Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Oι Πρόσφυγες στο Πολυτεχνείο: Συγκλονιστική συμμετοχή στην Πορεία

17/11, Πρόσφυγες από τους Αγ. Θεόδωρους στην Πορεία του Πολυτεχνείου

Mαζική ήταν η παρουσία των προσφύγων στις 17 Νοέμβρη καθώς εκατοντάδες γυναίκες, άνδρες και παιδιά από τα camps Θήβας και Μαλακάσας και από το ξενοδοχείο στο οποίο διαμένουν στους Άγιους Θεόδωρους, διαδήλωσαν με τα μπλοκ της ΚΕΕΡΦΑ στην πορεία του Πολυτεχνείου, κερδίζοντας την συμπαράσταση και το χειροκρότημα του κόσμου. 

Ιρακινοί, Σύριοι, Αφγανοί, Κούρδοι και άλλοι πρόσφυγες έφτασαν με πορεία στην προσυγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος και ένωσαν τις φωνές τους απαιτώντας χαρτιά, αναγνώριση τώρα του καθεστώτος πρόσφυγα για όλους, καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, δικαίωμα στην στέγαση μέσα στις πόλεις, δικαίωμα στη δουλειά. 

Μεγάλη ήταν η οργή για το νέο θάνατο 48χρονου πρόσφυγα στο camp της Θήβας μια βδομάδα νωρίτερα. Οι πρόσφυγες από τη Θήβα  κρατάνε χαρτιά με φωτοτυπημένα συνθήματα που γράφουν  «Δικαιοσύνη για τον Ιρφάν Σαλέχι» ενώ εκείνοι που ήρθαν από τους Άγιους Θεόδωρους απαιτούν: «Όχι στην απομόνωση, σπίτια μέσα στις πόλεις, δωρεάν μετακίνηση με προαστιακό». «Ανοίξτε τις πόλεις, ανοίξτε τα σύνορα» γράφει σε ελληνικά και αραβικά το πανό των προσφύγων από την Μαλακάσα.

«Με λένε Κάκαμαμ, δεν έχω πια καθόλου οικογένεια» τονίζει μιλώντας στην Εργατική Αλληλεγγύη, ο πρόσφυγας από το Ιράκ που διαμένει έξι μήνες τώρα στο camp της Θήβας. «Ο Ιρφάνι ήταν ένα χρόνο στη Θήβα και αρρώστησε. Ζούσε στον ίδιο χώρο μαζί μου. Έσπασα την πόρτα και τον βρήκα, είχε γυρίσει από μπάνιο, να πεθαίνει μέσα στο δωμάτιο. Τηλεφώνησα για βοήθεια αλλά πήρε ώρα μέχρι να φθάσει ο γιατρός, μετά κάλεσα το ασθενοφόρο που έκανε πάνω από μια ώρα να έρθει και στο μεταξύ πέθανε. 

Δεν έχουμε γιατρούς, δεν έχουμε λεωφορείο, δεν έχουμε λεφτά για τρένο, δεν έχουμε τίποτε. Το να κατέβεις στην Αθήνα είναι πανάκριβο. Περιμένουμε για ραντεβού χρόνια να περάσουμε συνέντευξη, εγώ προσωπικά μέχρι το 2020, ο φίλος δίπλα μου θα περιμένει τρία χρόνια μέχρι το 2021 για να περάσει συνέντευξη και να του πούνε ότι μπορεί να μείνει αλλά μπορεί και όχι! Γιατί; Μέχρι πότε θα περιμένουμε στο camp; Μέχρι να πεθάνουμε όλοι;» 

Ο Κάκακαμ συμμετέχει για πρώτη φορά στην πορεία του Πολυτεχνείου: Ψωμί, παιδεία, ελευθερία,  «ακριβώς αυτό! Θέλω απλά την ελευθερία μου, να μπορέσω να ζήσω εδώ σαν άνθρωπος, να αναμιχθώ, να φτιάξω τη ζωή μου, δουλεύοντας, κάνοντας αυτά που κάνουν όλοι οι άνθρωποι σε όλον τον κόσμο» καταλήγει. 

Χρειαζόμαστε βοήθεια

«Ήρθαμε σήμερα εδώ να διαδηλώσουμε γιατί αντιμετωπίζουμε τόσα πολλά προβλήματα, πείτε το σε όλους ότι χρειαζόμαστε βοήθεια» τόνισε μιλώντας στην Εργατική Αλληλεγγύη η Μίνα, πρόσφυγας από  το Αφγανιστάν, που διαμένει εδώ και τρεις μήνες στο camp της Θήβας. «Είμαστε περίπου 600-700 άτομα, Άραβες, Αφγανοί αντιμετωπίζουμε όλοι τα ίδια προβλήματα. Δεν έχουμε γιατρούς, δεν μας κλείνουν εύκολα ραντεβού, ζητάμε και δεν μας κλείνουν γιατί δεν έχουν τόσους γιατρούς. Η αδελφή μου θα έπρεπε να πηγαίνει σχολείο, δεν πάει γιατί θα έπρεπε να έχει κλείσει τρεις μήνες εδώ, μας λένε. 

Υπάρχουν πολύ λίγες τουαλέτες αναλογικά με τον κόσμο που μένει στη Θήβα, είναι πολύ βρώμικες και μακριά από εκεί που μένουμε, δεν μας δίνουν καν καθαριστικά για να τις καθαρίσουμε. Δεν έχουμε λεφτά για να μπορέσουμε να μετακινηθούμε. Ένα λεωφορείο μόνο έρχεται την Τετάρτη για 600 άτομα και τα τρένα και τα ταξί για να κατέβεις στην Αθήνα κοστίζουν ακριβά. Θέλουμε να μείνουμε σε σπίτια μέσα στην πόλη, να βρούμε μια δουλειά ή αλλιώς να μας ανοίξουν τα σύνορα». 

«Για άλλη μια φορά εκτυλίχθηκε μια τραγωδία στο στρατόπεδο προσφύγων στη Θήβα, που φέρνει στο φως τους σοβαρούς κινδύνους από τις πολλαπλές ελλείψεις στους χώρους αυτούς και στο σύστημα Υγείας. Πέρισυ ένα παιδί πέθανε όταν έπεσε μέσα σε βόθρο. Άντρας 48 ετών, πατέρας τριών ανήλικων παιδιών, βρήκε τον θάνατο από ανακοπή καρδιάς, την Παρασκευή 9 Νοέμβρη το πρωι, την ώρα που έκανε ντους» αναφέρει στην ανακοίνωσή της η ΚΕΕΡΦΑ.

«Το ασθενοφόρο ειδοποιήθηκε αλλά δεν τον πρόλαβε ζωντανό. Σύμφωνα με τους πρόσφυγες έφτασε μετά από μία ώρα από την κλήση. Είχε νοσηλευτεί στο νοσοκομείο της Θήβας από τις  10/10/18 έως και τις 25/10/18 με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Πριν μερικούς μήνες το τριών μηνών βρέφος του πέθανε επίσης. Πολλά ερωτηματικά τίθενται καθώς ο ασθενής φαίνεται να επέστρεψε στις τραγικές συνθήκες του στρατοπέδου χωρίς σαφείς οδηγίες για την θεραπεία αλλά και την παρακολούθηση της νόσου του ή χωρίς να τις έχει κατανοήσει. Οι περικοπές έχουν φέρει κατάρρευση της λειτουργίας των δομών Υγείας με σοβαρό αντίκτυπο τόσο στον ντόπιο, όσο και στον εν κινήσει πληθυσμό...

Απαιτούμε άμεση μετακίνηση των μεταναστών από το στρατόπεδο της Θήβας στον ιστό της πόλης. Στελέχωση των πρωτοβάθμιων και των δευτεροβάθμιων δομών υγείας και άμεση ανάληψη του προσφυγικού από αυτές τις δομές με σαφές πλάνο στήριξης. Στήριξη των οικογενειών από ψυχοκοινωνικές ομάδες που να προέρχονται από την πρωτοβάθμια περίθαλψη. Διεκδικούμε ανοικτά σύνορα, ανοικτές πόλεις και όχι στρατόπεδα αργής εξόντωσης των προσφύγων. Καλούμε την ΟΕΝΓΕ και την ΠΟΕΔΗΝ να παρέμβουν ώστε να χυθεί άπλετο φως στις αιτίες του θανάτου του Ιρφάν. Για να ενισχυθεί άμεσα το νοσοκομείο της Θήβας. Για να γίνει κεντρική παρέμβαση στο Υπουργείο Υγείας ώστε να μπεί τέλος στην απαξίωση της περίθαλψης προσφύγων και μεταναστών».


Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών έδωσε στη δημοσιότητα στοιχεία για τον αριθμό των προσφύγων τη χρονιά που πέρασε. Είναι νούμερα ιλιγγιώδη που θα έπρεπε να βουλώσουν τα στόματα όλων αυτών των υπουργών και άλλων πολιτικάντηδων που μιλάνε για “περιορισμό των προσφυγικών ροών”.

Ο συνολικός αριθμός ανθρώπων που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους παγκόσμια μέσα στο 2017 φτάνει τα 16 εκατομμύρια! Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, η καταμέτρηση έγινε με κριτήριο τις αιτίες για αυτό το τεράστιο κύμα, οι οποίες έχουν να κάνουν με πολεμικές συγκρούσεις, πογκρόμ και βίαιη καταστολή.

Από αυτούς τους κατατρεγμένους, τα τρία εκατομμύρια αναγκάστηκαν να περάσουν σε άλλη χώρα. Και το 88% αυτών των περιπτώσεων προέρχεται από τη Συρία, την Μυανμάρ και το Νότιο Σουδάν. Πόλεμος και Ισλαμοφοβία, δηλαδή, είναι οι πηγές των προσφυγικών ροών.

Όπως φαίνεται και στο διάγραμμα, ο ρυθμός των ανθρώπων που εκτοπίζονται καθημερινά ξεπέρασε τις σαράντα χιλιάδες σπάζοντας το ρεκόρ του 2015. Καθημερινά γίνεται και πιο επείγον να οργανώσουμε το αντιρατσιστικό κίνημα ενάντια στις κυβερνήσεις και τις άρχουσες τάξεις που κλείνουν τα σύνορα στους ανθρώπους που τρέχουν να ξεφύγουν από τη βία αυτού του παρανοϊκού συστήματος.