Εργατικό κίνημα
Οι Φιλιππινέζοι ναυτεργάτες του Sea Diamond: Aπό το σοκ του ναυάγιου στην αναισθησία της εταιρείας

Η Εργατική Αλληλεγγύη μίλησε με τον Τζο Βαλένθια από την Ενωση Φιλιππινέζων Εργατών «Kasapi», που επισκέφτηκε τους μετανάστες από τις Φιλιππίνες που εργάζονταν στο Sea Diamond. 

Πώς μάθατε για τους συμπατριώτες σας που εργάζονταν στο Sea Diamond;

Από τους 400 εργαζόμενους στο Sea Diamond οι 80 είναι από τις Φιλιππίνες. Αμέσως μετά το ατύχημα τους μετέφεραν σε ένα άλλο πλοίο της εταιρείας, το Emerald που βρισκόταν στο Πέραμα για επισκευές. Μας πήραν τηλέφωνο το Σάββατο που μας πέρασε και μας είπαν ότι κάποιοι από αυτούς δεν θέλουν να ξαναδουλέψουν στην εταιρεία και θέλουν να γυρίσουν πίσω στις Φιλιππίνες. Αμέσως μίλησα με τον Πέτρο Κωνσταντίνου από την Πρωτοβουλία ΓΕΝΟΒΑ και πήγαμε στο Πέραμα για να τους βρούμε. Το πλοίο δεν ήταν εκεί. Μετά πήγαμε στη Δραπετσώνα, μετά στον Αγ. Γεώργιο στο Κερατσίνι και τελικά βρήκαμε το πλοίο στο Διεθνές Λιμάνι στον Πειραιά.

Σε τι κατάσταση είναι τα παιδιά;

Η εταιρεία δεν τους έδωσε ούτε μία μέρα άδεια. Μόλις έγινε το ατύχημα τους μεταφέρανε αμέσως στο Emerald και τους έβαλαν να δουλέψουν.  Οι περισσότεροι θέλουν να συνεχίσουν να δουλέψουν, αλλά υπάρχουν 11, που έχουν πάθει ψυχολογικό σοκ και θέλουν να γυρίσουν στις Φιλιππίνες. Αυτοί που θέλουν να συνεχίσουν τη δουλειά έφυγαν ήδη με το Emerald. Από τους 11 τρία παιδιά νοσηλεύονται σε μία ιδιωτική κλινική, στον Αγ. Νικόλα, και άλλοι οκτώ βρίσκονται σε ένα ξενοδοχείο κοντά στο λιμάνι. Αυτοί που θέλουν να γυρίσουν  περιμένουν τα εισιτήρια αλλά στεναχωριούνται για δύο πράγματα.

Το ένα είναι γιατί θέλουν ένα πιστοποιητικό υγείας από την κλινική. Γιατί όταν γυρίσουν στις Φιλιππίνες πρέπει να έχουν ένα πιστοποιητικό που να δείχνει ότι αναγκάστηκαν να φύγουν, γιατί έχουν ψυχολογικά προβλήματα. Αυτοί που μεταφέρθηκαν στην ιδιωτική κλινική, που δεν είναι ακριβώς κλινική είναι περισσότερο ξενώνας, κάποια στιγμή τους έδωσαν ένα χαρτί που έλεγε  ότι νοσηλεύτηκαν για μετατραυματικό σοκ. Αυτό το χαρτί το πήρε ο Γιατρός του καραβιού και μετά από λίγο το καράβι τηλεφώνησε στην κλινική και τους είπε να μην δώσετε σε κανένα χαρτιά. Τώρα οι συγκεκριμένοι δεν έχουν κανένα χαρτί στο χέρι τους που λέει ότι νοσηλεύτηκαν. Τώρα η κλινική λέει ότι δεν μπορείτε να πάρετε από εμάς πιστοποιητικό, μόνο από την εταιρεία. Και η εταιρεία δεν τους τα δίνει.

Το δεύτερο είναι για τα λεφτά. Η  εταιρεία Λούης υποσχέθηκε να δώσει 2.000 δολάρια για τα πράγματα που χάσανε, αλλά μέχρι στιγμής έδωσε μόνο 1.000. Αυτοί που έχουν αποφασίσουν να δουλέψουν μπορεί να πάρουν το άλλο ποσό, αλλά αυτοί που αποφάσισαν να φύγουν θα τα χάσουν. 

Τι σας είπαν για το ναυάγιο;

Ενας  από αυτούς που μιλήσαμε,  δούλευε κάτω στη μηχανή του πλοίου. Μας είπε ότι άκουσε έναν θόρυβο και ξαφνικά ένας βράχος μπήκε μέσα στο πλοίο. Σβήσανε τα φώτα και αμέσως έτρεξε επάνω. Δεν υπήρχε πουθενά σωσίβιο και μάλιστα ο ίδιος δεν ήξερε καν να κολυμπάει. Τώρα έχει υποστεί τέτοιοι σοκ που δεν μπορεί καν να βλέπει θάλασσα.  Μετατραυματικό σοκ είναι πιθανόν να έχουν πολλοί. Σε κάποιους εκδηλώθηκε τώρα και σε κάποιους θα εκδηλωθεί μετά. Δεν είναι μόνο παιδιά από τις Φιλιππίνες που δούλευαν στο Sea Diamond είναι και από άλλες χώρες. Από τη Βουλγαρία και το Εκουαδόρ. Οι πιο πολλοί φοβούνται, δεν λένε τι θέλουν. Εχουν απέναντι τους έναν τοίχο. Οι περισσότεροι αισθάνονται απομονωμένοι. Δεν είναι συνδικαλισμένοι και δεν μπορούν να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Να σκεφτείτε ότι μας είπαν ότι ο μισθός τους δεν ξεπερνά τα 185 δολάρια το μήνα.


Μαζί με τον Τζό Βαλένθια και τον ναυτεργάτη Σέζαρ (ναυαγός ο ίδιος πρίν από δέκα χρόνια) και τον ναυτεργάτη συνδικαλιστή από το Αμβούργο Ρέιμοντ αναζητήσαμε τους ναυτεργάτες του Sea Diamond. Η εταιρία όλες αυτές τις μέρες έκανε τα πάντα για να εμφανίσει ως «μικροπαράληψη» τον πνιγμό των δύο γάλλων επιβατών σε μια εξαιρετικά πετυχημένη επιχείρηση διάσωσης. Η Ντόρα Μπακογιάννη την αποκάλεσε μάλιστα «εθνική επιτυχία» εκφράζοντας τον κυνισμό των εφοπλιστών και των επιχειρηματιών που εξακολουθούν να κοιμούνται ήσυχοι και να ονειρεύονται κέρδη,κέρδη,κέρδη…

Πάνω απ όλα η εταιρία ήθελε να δώσει την εικόνα ότι όλα συνεχίζονται όπως πριν και οι εργαζόμενοι στο καράβι δεν αντιμετώπισαν κανένα πρόβλημα. Φρόντισαν να τους μεταφέρουν στα γρήγορα να διαμείνουν  και να δουλέψουν κι όλας(!) στο υπό επισκευή Emerald στη Ζώνη Περάματος και να κάνουν μαζί στα γρήγορα βραδινό δοκιμαστικό ταξίδι για να βρίσκεται έγκαιρα το Emerald στον Πειραιά για αναχώρηση στις επόμενες περιπέτειες της εταιρίας Λούης. Βρήκαμε τους ναυτεργάτες ανήσυχους να αναρωτιούνται για το μέλλον τους αλλά και κάποιους που κατέληξαν με μετατραυματικό σόκ λόγω ναυαγίου σε κλινική.

Η αλήθεια είναι ότι χρειάστηκε μια τέτοια παρέμβαση και μια ραδιοφωνική εκπομπή για να κινητοποιηθεί ένας μηχανισμός από την εταιρία και την πρεσβεία των Φιλιππίνων. Οι νοσηλευόμενοι είχαν την υποστήριξη μας στο να απαιτήσουν και τελικά να κερδίσουν αποζημιώσεις 2000 δολαρίων και τα έγγραφα τους για να γυρίσουν πίσω με τον φόβο στην καρδιά.

Όπως είπε ο Σέζαρ σε ελληνικά καράβια απασχολούνται πάνω από πέντε χιλιάδες ναυτεργάτες και περίπου χίλιοι σε γιώτ πλουσίων. «Χρειάζεται να τους οργανώσουμε γιατί η απληστία των εργοδοτών σημαίνει κίνδυνο για τις ζωές, εκβιασμούς και δουλειά ατέλειωτων ωρών ακόμα και σαν υπηρέτες στα σπίτια τους».

Είναι βέβαιο ότι οι ναυτεργάτες άξιζαν την στήριξη της ΠΝΟ και των σωματείων στην ίδια την Σαντορίνη αλλά και στο Πειραιά. Το διαπιστώσαμε όσοι βρεθήκαμε κοντά τους.

Πέτρος Kωνσταντίνου