Εργατικό κίνημα
ΜΚΟ: “Oύτε απολύσεις, ούτε περικοπές”

Οι απεργοί των ΜΚΟ έξω από το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες στις 26/7­

Με 24ωρη πανελλαδική απεργία την Πέμπτη 26 Ιούλη συνέχισαν τον αγώνα τους οι εργαζόμενοι στις ΜΚΟ διεκδικώντας την ανάκληση των εκδικητικών απολύσεων σε Άρσις και Praksis. Στην Άρσις πραγματοποιήθηκε από νωρίς το πρωί απεργιακή περιφρούρηση. Από εκεί, εργαζόμενοι των ΜΚΟ με το πανό του κλαδικού σωματείου τους (ΣΒΕΜΚΟ) μαζί με συμπαραστάτες, πραγματοποίησαν διαδήλωση η οποία περνώντας από μια μια σειρά άλλες ΜΚΟ του κέντρου της Αθήνας, ενώθηκε με συναδέλφους τους που είχαν συγκεντρωθεί έξω από τα γραφεία της Praksis στη Στουρνάρη. Κινητοποίηση θα πραγματοποιηθεί και στις 27/8 στην επιθεώρηση εργασίας.

"Ούτε απολύσεις, ούτε περικοπές - συμβάσεις αορίστου σε όλες τις δουλειές" και "Η εργοδοσία δεν μας σταματά - οι απολύσεις θα μείνουν στα χαρτιά" ήταν μερικά από τα συνθήματα που ακούστηκαν στη διαδήλωση. Την προηγούμενη ημέρα πραγματοποιήθηκε παναττική στάση εργασίας στις δύο ΜΚΟ. 

Η Εργατική Αλληλεγγύη βρέθηκε στις περιφρουρήσεις και τη διαδήλωση της Πέμπτης και μίλησε με τη Λ., εργαζόμενη στην Άρσις: “Με την 24ωρη απεργία κορυφώνουμε τις δράσεις για την ανάκληση των απολύσεων των συναδέλφων μας. Ο αγώνας έχει ξεκινήσει από τις 13 Ιούλη όταν ανακοινώθηκαν εκδικητικές απολύσεις στην Άρσις. Στην πραγματικότητα από πιο πριν –από το Μάη– όταν πρωτοπροσπάθησαν να απολύσουν τους συναδέλφους αλλά μετά από την άμεση κινητοποίησή μας τις πήραν πίσω. Στις 13 Ιούλη λοιπόν, η εργοδοσία έφερε εκβιαστικά το δίλημμα σε δύο συναδέλφους ότι ή υπογράφετε συμβάσεις δύο μηνών –κι όχι μέχρι το τέλος του χρόνου όπως οι υπόλοιποι εργαζόμενοι– ή μην ξανάρθετε για δουλειά. Δεν είναι τυχαία η επίθεση στους συγκεκριμένους συναδέλφους. Και οι δύο είναι ιδρυτικά μέλη του υπό σύσταση σωματείου και μάλιστα ο ένας είναι μέλος της προσωρινής διοικούσας επιτροπής. Είναι μπροστάρηδες στη μάχη για ασφαλείς συνθήκες εργασίας, συμβάσεις αορίστου κλπ. Άρα θεωρούμε δεδομένο ότι οι απολύσεις αυτές είναι εκδικητικές και αποτελούν κομμάτι της γενικότερης εργοδοτικής επίθεσης στους εργαζόμενους στις ΜΚΟ. 

Εκβιασμός

Από την πρώτη μέρα που η εργοδοσία έφερε τον εκβιασμό υπήρξε άμεση απάντηση. Την περασμένη Δευτέρα, με το που μαθεύτηκε η απόλυση, αφήσαμε τη δουλειά μας για δυο ώρες και προχωρήσαμε σε παράσταση διαμαρτυρίας έξω από τα κεντρικά της Άρσις. Συνεχίσαμε με στάσεις εργασίας την επόμενη μέρα 17/7, την Πέμπτη 19/7 και την Τετάρτη 25/7, ενώ σήμερα 26/7 κλιμακώνουμε με 24ωρη απεργία σε όλες τις ΜΚΟ. Όλο αυτό το διάστημα ενημερώνουμε τους συναδέλφους, πραγματοποιούμε συγκεντρώσεις έξω από τα κεντρικά της Άρσις κι ερχόμαστε σε επικοινωνία με εργαζόμενους από άλλες ΜΚΟ. Η συμμετοχή στις κινητοποιήσεις είναι μεγάλη, όπως και η συμπαράσταση. Αρκετά σωματεία άλλων κλάδων έχουν δηλώσει την αλληλεγγύη τους με ψηφίσματα. Χτες χρησιμοποιήσαμε τη στάση εργασίας προκειμένου να κάνουμε εξορμήσεις σε ΜΚΟ και να ξεσηκώσουμε τους συναδέλφους για τη σημερινή απεργία. Η ανταπόκριση ήταν πολύ καλή κι ενθαρρυντική. Σήμερα, ημέρα 24ωρης απεργίας, ξεκινήσαμε με μαζική περιφρούρηση έξω από τα κεντρικά της Άρσις και ακολούθησε διαδήλωση η οποία πέρασε από αρκετές ΜΚΟ του κέντρου της Αθήνας για να καταλήξουμε έξω από τα γραφεία της Praksis. Η επίθεση άλλωστε δεν περιορίζεται στην Άρσις. 

Στην Praksis έχει γίνει επίσης εκδικητική απόλυση εργαζόμενου πρόσφατα, επειδή μαζί με άλλους συναδέλφους του διεκδίκησε ενημέρωση σχετικά με τις συμβάσεις τους που έληγαν σε λίγο καιρό. Είμαστε σε συντονισμό με τους συναδέλφους της Praksis και δίνουμε έναν κοινό αγώνα. Έχουμε να απαντήσουμε άμεσα με στόχο την ανάκληση των απολύσεων αλλά έχουμε μπροστά μας και όλη τη μεγάλη μάχη απέναντι στην ευρύτερη εργοδοτική επίθεση των αφεντικών του συγκεκριμένου κλάδου ενάντια στα εργασιακά μας δικαιώματα. 

Κατά την άποψή μου η επίθεση αυτή συνδέεται άμεσα με τη ρατσιστική πολιτική της ΕΕ ενάντια στους πρόσφυγες. Τα αφεντικά χρησιμοποιούν όλα τα ψεύτικα επιχειρήματα περί τέλους της προσφυγικής κρίσης. Αυτό για τους εργαζόμενους σημαίνει απολύσεις κι επέκταση της ελαστικής εργασίας και για τους πρόσφυγες σημαίνει απελάσεις, καταστολή, στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η πραγματικότητα είναι αντίστροφη. Οι αιτίες που γεννούν την προσφυγιά χειροτερεύουν, οι πρόσφυγες είναι εδώ, αυξάνονται. Χρειάζονται προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και δημόσιες δομές προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες των προσφύγων, όπως χρειάζονται κι ανοιχτά σύνορα, πλήρη δικαιώματα σε όλους κι ανατροπή των ρατσιστικών συμφωνιών της ΕΕ”.