Για τον Αντρέα Παγουλάτο

Από το «όργια και εμπόδια»

Δυστυχώς ο Αντρέας Παγουλάτος δεν πρόλαβε να δει «ολόκληρη την εικόνα» άφησε την τελευταία πνοή του στις 22 Μαρτίου την ώρα που έγραφε στο σπίτι του. Ένας από του πιο σημαντικούς ανθρώπους του πνεύματος σ´ αυτόν τον τόπο. Ποιητής, κριτικός και θεωρητικός του κινηματογράφου, άνθρωπος με μεγάλη γνώση για την τέχνη του παρελθόντος και του σήμερα, τοπικά αλλά και παγκόσμια. Παιδί ο ίδιος του Μάη, ριζοσπάστης, ελεύθερος και ασυμβίβαστος με την γλυκιά του όψη έχτισε με λόγια πέτρες τα νέα οικοδομήματα της τέχνης. Από τον Γιάννη Χρήστου την δεκαετία του ´60, που όπως έλεγε ο ίδιος, τον ώθησε στις πρωτοπορίες μέχρι και τώρα ήταν ο πιο φλογερός υπερασπιστής τους. Ο ίδιος πρωτοπόρος του κινήματος του γλωσσοκεντρισμού στη ποίηση και σε κάθε ευκαιρία αποδυνάμωνε κάθε μεταμοντέρνα αντίληψη περί το τέλος τους. Ο Αντρέας έψαχνε σαν ντετέκτιβ στα σκοτεινά ή φωτεινά δρομάκια των Εξαρχείων το μοντέρνο και πρωτοπόρο δεν είναι τυχαίο ότι πάντα περιτριγυρίζονταν από νέους ανθρώπους με πάθος γι´ αυτό που έκαναν μουσικοί, ποιητές, κινηματογραφιστές, συγγραφείς, εκεί μέσα σ´ αυτούς έψαχνε το νέο και καθαρό, όπως ο ίδιος ήταν.

Ανιχνεύσεις

Ο Αντρέας ήταν από του πιο δραστήριους ανθρώπους της τέχνης συνέχεια οργάνωνε και συμμετείχε σε εκδηλώσεις. Μπορεί την μια να τον έβρισκες να παρουσιάζει το έργο του Γ. Ρίτσου σε κάποιο δήμο της Αττικής και την άλλη στις καταλήψεις του Δεκέμβρη. Αξέχαστες και σημαντικές οι εκδηλώσεις στο Νosotros που τις είχε ονομάσει «ποιητικές ανιχνεύσεις» όπου εκεί είχαν περάσει πολλοί ποιητές από την παλιά και νέα γένια. Παρουσιάζοντας όμως και σημαντικούς ανθρώπους και επαναστάτες όπως ο Νικόλας Κάλας. Πολλοί κινηματογραφιστές δεν θα ξεχάσουν τα φεστιβάλ ντοκιμαντέρ που οργάνωνε στο Γαλλικό ινστιτούτο παρουσιάζοντας πρωτοπόρους δημιουργούς όπως ο Τζίγκα Βερτώφ. 

Μέλος της ομάδας «Βιντεοποίηση» όπου όσοι συμμετείχαμε σε αυτή είχαμε την τιμή να παρουσιάσει τη δράση μας στο ποιητικό συμπόσιο της Πάτρας. Συνεργάτης του περιοδικού ΟΥΤΟΠΙΑ (και πολλών άλλων)και συνεκδότης με τον Νάνο Βαλαωρίτη της Νέας Συντέλιας. Μεταφραστής πολλών πονημάτων από διάφορες χώρες και γλώσσες, με ιδιαίτερη αγάπη στη κουλτούρα της Βραζιλίας. Από τους πρώτους που ανέδειξε τα έργα της Ρωσικής πρωτοπορίας που είχε θάψει ο σταλινισμός, ήδη από πολύ νωρίς. Πολύ καλός γνώστης της Μπητ λογοτεχνίας. 

Δεν μπορούμε όμως και να ξεχάσουμε την καταπληκτική εισήγηση στο Μαρξισμό 2008 για τον Μάη του ´68 και την κινηματογραφική τέχνη της εποχής. Αλλά και την συμμετοχή του στην καμπάνια «60 χρόνια ΝΑΤΟ είναι πολλά». Το βιογραφικό του είναι κατά πολύ μεγαλύτερο από το κείμενο που γράφω γι´ αυτό καλό θα ήταν για όποιον ενδιαφέρεται να το ψάξει στο internet όπου θα βρει και μια πλειάδα άρθρων του Αντρέα.

Σημαντική περίοδος ήταν η εποχή που έζησε στη Γαλλία από το 1973 μέχρι το 1988. Είναι χρέος των γενεών που ανέθρεψε πολιτιστικά ο Αντρέας να αναδείξουν το έργο του. Δυστυχώς τον χάσαμε σε μια σημαντική περίοδο που ο ίδιος την παρακολουθούσε πάρα πολύ προσεχτικά και θα ήταν πάρα πολύ καίριες οι τοποθετήσεις που θα έκανε. Ο Αντρέας Παγουλάτος είχε τα χαρακτηριστικά που έχουν οι αληθινοί επαναστάτες, δηλαδή αισιοδοξία και χαμόγελο. Γι´ αυτό θα μας λείψει πολύ. 

Αυτά τα λίγα λόγια για έναν αληθινό Ποιητή και Άνθρωπο. Σύντροφε και φίλε Αντρέα καλό ταξίδι, οι στίχοι που θα έγραφες ας γίνουν ιαχές εξεγερμένων, νότες μουσικές, εικόνες του νέου αισθητικού κόσμου.

Βασίλης Κυριάκης, Barouak