Διεθνή
Γερμανία: Πολιτική αβεβαιότητα και απεργίες

Με σουφλέ παρομοίασε η γερμανική εφημερίδα Suddeutsche Zeitung το κείμενο των 28 σελίδων στο οποίο κατέληξαν οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην ηγεσία των Σοσιαλδημοκρατών (SPD) και των Χριστιανοδημοκρατών (CDU-CSU) για τη δημιουργία ενός ακόμα Μεγάλου κυβερνητικού Συνασπισμού: πολύς αέρας και λίγη ουσία. Αλλά ακόμα και αυτή η "λίγη ουσία" είναι από αδιάφορη ως αρνητική για τους απλούς ανθρώπους -τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους νέους και τους φτωχούς- στη Γερμανία.

Οι μόνες "παραχωρήσεις" απέναντι στις θέσεις του SPD από την πλευρά των Χριστιανοδημοκρατών αφορούν στα ζητήματα της "Ενωμένης Ευρώπης": την "μετεξέλιξη" του ESM, του διαβόητου Μηχανισμού Στήριξης, τον οποίο οι Σοσιαλδημοκράτες ονειρεύονται να μετατρέψουν σε ένα είδος Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου. Την ενίσχυση του "χρηματοδοτικού πλαισίου" (δηλαδή του προϋπολογισμού) της Ευρωζώνης. Την μεταρρύθμιση της ίδιας της Ευρωζώνης "σε στενή συνεργασία με τη Γαλλία". 

Αντίθετα στη συμφωνία δεν υπάρχει καμιά αναφορά στον ελάχιστο μισθό. Το μόνο που δέχτηκαν οι Χριστιανοδημοκράτες ήταν να μην πέσει κάτω από το 48% το ποσοστό αναπλήρωσης των συντάξεων. Και να μην αλλάξει η αναλογία των εισφορών ανάμεσα στους εργοδότες και τους εργαζόμενους προς τα ταμεία υγείας. Δηλαδή να μην επιδεινωθεί η κατάσταση για τους εργαζόμενους. Ούτε και να βελτιωθεί, όμως.

Όσον αφορά το μεταναστευτικό, ο ίδιος ο Μάρτιν Σουλτς, ο ηγέτης του SPD, είχε κοντράρει την ιδέα της "ιατρικής πιστοποίησης της ηλικίας" για τους ανήλικους πρόσφυγες (που προστατεύονται από την απέλαση). Αλλά οι Χριστιανοδημοκράτες αρνήθηκαν να υποχωρήσουν. Ο Kevin Kuhnert, ο ηγέτης της νεολαίας του SPD έχει καταγγείλει σαν ακραία ρατσιστική αυτή την πρόταση. Μόνο στους ζωολογικούς κήπους έκαναν τέτοιους ελέγχους, είπε. O Kuhnert πρωτοστατεί τώρα στη μάχη ενάντια στη συμφωνία.

Διχασμός στο SPD

Η συμφωνία έχει διχάσει το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Ολόκληρη η νεολαία του κόμματος, η αριστερή πτέρυγα ("Δημοκρατική Αριστερά 21") μαζί με ένα μεγάλο κομμάτι της βάσης έχουν ξεσηκωθεί. Το κείμενο θα τεθεί σε ψηφοφορία στο έκτακτο συνέδριο του κόμματος που θα γίνει στη Βόννη το ερχόμενο Σαββατοκύριακο. Και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα περάσει. Το τοπικό συνέδριο του SPD  στο κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ το έχει ήδη απορρίψει. 

Στα γκάλοπ το 52% των ερωτηθέντων δηλώνουν αντίθετοι στην ιδέα μιας κυβέρνησης Μεγάλου Συνασπισμού. Αλλά τα ποσοστά είναι συντριπτικά διαφορετικά ανάμεσα στους ψηφοφόρους των δύο κομμάτων: οι ψηφοφόροι του CDU-CSU τάσσονται σε ποσοστό 67% υπέρ ενός νέου Μεγάλου Συνασπισμού. Οι ψηφοφόροι του SPD κατά 60% κατά.

Ο Σουλτς έχει ξεκινήσει μια καμπάνια για να πείσει το κόμμα να στηρίξει τη συμφωνία. Απέναντί του δεν βρίσκεται μόνο η βάση αλλά και ένα ολόκληρο κομμάτι της ηγεσίας που θεωρεί (καθόλου άδικα) ότι η συμμετοχή του SPD σε μια ακόμα κυβέρνηση υπό την Άνγκελα Μέρκελ θα "αποτελειώσει" το κόμμα. Στις εκλογές της 24ης Σεπτέμβρη το SPD είδε τα ποσοστά του να πέφτουν στο χαμηλότερο επίπεδο (με εξαίρεση τις εκλογές της δεκαετίας του 1930 όπου κυριαρχούσε η ναζιστική τρομοκρατία) εδώ και έναν αιώνα. Το SPD συγκυβερνούσε μαζί με τους χριστιανοδημοκράτες στις δυο από τις τρεις κυβερνήσεις της Μέρκελ.


 

Απεργίες

Η πολιτική αβεβαιότητα δεν είναι, όμως, το μόνο πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει η άρχουσα τάξη στη Γερμανία. Έχει να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα και την αναβίωση του εργατικού κινήματος που έχει αρχίσει να διεκδικεί, ύστερα από δυο σχεδόν δεκαετίες λιτότητας, το "μερίδιό της" από την οικονομική "άνθηση".

Η IG-Metal έχει ξεκινήσει έναν γύρο προειδοποιητικών στάσεων εργασίας που έχουν πλήξει τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της χώρας, ανάμεσά τους και τις μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες. H IG-Metal, το μεγαλύτερο συνδικάτο της Γερμανίας, διεκδικεί 6% αυξήσεις στους μισθούς και το δικαίωμα των εργαζομένων σε μειωμένο ωράριο 28 ωρών ανά εβδομάδα για μια περίοδο ως και δυο ετών (για να μπορούν οι εργαζόμενοι να αντιμετωπίσουν οικογενειακά ζητήματα, γεννήσεις, μικρά παιδιά, ασθένειες κλπ). 
Και αυτό την ίδια στιγμή που οι εργοδότες διεκδικούν αυξημένα ωράρια (με τον σύστημα της υπερωρίας) για να αντιμετωπίσουν την πίεση της παραγωγής και την έλλειψη προσωπικού (η ανεργία στη Γερμανία έχει φτάσει σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα).
Οι στάσεις εργασίας στην περίοδο των συλλογικών διαπραγματεύσεων είναι συνηθισμένες στη Γερμανία. Αλλά η IG-Metal δεν είναι μόνη. Ούτε είναι όλες οι απεργίες απλά "προειδοποιητικές". Η απεργία των φορτοεκφορτωτών του αεροδρομίου της Φρανκφούρτης τον Δεκέμβρη, για παράδειγμα, είχε σαν αποτέλεσμα μια πτώση του διακινούμενου τονάζ κατά 4,5%. Η ηγεσία της IG-Metal έχει απειλήσει με 24ωρη απεργία στις αρχές του Φλεβάρη αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά της.