Η κατάληψη στο Δήμο Αθήνας έδειξε το δρόμο

H κατάληψη του Δημαρχείου ήταν ο αγώνας που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην δικαστική έκβαση αυτής της υπόθεσης. Καμιά «εσωτερική κόντρα κυβέρνησης-δικαστικής εξουσίας» δεν έφερε αυτό το αποτέλεσμα. Οι δικαστές ήξεραν ότι μια αρνητική απόφαση θα μπορούσε να απλώσει τον «ιό της κατάληψης του Δημαρχείου» και αλλού. Ήδη, μετά την κατάληψη του Δημαρχείου της Αθήνας υπήρξαν καταλήψεις στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, στον ΗΣΑΠ από τους απολυμένους συμβασιούχους του ΜΕΤΡΟ, στο Δήμο του Αιγάλεω, ενώ σε πολλές πόλεις οι συμβασιούχοι των Δήμων πήραν έμπνευση από τους συναδέλφους τους στην Αθήνα, όπως στα Γιάννενα και στα Τρίκαλα.

Την Παρασκευή 15/4 στη συγκέντρωση που έγινε στην πλατεία του Δημαρχείου όπου και ανακοινώθηκε η αναστολή της κατάληψης από το Συντονιστικό και από τα Σωματεία του Δήμου υπήρχε αρκετός κόσμος που έλεγε ότι η κατάληψη μπορούσε να συνεχιστεί.

Συνεργείο του ΣΕΚ μοίραζε προκήρυξη που πρότεινε την κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, η οποία έγινε ανάρπαστη σε λίγα λεπτά. Ένα κομμάτι της ανέφερε: «Η ήττα της κυβέρνησης στον Άρειο Πάγο να γίνει αφετηρία για νέα κλιμάκωση του αγώνα μέχρι να αναγκάσουμε την κυβέρνηση και τον Ραγκούση να μονιμοποιήσει όλους τους συμβασιούχους… Με την ορμή αυτής της επιτυχίας είναι ώρα να απαιτήσουμε μια ξεκάθαρη πολιτική απόφαση-ρύθμιση της κυβέρνησης και του Ραγκούση για την άμεση μονιμοποίηση όλων και όχι την συνέχιση του σήριαλ των δικαστικών αποφάσεων. Με την κλιμάκωση της κινητοποίησης, με την συνέχιση της κατάληψης, αλλά και με απεργία στην καθαριότητα μπορούμε να περάσουμε στην επίθεση κολλώντας στον τοίχο την κυβέρνηση».

Κοινός αγώνας

«Η κατάληψη ήταν μια κινητοποίηση που έδειξε ότι υπάρχει η διάθεση για διεκδίκηση. Έφερε κοντά τον κόσμο που πιο πριν δεν ήταν πολιτικοποιημένος. Αυτός ο κόσμος κινήθηκε και αυτό είναι μεγάλο ζήτημα. Έμαθε ότι παλεύει για τα ίδια ζητήματα με τον διπλανό του και ότι μόνη λύση είναι ο κοινός αγώνας.

Σίγουρα κερδίσαμε μια μάχη με την απόφαση του Άρειου Πάγου, αλλά δεν έχει κερδηθεί ο πόλεμος. Δεν έχει γίνει ακόμα κάποιο από τα δικαστήρια για μας, κανένας μας δεν έχει γίνει μόνιμος, για να το πω απλά. Πιστεύω ότι η κατάληψη θα έπρεπε να συνεχιστεί. Αυτό δεν σημαίνει ότι τελειώσαμε. Η κατάληψη ήταν όχημα για να παλέψουμε με ό,τι υποβαθμίζει τις ζωές μας. Αν δεν δικαιωθούμε θα μας ξαναβρούν μπροστά τους. Ο κόσμος αν χρειαστεί θα κάνει τα ίδια και περισσότερα», δήλωσε στην Εργατική Αλληλεγγύη ο Στράτος Ξάνθος, συμβασιούχος στα Δημοτικά Ιατρεία.

Οι συμβασιούχοι του Δήμου της Αθήνας με την κατάληψη του Δημαρχείου έδειξαν τον δρόμο σε όλα τα υπόλοιπα κομμάτια της εργατικής τάξης. Στις 21 Μάρτη την ώρα που ο Καμίνης είχε αποφασίσει ουσιαστικά να πάρει θέση υπέρ των απολύσεων αντέδρασαν οργανωμένα και αποφασιστικά. Προχώρησαν στην κατάληψη του Δημαρχείου, εξέλεξαν Συντονιστικό με εργαζόμενους από όλες τις υπηρεσίες των Δήμων, οργάνωσαν τις βάρδιες για να είναι μαζική η συμμετοχή στην κινητοποίηση οποιαδήποτε ώρα της ημέρας και της νύχτας.

Με τις πορείες τους στο κέντρο της Αθήνας μέχρι το Υπουργείο Εσωτερικών έβαλαν το ζήτημα της μονιμοποίησης των συμβασιούχων στο κέντρο της πολιτικής συζήτησης. Κατάφεραν να βρεθούν όπου συνεδρίαζε το Δημοτικό Συμβούλιο, ακόμα και στον 9.84 παρά τη βάρβαρη καταστολή των ΜΑΤ. Έκαναν συμβολικές καταλήψεις στα γραφεία καθαριότητας στην Ιερά Οδό και στα γραφεία του Δήμου στη Λιοσίων αποδεικνύοντας ότι έχουν τη δύναμη να κλιμακώσουν την κινητοποίηση τους. Ανάγκασαν τις ηγεσίες των Σωματείων του Δήμου Αθήνας που στην πλειοψηφία τους ανήκουν στη δεξιά να καλύπτουν την κατάληψη που ουσιαστικά ήταν και απεργία αφού η συντριπτική πλειοψηφία των συμβασιούχων δεν δούλευε.

Ανάγκασαν την ΠΟΕ-ΟΤΑ να κηρύξει δύο φορές απεργία για τους συμβασιούχους, στάσεις εργασίας για τους μόνιμους και συγκεντρώσεις έξω από το Δημαρχείο. Συμμετείχαν στην κοινή απεργία σχολείων-νοσοκομείων και δήμων που πραγματοποιήθηκε στις 30 του Μάρτη. Η εικόνα της πορείας που έφτασε στο Δημαρχείο θυμίζει εικόνες ταξικής αλληλεγγύης από το παρελθόν και δίνει το καλύτερο παράδειγμα για το άμεσο μέλλον.

Ο πόλεμος όμως δεν τελείωσε. Η δικαστική απόφαση του Άρειου Πάγου είναι βοήθεια και επιχείρημα για τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς καμία διάκριση. Χρειάζεται όμως και κινηματική συνέχεια. Η συμμετοχή στην πορεία της Πρωτομαγιάς και στην νέα Πανεργατική Απεργία στις 11 Μαΐου είναι οι δύο πρώτοι σταθμοί που χρειάζεται να οργανωθούν το ίδιο καλά με την κατάληψη του Δημαρχείου.