Η Άποψή μας
Η μάχη των εκλογών: Και μέσα από τις κάλπες μπορούμε να στείλουμε το μήνυμα - Nα μπει στη Bουλή η Aντικαπιταλιστική Aριστερά

Εκλογές-«εξπρές», όπως τις βάφτισαν οι εφημερίδες, αποφάσισε τελικά για τις 16 Σεπτέμβρη ο Καραμανλής. Είναι μια απόφαση που μαρτυράει πανικό. Δείχνει την κρίση μιας κυβέρνησης που μέσα σε τρία χρόνια και έξι μήνες έφτασε να είναι πολιορκημένη από αντιστάσεις σε όλα τα μέτωπα των «μεταρρυθμίσεων» που ξεκίνησε. Φοβάται νέες αποκαλύψεις για τα ομόλογα και τη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων, φοβάται τους φοιτητές και τους εκπαιδευτικούς καθώς αρχίζει η νέα σχολική χρονιά, φοβάται τα πρωτοβρόχια και τις πλημμύρες που θα ακολουθήσουν μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές που έφεραν οι περικοπές στην Πυροσβεστική και στη δασοπροστασία. 

Ταυτόχρονα, όμως, η απόφαση για τις πρόωρες εκλογές είναι μια προσπάθεια φυγής προς τα εμπρός, μια απόπειρα εξαπάτησης της κοινής γνώμης, ώστε να μπορέσει ο Καραμανλής να εμφανίσει την ατζέντα των μεταρρυθμίσεων σαν αναβαπτισμένη με «νέα λαϊκή εντολή». Εδώ ακριβώς βρίσκεται το κεντρικό πολιτικό ζήτημα αυτών των εκλογών. 

Ο πρώτος στόχος για όλο τον κόσμο που πάλεψε και αντιστάθηκε τα προηγούμενα χρόνια είναι να μην αφήσουμε την Νέα Δημοκρατία να παριστάνει την «πλειοψηφία» το βράδι της 16 Σεπτέμβρη. Ο Καραμανλής ξέρει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να εξασφαλίσει μεγαλύτερη κοινοβουλευτική δύναμη από αυτήν που πήρε το 2004. Αλλά μιλάει για «ισχυρή πλειοψηφία» γιατί αυτό είναι το πολιτικό όπλο που θα χρησιμοποιήσει ενάντια στις απεργίες και στις καταλήψεις αν βγει πρώτος στις εκλογές. Αυτό το όπλο πρέπει να του στερήσουμε μαυρίζοντας τη ΝΔ στις κάλπες. 

Αυτό το ρόλο δεν μπορεί να τον εξασφαλίσει το ΠΑΣΟΚ, γιατί το λεγόμενο «νέο πρόγραμμά» του είναι συνέχεια της ατζέντας Καραμανλή και της οχταετίας του Σημίτη. Οχι μόνο οι ίδιες πολιτικές, αλλά ακόμα και τα ίδια πρόσωπα από τους υπουργούς του Σημίτη κυριαρχούν στο ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου. Το κίνημα που συγκρούστηκε με το Ασφαλιστικό του Γιαννίτση και του Αλογοσκούφη, με τα ΜΑΤ του Χρυσοχοϊδη και του Πολύδωρα, με τους ΚΥΠατζήδες του Αλέκου Παπαδόπουλου και του Βουλγαράκη δεν έχει στόχο να γυρίσουμε πίσω σε όλα αυτά. 

Προοπτική

Η λύση είναι να προχωρήσουμε μπροστά, ανοίγοντας δρόμο για την αντικαπιταλιστική προοπτική. Οπως στους αγώνες δώσαμε μάχες ενάντια στα καπιταλιστικά συμφέροντα που λεηλατούν Ασφαλιστικά Ταμεία, πολιορκούν τα Πανεπιστήμια, καταπατούν τα δάση και στέλνουν φαντάρους και φρεγάτες στους πολέμους των ΗΠΑ, έτσι και στις εκλογές ψηφίζουμε αντικαπιταλιστικά. 

Γι’ αυτό ο κύριος στόχος σ’ αυτές τις εκλογές είναι να δυναμώσουμε την Αντικαπιταλιστική Αριστερά ρίχνοντας στις κάλπες τα ψηφοδέλτια της Ενωτικής ΑΝΤΙκαπιταλιστικής Αριστεράς – ΕΝΑΝΤΙΑ. Η μεγαλύτερη ήττα για τον εκλογικό ελιγμό του Καραμανλή θα είναι αν το βράδυ της 16 Σεπτέμβρη οι κάλπες αναδείξουν την ΕΝΑΝΤΙΑ να σπάει το φράγμα του 3% και να μπαίνει στη Βουλή. Θα έχει γίνει αυτό που λέει ο λαός «πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος». Αντί να ενισχύσει τη «μεταρρυθμιστική» επίθεση, θα βρει μπροστά του ενισχυμένη τη δύναμη που έχει που έχει γραμμένη στο DNA της την αντίσταση, το κίνημα, τις καταλήψεις, τον αντικαπιταλισμό. 

Αυτό που οι επίσημοι «αναλυτές» ονομάζουν υποτιμητικά «εξωκοινοβουλευτική αριστερά» είναι έτσι κι αλλιώς η ανερχόμενη δύναμη στο πολιτικό σκηνικό. Αυτό φάνηκε από το ρόλο που όλοι ομολογούν ότι έπαιξε στο κίνημα των καταλήψεων. Φάνηκε ακόμα και εκλογικά στις Νομαρχιακές πριν ένα χρόνο όταν η Καθημερινή και ο εκλογολόγος Γιάννης Μαυρής υπολόγισαν σε 1,4% το ποσοστό της. Τώρα μπορούμε να κάνουμε τον Καραμανλή να πάθει τη νίλα της ζωής του στηρίζοντας την εκλογική μάχη της ΕΝΑΝΤΙΑ.