Γράμματα και σχόλια
Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Βενεζουέλα

Υπάρχουν συμπαραστάτες της Βενεζουέλας που δεν την ξέχασαν. Στη φωτό ο Πέτρος Κωνσταντίνου με τον Ούγκο Τσάβες στο Παγκοσμιο Κοινωνικό Φορουμ το 2006.

“Αγαπητέ σ. πρόεδρε Νικολάς...

Εκ μέρους όλων των μελών και φίλων της ριζοσπαστικής αριστεράς στην Ελλάδα σε συγχαίρω για μία δύσκολη αλλά αποφασιστική, ιστορική νίκη του λαού σου.

Είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι ότι οι δημοκρατικές, προοδευτικές, αριστερές αλλά και επαναστατικές πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις στην χώρα του Μπολίβαρ αλλά και στις άλλες χώρες της περιοχής που αποτίναξαν ξενοκίνητες δικτατορίες στο πρόσφατο παρελθόν και διεφθαρμένα πολιτικά καθεστώτα δεν θα επιλέξουν την ιστορική οπισθοδρόμηση. Όπως λέει ο λαός μας, το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω”.

Αυτά έγραφε ο Αλέξης Τσίπρας τον Απρίλη του 2013 στη συγχαρητήρια επιστολή του στον Μαδούρο σαν πρόεδρος τότε της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και αντιπρόεδρος του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Λίγους μήνες νωρίτερα είχε ταξιδέψει στη Βενεζουέλα για την κηδεία του Τσάβες. Και λίγα χρόνια νωρίτερα, το 2006, ο ΣΥΝ συμμετείχε στις εκδηλώσεις του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ στο Καράκας με τον τότε πρόεδρό του Αλέκο Αλαβάνο.  

Σήμερα, η χώρα του Μπολιβάρ απειλείται άμεσα με πραξικόπημα και ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ. Όχι απλά η κυβέρνηση Μαδούρο αλλά “οι  δημοκρατικές, προοδευτικές, αριστερές αλλά και επαναστατικές πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις” στις οποίες μερικά χρόνια πριν αναφερόταν ο Τσίπρας. 

Ο ρόλος που θα μπορούσε να παίξει διεθνώς η στάση της ελληνικής κυβέρνησης δεν θα μπορούσε να τονιστεί περισσότερο από το γεγονός ότι ο ίδιος ο επίδοξος πραξικοπηματίας Γκουαϊδό προσκάλεσε πρόσφατα τον Τσίπρα ή όποιο μέλος της ελληνικής κυβέρνησης το επιθυμεί, να μεταβεί «και αύριο» στη Βενεζουέλα και να επισκεφθούν μαζί νοσοκομεία, σχολεία και φαρμακεία ή να ζήσει μία εβδομάδα με τους μισθούς της χώρας, ώστε να διαπιστώσει τη σοβαρότητα της κατάστασης”.

Ποια είναι η στάση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ μέσα σε αυτήν την κατάσταση; Αντί να καταδικάσει ανοιχτά, ακόμη περισσότερο να πάρει πρωτοβουλίες, να ασκήσει βέτο ενάντια στους επίδοξους πραξικοπηματίες και τους ιμπεριαλιστές, σαν Πόντιος Πιλάτος νίπτει τας χείρας της. Είναι χαρακτηριστικό ότι την κοινή δήλωση υποστήριξης των ηγετών της ΕΕ στον Γκουαϊδό την Δευτέρα 4/2 την μπλόκαρε η ιταλική και όχι η ελληνική κυβέρνηση.  

Αντίθετα, ο αν. υπουργός Εξωτερικών Κατρούγκαλος δήλωσε ότι “είναι ιδιαίτερα λυπηρό το γεγονός ότι κατά την Υπουργική Σύνοδο ΕΕ-Αραβικού Συνδέσμου, που πραγματοποιήθηκε σήμερα στις Βρυξέλλες, η ΕΕ δεν κατέστη δυνατό να καταλήξει σε μια κοινή δήλωση, με αφορμή την κρίση στη Βενεζουέλα και το μεταναστευτικό”. Απέναντι στην επίθεση της ΝΔ και τις προσκλήσεις του Μητσοτάκη “να ευθυγραμμιστεί η ελληνική κυβέρνηση με την υπόλοιπη ΕΕ” ο Κατρούγκαλος εξανίσταται που θίγεται η σύμπλευση της Ελλάδας με την πλειοψηφία της ΕΕ: “Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα μπαράζ παρερμηνευτικών δηλώσεων εκ μέρους της ΝΔ... η θέση της Ελλάδας όχι απλώς δεν αποκλίνει από τις θέσεις της ΕΕ, αλλά συνδιαμόρφωσε τις θέσεις αυτές”.

Όσον αφορά την ουσία, τυπικά ο υπουργός Εξωτερικών δηλώνει “και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ”: “Με βάση τα ανωτέρω, είναι αυτονόητο ότι σεβόμαστε και υποστηρίζουμε τις αρμοδιότητες και της Εθνοσυνέλευσης της Βενεζουέλας (δηλαδή του Γκουαϊδό) και του Προέδρου της (Μαδούρο) στην άσκηση των συνταγματικών τους αρμοδιοτήτων προς την κατεύθυνση διεξαγωγής εκλογών με τα χαρακτηριστικά που περιγράψαμε”.

Οι “ίσες αποστάσεις” δεν είναι παρά στήριξη του επίδοξου πραξικοπηματία και ανοχή στον Τραμπ και τους ηγέτες της ΕΕ να παίζουν τα δικά τους παιχνίδια στις πλάτες του λαού της Βενεζουέλας και του υπόλοιπου πλανήτη. Ούτε μια λέξη δεν βρήκαν να πουν ο Τσίπρας ή οι υπουργοί του για την απειλή που ξεστόμισε ο Τραμπ για εισβολή του αμερικανικού στρατού στη Βενεζουέλα. Ούτε μια λέξη ενάντια στον Γκουαϊδό, τον κολλητό και θαυμαστή του Μπολσονάρο, που μέσα στον Δεκέμβριο έκανε περιοδεία σε Ουάσιγκτον, Κολομβία και Βραζιλία προκειμένου να πάρει στήριξη στα σχέδιά του.

Μετά τα μνημόνια, το μεταναστευτικό, το Παλαιστινιακό, ο Τσίπρας συνεχίζει να δίνει -στον κόσμο που όλα αυτά τα χρόνια στήριξε τους αγώνες των εργαζομένων της Λατινικής Αμερικής- τσάμπα την στρυχνίνη, για να παραφράσουμε το παλιό σύνθημα “ο Τσάβες μας δίνει τσάμπα την βενζίνη”. 

Αυτήν την στάση της κυβέρνησης, το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα, τα συνδικάτα και οι φοιτητικοί σύλλογοι έχουν καθήκον να την καταγγείλουν οργανώνοντας την αλληλεγγύη στο λαό της Βενεζουέλας, ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια ΗΠΑ-ΕΕ.