Αυτά τα εγκλήματα χρεώνονται στον Παπανδρέου

Οι ζωές των απεργών πείνας μεταναστών κρέμονται πια από μια κλωστή. Το νήμα της ζωής πολλών προσφύγων από τη Λιβύη που προσπάθησαν να αποφύγουν την απέλαση στο Μπαγκλαντές κόπηκε βίαια στη Σούδα. Ποιοι ευθύνονται για αυτό το έγκλημα;

Ευθύνεται σίγουρα το καθεστώς του Καντάφι που πίσω από το «αντιμπεριαλιστικό» προσωπείο του επιχειρεί αυτό που δεν μπόρεσαν ο Μουμπάρακ της Αιγύπτου και ο Μπεν Αλί της Τυνησίας, την αιματηρή σφαγή της αραβικής επανάστασης. Ευθύνονται ακόμη περισσότερο οι κυνικές ηγεσίες των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ που κλιμακώνουν τις απειλές της στρατιωτικής επέμβασης στη Λιβύη και χρησιμοποιούν τις «ανθρωπιστικές» επιχειρήσεις διάσωσης σαν μέσο εκβιασμών. Προσπαθούν να επιβάλουν στους εξεγερμένους φιλοδυτικές ηγεσίες την ίδια ώρα που συνεχίζουν τις πετρελαϊκές συναλλαγές τους με τον σφαγέα τους.

Σε αυτό το βρόμικο παιχνίδι συμμετέχει ενεργά η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου προσφέροντας όχι μόνο τις στρατιωτικές βάσεις της Σούδας και του Άκτιου μαζί με το αεροπορικό στρατηγείο της Λάρισας, αλλά και την αντιμεταναστευτική αθλιότητα των υπουργών της.

Ο Ραγκούσης έχει το θράσος να δηλώνει ότι το θανατηφόρο μάντρωμα των προσφύγων από τη Λιβύη δικαιώνει την σκληρή στάση του που βάζει σε κίνδυνο τις ζωές των απεργών πείνας. Πόσους ακόμα νεκρούς θέλει να μετρήσει αυτή η ρατσιστική πολιτική που θυσιάζει ανθρώπινες ζωές για να «διαφυλάξει την Ευρώπη από το μεταναστευτικό κύμα της Μέσης Ανατολής»;

Κολαστήριο

Αλλά και ο «ευαίσθητος» Βενιζέλος που συγκρούστηκε με τον Ραγκούση για το θέμα των απεργών πείνας δεν διστάζει να χρησιμοποιεί τις ένοπλες δυνάμεις σε ρόλο FRONTEX. Έτσι μετατράπηκε η Σούδα σε κολαστήριο για τους εργάτες από το Μπαγκλαντές που ήθελαν άσυλο και κατάληξαν στο βυθό της θάλασσας.

Στην πραγματικότητα η σύγκρουση Βενιζέλου – Ραγκούση είναι επιβεβαίωση των τριγμών μιας κυβέρνησης που βουλιάζει μέσα στα εγκλήματά της. Όχι «μόνο» τα πολεμικά και τα ρατσιστικά αλλά και τα οικονομικά. Ύστερα από ένα χρόνο φρικαλέας λιτότητας που αρπάζει συντάξεις από φτωχούς συνταξιούχους, κλείνει σχολεία και διαλύει νοσοκομεία, η διαχείριση του Παπανδρέου και των υπουργών του φτάνει στην ανοιχτή χρεοκοπία. Όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος πριν από 80 χρόνια έφτασε στη χρεοκοπία αφού είχε υποβάλει την εργατική τάξη σε απέραντες θυσίες για τη «μάχη της δραχμής», έτσι και ο Παπανδρέου φτάνει στο ίδιο αποτέλεσμα ύστερα από τις ίδιες μάταιες θυσίες.

Είναι επόμενο να ψάχνει ο ηγέτης του ΠΑΣΟΚ για σωσίβια και είναι φανερό ότι βρίσκει ανταπόκριση στη ΝΔ και το ΛΑΟΣ. Ο Σαμαράς μπορεί να λέει ότι «ο καιρός της συναίνεσης ήταν πέρσι», αλλά στην πράξη ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δίνουν μαζί τη μάχη για «ελεγχόμενη χρεοκοπία» στα πλαίσια της ΕΕ. Όσο για το ΛΑΟΣ, καμαρώνει από καιρό για την συνυπευθυνότητά του και στα ρατσιστικά και στα μνημονιακά εγκλήματα της κυβέρνησης.

Η Αριστερά δεν πρέπει να δώσει κανένα σωσίβιο σε όλους αυτούς τους εγκληματίες. Τώρα είναι η ώρα να σηκώσει ψηλά τα λάβαρα των δικών της εναλλακτικών, εργατικών απαντήσεων στην κρίση:

Απελάστε την Τρόικα, όχι τους μετανάστες!

Κλείστε τη Σούδα, όχι τα σύνορα για τους πρόσφυγες!

Διαγράψτε το χρέος και τους τραπεζίτες, όχι τα σχολεία από τις γειτονιές μας!

Εμπρός να απαντήσουμε στα αίσχη της κυβέρνησης με μαζικά συλλαλητήρια στις 19 Μάρτη και με πανεργατική απεργιακή κλιμάκωση στη συνέχεια. Μέχρι τη νίκη, για την ανατροπή της οικονομικής και ρατσιστικής βαρβαρότητας.