Πολιτισμός
Κινηματογράφος: "Ο Κύριος & το Όπλο" - Το αντίο του Ρόμπερτ Ρέντφορντ

Ένας σημαντικός άνθρωπος του κινηματογράφου αποχαιρετά τον ρόλο του ηθοποιού αφήνοντας πίσω του ένα πλούσιο και αξιόλογο έργο όχι μόνο σαν ηθοποιός, αλλά και σαν σκηνοθέτης, παραγωγός και ουσιαστικά ιδρυτής του ανεξάρτητου Αμερικανικού σινεμά.

Ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ έχει μια εντυπωσιακή καριέρα που περιλαμβάνει τα πάντα: Από ρόλους «ζεν πρεμιέ» στο Χόλιγουντ (Ξυπόλυτοι στο πάρκο, Τα καλύτερά μας χρόνια, Το κεντρί), μέινστριμ οσκαρικές επιτυχίες (Ο Μεγάλος Γκάτσμπι, Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου), μέχρι εναλλακτικά εγχειρήματα (Συνηθισμένοι άνθρωποι, Αβάνα, Ο γητευτής των αλόγων, Ημερολόγια μοτοσυκλέτας) κ.α. Αυτός έστησε τη μεγαλύτερη διοργάνωση για ανεξάρτητες ταινίες, το φεστιβάλ του Σάντανς που διοργανώνεται κάθε χρόνο στην ομώνυμη πόλη της Γιούτα και δίνει τη δυνατότητα να υπάρχει ένα διαφορετικό σινεμά μέσα στις ΗΠΑ.

Ο Φόρεστ Σίλβα Τάκερ ήταν καλός σε μια διαφορετική δραστηριότητα. Γεννημένος την εποχή του κραχ, μπήκε πρώτη φορά στη φυλακή έφηβος για την κλοπή ενός ποδηλάτου και εξελίχθηκε σε ληστή τραπεζών. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη φυλακή, από την οποία δραπέτευσε συνολικά 18 φορές, μια μάλιστα από τις διαβόητες Σεντ Κουέντιν! Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, μαζί με δυο άλλους «συνταξιούχους» του είδους ξεκίνησε τον τελευταίο κύκλο ληστειών διατρέχοντας τις νότιες πολιτείες των ΗΠΑ. 

Ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ υποδύεται τον Φόρεστ Τάκερ στο τελευταίο κεφάλαιο της «καριέρας» του, που είναι τελευταίο και της δικής του. Εδώ βρίσκεται αντιμέτωπος με τον αστυνομικό ντετεκτιβ Χαντ, ο οποίος γοητεύεται από το ψύχραιμο και μεθοδικό στυλ των ληστών που πρέπει να βρει και να συλλάβει.

Βίοι παράλληλοι

 Η ταινία του Ντέιβιντ Λόουερι έχει το ρετρό ύφος των αστυνομικών περιπετειών της δεκαετίας του ’70, αλλά το κυρίαρχο στοιχείο της δεν είναι αστυνομικό. Είναι οι παράλληλοι βίοι του μεγάλου Ρέντφορντ με τον μεγάλο Τάκερ, η ευγένεια και το χιούμορ που απλόχερα μοιράζει ο ληστής και κάνει τον θεατή να ταυτιστεί μαζί του, αυτός είναι ο «καλός» της ταινίας. Το όπλο του δεν το βλέπουμε σχεδόν ποτέ. Ο Τάκερ είναι εθισμένος με έναν παράξενο τρόπο στις ληστείες, που δίνουν ενδιαφέρον στη ζωή του (μαζί με το φλερτ της Σίσι Σπέισικ). 

Η ταινία αποτελεί γοητευτικό φόρο τιμής στην Άγρια Δύση και τους αντιήρωες των ταινιών γουέστερν, από το «Κεντρί» μέχρι τους «Δυο ληστές» και το «Μπόνι και Κλάιντ».