Διεθνή
ΗΠΑ: Υποχώρηση Τραμπ - νίκη του κινήματος

Ένας ξεσηκωμός ανάγκασε τον Τραμπ να σταματήσει προσωρινά τις απαγωγές μικρών παιδιών στα σύνορα με το Μεξικό. Η πολιτική που άρχισε να εφαρμόζει το αμερικάνικο κράτος τους τελευταίους μήνες σήμανε διαχωρισμό χιλιάδων παιδιών από τις οικογένειές τους την ώρα που περνούσαν τα σύνορα. Παιδιά που φοράνε ακόμα πάνες κατέληγαν στα χέρια των μπάτσων, σε κλουβιά χωρίς να ξέρουν γιατί ξαφνικά εξαφανίστηκε η μάνα τους κι ο πατέρας τους. Μεταφέρονταν με αυτοκίνητα και αεροπλάνα σε “ειδικά σημεία” μέσα σε κατάσταση σοκ. Οι ειδικοί εξηγούν ότι το επίπεδο στρες που υπέστησαν τα παιδιά σε ορισμένες περιπτώσεις είναι τόσο υψηλό που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές βλάβες στην υγεία. 

Ο Τραμπ ακόμη κι όταν οι εικόνες και οι ήχοι της βαρβαρότητας είχαν έρθει στη δημοσιότητα επέμενε ότι δεν θα αλλάξει τίποτα και ισχυριζόταν ότι ακόμη κι αν υπάρχει πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί με προεδρικό διάταγμα. Συνέχιζε να κλιμακώνει τις απειλές λέγοντας ότι θα διακόψει τη “βοήθεια” προς τις χώρες από όπου φτάνουν μετανάστες. Τέσσερις μέρες μετά τους ισχυρισμούς του, αναγκάστηκε κι έβαλε την υπογραφή του φαρδιά πλατιά για να σταματήσει το αίσχος.

Βέβαια αυτό που εξελίσσεται τώρα συνεχίζει να είναι αίσχος. Η άμεση αλλαγή είναι ότι τα παιδιά πηγαίνουν στη φυλακή μαζί με τους γονείς τους. Ούτε τα ίδια τα παιδιά φυσικά, ούτε οι γονείς τους έχουν κάνει κάποιο έγκλημα. Το “έγκλημα” είναι ότι δεν είχαν νόμιμα χαρτιά. Υπάρχουν αμφιβολίες πώς ακριβώς θα εφαρμοστεί η αλλαγή, μιας και η κοινή φυλάκιση παιδιών-γονιών έρχεται σε αντίφαση με το όριο 20 ημερών φυλάκισης που μπορεί να υποστεί ένα παιδί. Στην πράξη το κράτος έχει εργαλεία με τα οποία μπορεί να επιστρέψει στην πολιτική των διαχωρισμών. Για το “καλό” των παιδιών, οι αρχές έχουν ακόμη το δικαίωμα να κάνουν ό,τι θέλουν. Ενώ, όταν ο γονιός πρέπει να παρουσιαστεί στο δικαστήριο, ο διαχωρισμός συνεχίζει να ισχύει.

Η υποχώρηση του Τραμπ ήταν μια πρώτη σημαντική νίκη του κινήματος. Ο Τραμπ και οι υπουργοί του φοβήθηκαν ότι τα πράγματα μπορούσαν να μετατραπούν σε μια εξέγερση. Άρχισαν να οργανώνονται αυθόρμητες και μη-αυθόρμητες διαδηλώσεις. Τα στελέχη της κυβέρνησης δέχονταν λεκτικές επιθέσεις όπου προχωρούσαν ή και μέσα στα εστιατόρια που έτρωγαν. Στη Φιλαδέλφεια χιλιάδες συγκεντρώθηκαν ενάντια στον αντιπρόεδρο Μάικ Πενς. Στις συγκεντρώσεις πήραν το λόγο μικρά παιδιά και έφηβοι που μοιράστηκαν την εμπειρία του σοκ όταν περνάς “παράνομος” τα σύνορα και σε συλλαμβάνουν μαζί με τους γονείς σου, ακόμη και χωρίς “διαχωρισμό”.

Κάποιες από τις διαδηλώσεις έβαλαν στο στόχαστρο τα τοπικά “γραφεία μετανάστευσης” όπου άρχισαν να έρχονται πληροφορίες ότι μετέφεραν παιδιά. Στο Πόρτλαντ και το Λος Άντζελες οι διαδηλωτές έκλεισαν τους δρόμους, μπλόκαραν τις εισόδους, κυνηγούσαν τα οχήματα με φιμέ τζάμια που έβγαιναν από τα κτίρια. Ξεκίνησε μια πρωτοβουλία εργαζόμενων σε αεροπορικές εταιρείες που αρνήθηκαν να συμμετάσχουν σε πτήσεις υποχρεωτικής μεταφοράς παιδιών που τα είχαν πάρει από τους γονείς τους. Ακόμη και στη Microsoft υπήρξε πρωτοβουλία εργαζομένων να σταματήσει η εταιρεία να συνεργάζεται με τους αντιμεταναστευτικούς θεσμούς του κράτους.

Πολύς περισσότερος κόσμος πλέον είναι όχι μόνο ενημερωμένος αλλά και ενεργοποιημένος ενάντια σε ολόκληρο το σύστημα των κλειστών συνόρων. Η συνέχεια έρχεται άμεσα, το Σάββατο 30 Ιούνη, που έχει οριστεί μέρα δράσης σε όλες τις ΗΠΑ ενάντια στον Τραμπ και την αντιμεταναστευτική του υστερία.