Η άποψή μας
“Μεταμνημονιακός” ανασχηματισμός προς τα δεξιά!

Πανεργατική απεργία 30/5

Οι μάχες της λεγόμενης “μεταμνημονιακής” περιόδου ξεκινάνε με το καλημέρα. Είναι μάχες που πατάνε πάνω στους αγώνες που δώσαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια και κλιμακώνονται άμεσα με δυο μεγάλες κινητοποιήσεις: το Σάββατο 8 Σεπτέμβρη με το πανεργατικό συλλαλητήριο στη ΔΕΘ και το επόμενο Σάββατο 15 Σεπτέμβρη με την αντιφασιστική συναυλία στο Σύνταγμα.
Στο λιμάνι του Πειραιά οι εργάτες της COSCO συγκρούονται με την πιο αδίστακτη εργοδοσία για να υπερασπίσουν το σωματείο τους, την ΕΝΕΔΕΠ, και να πάρουν επιτέλους τη συλλογική σύμβαση που τους υποσχέθηκαν μετά την προηγούμενη απεργία τους.
Είναι ένας αγώνας καθοριστικός για όλη την εργατική τάξη, γιατί ξεσκεπάζει πόσο επικίνδυνες είναι οι αερολογίες του Μητσοτάκη για “αναπτυξιακό σοκ” μέσα από τις ιδιωτικοποιήσεις και τα φορολογικά κίνητρα για τους “επενδυτές”, αλλά και πόσο κούφιες είναι οι εξαγγελίες του Τσίπρα ότι θα βελτιώσει τις εργασιακές σχέσεις.
Δίπλα στους λιμενεργάτες έρχεται ο αγώνας των ναυτεργατών. Τη Δευτέρα 3 Σεπτέμβρη απεργεί η ΠΝΟ ενάντια στην απληστία των εφοπλιστών. Μαζί, αυτές οι δυο μάχες χτυπάνε στην καρδιά του ελληνικού καπιταλισμού που θέλει όλους να γονατίζουν μπροστά στο “ναυτιλιακό θαύμα” και φαντάζεται τον Πειραιά σαν “Σίτι του Λονδίνου”.
Την Παρασκευή 7 Σεπτέμβρη παίρνουν τη σκυτάλη οι εργαζόμενοι στα Νοσοκομεία με στάση εργασίας και συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη συνεχίζοντας την καμπάνια για προσλήψεις και χρηματοδότηση στη Δημόσια Υγεία.
Με αυτό τον τρόπο δίνουν τον τόνο για τα πιο άμεσα αιτήματα που έχει όλος ο κόσμος της δουλειάς: αντί για κροκοδείλια δάκρυα μετά την τραγωδία στο Μάτι, αυτό που χρειαζόμαστε είναι περισσότερο προσωπικό και λεφτά για όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες που έχουν λεηλατηθεί από τις περικοπές τα προηγούμενα χρόνια. Αύξηση των δημοσίων επενδύσεων για αντιπλημμυρικά και άλλα έργα στις υποδομές που καταρρέουν, περισσότερους πυροσβέστες, γιατρούς, εκπαιδευτικούς.
Αυτή είναι η μεγάλη κόντρα στη ΔΕΘ. Η Τρόικα (που είναι πάντα εδώ) και η ΝΔ πιέζουν και εκβιάζουν για να δοθούν τα υπερπλεονάσματα του Προϋπολογισμού όχι μόνο στους τραπεζίτες για τοκοχρεολύσια αλλά και στις μεγάλες επιχειρήσεις σαν φοροαπαλλαγές. Από κοντά και το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ βάζει τις φοροελαφρύνσεις σε πρώτη προτεραιότητα.
Πρόκληση
Σύσσωμο το εργατικό κίνημα, τα συνδικάτα, η Αριστερά πρέπει να απαντήσουμε σε αυτή την πρόκληση. Την ώρα που θρηνούμε νεκρούς από τα φονικά βάρη των μνημονίων, είναι θηριωδία να παίρνει προτεραιότητα η ελάφρυνση των επιχειρήσεων από τα βάρη της φορολογίας. Λεφτά για τις εργατικές ανάγκες, όχι για φορολογικά κίνητρα στους κερδοσκόπους -αυτή είναι η κοινή κραυγή όλων των εργαζόμενων.
Δίπλα και δεμένο με όλα αυτά είναι ένα δεύτερο μεγάλο μέτωπο. Στη Θεσσαλονίκη, η ακροδεξιά και οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής απειλούν να οργανώσουν εθνικιστική φιέστα για το Μακεδονικό με τις πλάτες της Εκκλησίας και της ΝΔ, κόντρα στο πανεργατικό συλλαλητήριο.
Οι Βορίδηδες και οι Γεωργιάδηδες αγκαλιά με τους φασίστες θα ήθελαν να διώξουν από τους δρόμους την Αριστερά και τους εργατικούς αγώνες και να εξασφαλίσουν ότι οι δρόμοι ελέγχονται από την πατριδοκάπηλη και ρατσιστική ακροδεξιά. Δεν θα τους αφήσουμε.
Οι ρατσιστικές εκστρατείες φουντώνουν παντού, από την Αμερική του Τραμπ στην Ιταλία του Σαλβίνι και την Αυστρία του Κουρτς. Στο Κέμνιτς της Γερμανίας το αντιφασιστικό κίνημα αγωνίζεται να σταματήσει τα πογκρόμ των νεοναζί που έχουν βγει στους δρόμους.
Εδώ, οι δολοφόνοι Χρυσαυγίτες βλέπουν την ευκαιρία όχι μόνο να πέσουν στα μαλακά στη δίκη για τα εγκλήματά τους, αλλά και να βαδίζουν στα συλλαλητήρια με τη μάσκα του “μακεδονομάχου”.
Αλλά και το αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό κίνημα ξεσηκώνεται για να μην περάσουν αυτές οι προκλήσεις. Στην Ιταλία, διαδηλώσεις κυνηγάνε τον Σαλβίνι. Στα σύνορα Γερμανίας-Αυστρίας ενώνονται πορείες και από τις δυο μεριές για να ανοίξουν τα σύνορα για τους πρόσφυγες. Στις 15 Σεπτέμβρη, στα πέντε χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, συντονιζόμαστε με όλα αυτά τα κινήματα για να σταματήσουμε τη φασιστική απειλή.
Με ένα τέτοιο δυνατό ξεκίνημα πάμε να καθορίσουμε τη νέα περίοδο. Τα Μνημόνια το 2010 εγκαινίασαν μια αγωνιστική έκρηξη που συνδυάστηκε με μαζική στροφή αριστερά. Η λεγόμενη “έξοδος” από τα Μνημόνια τώρα μπορεί να σημάνει ένα νέο κύμα της στροφής προς τα αριστερά, πέρα από τη συμβιβασμένη διαχείριση του Τσίπρα και των υπουργών του.
Ο Αλέξης Τσίπρας μιλάει για “αριστερή επανεκκίνηση και βάζει στην κυβέρνηση μεταγραφές από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ όπως την Ξενογιαννακοπούλου και την Παπακώστα. Όσο, όμως, και να ανακατέψει την τράπουλα των κυβερνητικών στελεχών δεν μπορεί να κρύψει ότι η πραγματική έξοδος από τα Μνημόνια περνάει μέσα από τους αγώνες και τη συγκρότηση εναλλακτικής αριστερής λύσης. Μιας αριστεράς αντικαπιταλιστικής που βλέπει το μέλλον να περνάει από τη ρήξη με αυτό το χρεοκοπημένο σύστημα, τη διαγραφή του χρέους και την επιβολή εργατικού έλεγχου πάνω στον πλούτο από αυτούς που τον παράγουν.