Το “Αϊ σιχτίρ” των Τουρκοκυπρίων

Τη γενική απεργία και το συλλαλητήριο κάλεσε η συνδικαλιστική πλατφόρμα, που αποτελείται από 33 συνδικάτα του δημόσιου, του ημιδημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Η επιτυχία του συλλαλητηρίου ήταν πρωτοφανής παρά το κλίμα εκφοβισμού και τρομοκρατίας που επέβαλε τις τελευταίες εβδομάδες η τουρκοκυπριακή κυβέρνηση και τις προσπάθειες να διασπάσει το μέτωπο των συνδικάτων. Απαγόρευσε τις απεργίες που συνεχίζονταν στα σχολεία ενώ η αστυνομία ανακοίνωσε ότι θα επέμβει αν υπάρξουν πανώ και συνθήματα «υβριστικού περιεχομένου» για την Τουρκία. Δύο μέρες πριν το συλλαλητήριο έγινε επίθεση με πυροβολισμούς στα γραφεία της εφημερίδας Αφρίκα που αποτελεί τη βάση του κινήματος «Γιασεμί» που στο προηγούμενο συλλαλητήριο κατέβασε το πανώ με το σύνθημα «Μας σώσατε; Αϊ σιχτίρ».

Μπορεί τα κεντροδεξιά κόμματα και κάποια από τα συνδικάτα που ελέγχουν να κατέβασαν μαζί με τα πανώ τους και τούρκικες και τουρκοκυπριακές σημαίες, αλλά αυτά που κυριάρχησαν ήταν τα κοινά πλακάτ που υπήρχαν σε όλα τα μπλοκ, όλων των συνδικάτων με συνθήματα όπως: «AKP (το κόμμα του Ερτογάν) κάτω τα χέρια από πάνω μας», «αυτή η χώρα είναι δική μας και θα την κυβερνήσουμε», «εμείς είμαστε τουρκοκύπριοι, εσύ ποιος είσαι» (ένα σύνθημα που αναφέρεται στη δήλωση του Ερτογάν για τον ηγέτη της συνδικαλιστικής πλατφόρμας Σιενέρ Ελτζιν «ποιος είσαι εσύ ρε…»), και συνθήματα που στρέφονταν ενάντια στο οικονομικό πακέτο που θέλει να επιβάλει η Άγκυρα στους τουρκοκύπριους, (με περικοπές στις κοινωνικές παροχές, στους μισθούς, τις συντάξεις, ιδιωτικοποιήσεις κλπ). Έντονα όμως ήταν και τα πολιτικά συνθήματα, όπως «Λύση και Ειρήνη τώρα», αλλά και συνθήματα με αποδέκτες όχι μόνο τον Ερτογάν και τον Ερογλου, αλλά και τους Ελληνοκύπριους όπως το «δεν θέλουμε να είμαστε ούτε υποχείριο της Τουρκίας αλλά ούτε και μπάλωμα των ελληνοκυπρίων».

Διπλωματικά παιχνίδια

Τα ελληνοκυπριακά ΜΜΕ και τα κόμματα παρουσιάζουν αυτές τις κινητοποιήσεις προβάλλοντας το επιχείρημα ότι και οι τουρκοκύπριοι καταπιέζονται από την Άγκυρα και προσπαθούν έτσι να κερδίσουν πόντους στα διπλωματικά παιχνίδια που παίζονται αυτή την περίοδο. Δυστυχώς σ’αυτό το ταμπλό το έπαιξε και ο πρόεδρος Χριστόφιας ο οποίος μπορεί να χαιρέτησε τις κινητοποιήσεις των τ/κ αλλά αμέσως μετά πρόσθεσε ότι «το μήνυμα των τουρκοκυπρίων πρέπει να φτάσει και στην Ε.Ε».

Δεν είναι προς την ΕΕ που πρέπει να φτάσει το μήνυμα των τουρκοκυπρίων, αλλά πρώτα και κύρια είναι στους ελληνοκύπριους και ιδιαίτερα σε αυτούς που υποστηρίζουν την ειρήνη, τη συμφιλίωση, και μια αμοιβαία αποδεκτή συμφωνία επανένωσης. Το πρώτο που πρέπει να καταλάβουν είναι ότι το συλλαλητήριο της 2ας του Μάρτη δεν ήταν μόνο το μεγαλύτερο που έκαναν ποτέ οι τουρκοκύπριοι, αλλά και το πιο σημαντικό στην ιστορία τους. Οι κινητοποιήσεις του 2001-2003 μπορεί να οδήγησαν στην ήττα του Ντεκτάς αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τότε το κίνημα των τ/κ είχε την στήριξη, της τουρκικής κυβέρνησης του Ερτογάν, των ΗΠΑ και της Ε.Ε. και όχι μόνο πολιτικά και ηθικά αλλά και οικονομικά. Σήμερα οι τουρκοκύπριοι είναι μόνοι εναντίον όλων. Με δεδομένο τον έλεγχο της Τουρκίας στο βορρά το κίνημα αυτό δεν μπορεί να πάει πολύ μακριά παρά μόνο αν βρει ανταπόκριση έξω από τα όρια των τουρκοκυπρίων και ιδιαίτερα στο νότο μέσα στους ελληνοκύπριους.

Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει με τυπικές εκφράσεις συμπαράστασης ή ακόμη και εκδηλώσεις αλληλεγγύης την ίδια μέρα. Η πραγματική αλληλεγγύη στο κίνημα των τουρκοκυπρίων είναι να οργανώσουμε τη δράση μας σε ένα μαζικό κίνημα πρώτα και κύρια ενάντια στο εθνικισμό και το φασισμό που άρχισε να δυναμώνει επικίνδυνα μέσα στους ελληνοκύπριους με επιθέσεις σε βάρος τουρκοκυπρίων και μεταναστών.

Ένα μαζικό κίνημα που να παλεύει για ειρήνη, που να στηρίζει τις προσπάθειες για μια κοινά αποδεχτή συμφωνία για το κυπριακό, για μια δημοκρατική επανένωση του νησιού. Που να αντιτίθεται σε όλες τις παραβιάσεις των δημοκρατικών δικαιωμάτων τους και τους αποκλεισμούς που τους επιβάλει η δική μας πλευρά, οικονομικούς πολιτιστικούς, αθλητικούς και άλλα παρόμοια. Ένα κίνημα που ακόμη και αν δεν κινητοποιείται τις ίδιες μέρες μαζί τους και αν δεν συναντιέται μαζι τους θα χτίζει εκείνη την ενότητα που όταν θα συναντηθεί θα έχει μια εκρηκτική δυναμική που θα του επιτρέψει να παίξει αποφασιστικό ρόλο στις εξελίξεις στο νησί, σε ολόκληρο το νησί.