Η Άποψή μας
Δυνατή αντικαπιταλιστική Αριστερά, δύναμη για τους εργάτες - όχι για τους τραπεζίτες

Πλατιά χαμόγελα στη συνάντηση κυβέρνησης-τραπεζιτών

Φτάνουμε στην τελική ευθεία προς τις κάλπες της 26 Μάη και ο Αλέξης Τσίπρας και οι υπουργοί του προσπαθούν να μας πείσουν ότι τώρα πια θα εφαρμόσουν το “πραγματικό πρόγραμμα” του ΣΥΡΙΖΑ αφήνοντας πίσω τις δεσμεύσεις των μνημονίων. Η πικρή αλήθεια είναι ότι, ακόμη και προεκλογικά, τα κυβερνητικά μέτρα έχουν ταξικό πρόσημο υπέρ των καπιταλιστών, όσο κι αν τα εμφανίζουν ως φιλολαϊκά. Το ποσό που θα πάρουν οι συνταξιούχοι από τη λεγόμενη 13η σύνταξη είναι εφτά φορές μικρότερο από αυτά που βάζει στο πλάι η κυβέρνηση για να εξασφαλίσει την πληρωμή των τόκων για τους τραπεζίτες!

Ακόμη και έτσι, οι τραπεζίτες δεν σταματάνε τις επιθέσεις τους σε βάρος της εργατικής τάξης. Αυτές τις μέρες, μακριά από τα φώτα της προεκλογικής περιόδου, οι μεγάλες τράπεζες- αυτές που βαφτίστηκαν “συστημικές”- προχωράνε σε προκλητικές ενέργειες. Η Εθνική Τράπεζα, αφού έβαλε χέρι στο λογαριασμό επικούρησης των συνταξιούχων της, τον ΛΕΠΕΤΕ, προχωράει σε απολύσεις κλείνοντας καταστήματα (75 από τα 475) και μειώνοντας το προσωπικό από 9200 άτομα σε 7100. 

Απολύσεις

Άλλες 600 απολύσεις προγραμματίζει η Eurobank, η οποία ανοίγει το χορό των “τιτλοποιήσεων” που σχεδιάζουν όλες οι τράπεζες για να ρευστοποιήσουν τα “κόκκινα δάνειά” τους. Τα σπίτια του κόσμου που δεν μπορεί να ξεπληρώσει το στεγαστικό δάνειό του, περνάνε στο έλεος των μεγαλύτερων αρπακτικών funds.

Τέτοιες είναι οι πραγματικές εικόνες πίσω από τα μεγάλα λόγια για ανάπτυξη που θα γιατρέψει τις πληγές των μνημονίων. Τα λεφτά πάνε στα αφεντικά για να ορθοποδήσουν από την κρίση και οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι συνταξιούχοι πρέπει να περιμένουν να προχωρήσουν αυτά τα σχέδια για να δούνε κάποια “ελάφρυνση”. Αυτή είναι η πραγματικότητα που δίνει το θράσος στον Μητσοτάκη να απαιτεί να δουλεύουμε εφτά μέρες τη βδομάδα. Ο Τσίπρας χαϊδεύει τα αφεντικά και ο Μητσοτάκης τους λέει ότι μπορούν να πάρουν και το μαστίγιο.

Το πραγματικό ερώτημα είναι αν και τι μπορούμε να κάνουμε για να αλλάξουμε αυτή την κατάσταση. Κυριαρχούν οι φωνές που λένε ότι “οι συσχετισμοί είναι αρνητικοί, δεν μας παίρνει για κάτι καλύτερο”. Αλλά έχουν άδικο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτός ο μεγάλος θεματοφύλακας των συμφερόντων του μεγάλου κεφάλαιου, βρίσκεται σε κρίση. Όλοι οι μεγάλοι καπιταλισμοί της ΕΕ συγκλονίζονται- η Βρετανία από το Brexit, η Γαλλία από τα Κίτρινα Γιλέκα, η Ιταλία από το πιο χρεοκοπημένο τραπεζικό σύστημα.

Αντίθετα, η νεολαία και ο κόσμος της δουλειάς παντού βράζει από οργή για τις ατέλειωτες “θυσίες” που μας ζητάνε. Αν η φτωχολογιά του Σουδάν και της Αλγερίας βρίσκει τη δύναμη να βγει στους δρόμους και να ανατρέψει δικτατορικά καθεστώτα, σκεφτείτε τη δύναμη που έχουν οι εργάτες της Ευρώπης. Στο χέρι μας είναι να ξεσηκώσουμε αυτή τη δύναμη δίνοντας το καλό παράδειγμα από εδώ, από τη χώρα που χτυπήθηκε πιο σκληρά απ' όλες από τη μνημονιακή επέλαση των τραπεζιτών.

Οι κάλπες της 26 Μάη μπορούν να στείλουν τέτοιο μήνυμα δυναμώνοντας την αντικαπιταλιστική Αριστερά. Ελάτε να κάνουμε Ανταρσίες μαζί στους Δήμους, στις Περιφέρειες και στις Ευρωεκλογές. Έχουμε τα πάντα να κερδίσουμε στο δρόμο για να σπάσουμε τις αλυσίδες της ΕΕ και των τραπεζιτών.