΤΥΝΗΣΙΑ

Οδήγησε στην παραίτηση τον πρωθυπουργό Μοχάμεντ Γανούσι, αλλά και την Υπουργό Εξωτερικών της Γαλλίας Μισέλ Αλιό-Μαρί. Ο Γανούσι ήταν αυτός που έγινε “πρόεδρος” της χώρας για δυο μέρες παίρνοντας την εξουσία από τον Μπεν Αλί την ώρα που αυτός εγκατέλειπε τη χώρα και στη συνέχεια, μέσα στο θεσμικό κενό, έγινε πρωθυπουργός αποδεχόμενος υποτίθεται τα αιτήματα της επανάστασης. Το κίνημα από τις πρώτες μέρες ζητούσε να παραιτηθούν όλα τα παλιά στελέχη του καθεστώτος Μπεν Αλί και να διαλυθεί το καθεστωτικό κόμμα (RCD). Η πίεση του κόσμου κατάφερε και εμπόδισε τους εκπροσώπους των συνδικάτων να μπουν στην κυβέρνηση από την αρχή, βάζοντάς τους όρο ότι δεν μπορούν να είναι σε κυβέρνηση μαζί με μέλη του κόμματος του Μπεν Αλί.

Οι φίλοι του Μπεν Αλί όλο αυτό το διάστημα προσπαθούν να κρατηθούν στην εξουσία. Οι κινητοποιήσεις δεν έχουν σταματήσει από τη μέρα που αυτοπυρπολήθηκε ο Μοχάμεντ Μπουαζίζι. Ο κόσμος διεκδικεί τα πάντα, όχι μόνο τις βαθιές πολιτικές αλλαγές αλλά και επιμέρους ζητήματα στις γειτονιές και τους χώρους δουλειάς.

Διαδηλώσεις

Τις τελευταίες μέρες αυτές οι διαδηλώσεις γίνονταν όλο και πιο μαχητικές και οι δυνάμεις καταστολής άρχισαν να αποθρασσύνονται και να βαράνε στο ψαχνό. Εκτός από την αστυνομία, αναπτύχθηκε στους δρόμους και η Εθνοφρουρά. Ο Γανούσι αναγκάστηκε να παραιτηθεί, μη μπορώντας να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Παρέδωσε τη θέση του στον Μπάτζι Κάιντ αλ-Σάμπσι ενώ οι εκλογές προγραμματίζονται για τον ερχόμενη Ιούλη. Εν τω μεταξύ, την περασμένη βδομάδα παραιτήθηκε και η Υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας.

Το σκάνδαλο γύρω από την Αλιό-Μαρί απασχολεί την πολιτική σκηνή της Γαλλίας εδώ και πάνω από ένα μήνα, όταν αποκαλύφθηκε πως την ώρα που η επανάσταση ενάντια στον Μπεν Αλί βρισκόταν σε εξέλιξη, η ίδια έκανε διακοπές στην Τυνησία και μάλιστα χρησιμοποίησε ένα ιδιωτικό τζετ ενός επιχειρηματία κολλητού του Μπεν Αλί. Με δική της εντολή η γαλλική κυβέρνηση έστειλε την τελευταία παρτίδα δακρυγόνων στην Τύνιδα, στις 12 Γενάρη.

Ο Σαρκοζί προσπαθεί να ξεπλύνει τον εαυτό του και τον πρωθυπουργό του, Φρανσουά Φιγιόν, από τη συνενοχή στην καταστολή της τυνησιακής επανάστασης. Όμως τα γεγονότα της Τυνησίας επιβεβαιώνουν ότι η επανάσταση κάθε άλλο παρά βρίσκεται στο τέλος της, και οι κυβερνήσεις της ΕΕ ακόμα δεν έχουν δει τίποτα από τις επιπτώσεις.