Ένα περιστατικό που θυμίζει παλιές (πολύ παλιές) εποχές και πήγε να περάσει απαρατήρητο διαδραματίστηκε τις παραμονές της 31ης συνάντησης ερασιτεχνικών θιάσων Αιγαίου. Η συνάντηση είναι ένας θεσμός που οργανώνεται από την ΟΕΘΑ (Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Θεάτρου Αιγαίου, το συντονιστικό όργανο των 30 περίπου ερασιτεχνικών θεατρικών ομάδων του Αιγαίου) και χρηματοδοτείται κυρίως από τη Γενική Γραμματεία Αιγαίου. Ο θεσμός ακόμα και στα χρόνια των μνημονίων έχει καταφέρει να επιβιώσει χάρη στις υπεράνθρωπες προσπάθειες των θιάσων αλλά και των διοργανωτών.
Φέτος και πραγματικά την τελευταία στιγμή, 15 μέρες πριν την έναρξη, η αφίσα της συνάντησης, που είχε σχεδιαστεί από τον Γιάννη Καματερό, λογοκρίθηκε από το υπουργείο και απαιτήθηκε να αντικατασταθεί με την απειλή διακοπής χρηματοδότησης της συνάντησης.
Η αφίσα παρουσίαζε έναν άνθρωπο να φορά μάσκα ελαφιού και θεωρήθηκε από τη Γενική Γραμματέα άσεμνη, παγανιστική και μη χριστιανική. Επίσης, επισημάνθηκε ότι τα κέρατα της αφίσας δεν ταιριάζουν με το εθνόσημο(!) που από εδώ και εμπρός θα συνοδεύει κάθε αφίσα της διοργάνωσης. Τέλος τα έξοδα για τα αναμνηστικά αγαλματίδια που είχαν ήδη κατασκευαστεί και είχαν το ίδιο θέμα θα επιβαρύνουν μόνο την ομοσπονδία και όχι το υπουργείο.
Το Δ.Σ. της ομοσπονδίας δέχθηκε να αλλάξει η αφίσα την τελευταία στιγμή με μία άλλη εντελώς διεκπεραιωτική με το σκεπτικό να μην κινδυνέψει η συνάντηση και το γεγονός θα περνούσε απαρατήρητο αν ένα μέλος του Δ.Σ. δεν παραιτούνταν με γραπτή καταγγελία και αν δεν άνοιγε η κουβέντα μέσα στις ομάδες. Δύο από τις ομάδες (η acta από την Κω και η DUENDE από την Ικαρία) απέσυραν την συμμετοχή τους ενώ αρκετές άλλες διαμαρτυρήθηκαν με γραπτά κείμενα ή χρησιμοποιώντας τη λογοκριμένη αφίσα.
Όπως επισημαίνει σε ανακοίνωσή της η DUENDE “Τα κέρατα της λογοκριμένης αφίσας συνδέονται και με τις δύο θεότητες της αρχαίας Ικαρίας, με την Άρτεμη και τον Διόνυσο και υπάρχουν και στη σφραγίδα της ομάδας μας”. Σε μακροσκελή επιστολή που απέστειλε στην Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής τονίζει πως “τα χρήματα που παρέχονται για την διεξαγωγή της Συνάντησης δεν είναι χαριστικά, ανήκουν στους φορολογούμενους του κράτους. Οι ομάδες που συμμετέχουν ετησίως φροντίζουν ώστε να επιστρέφει η χρηματοδότηση δωρεάν, σε μορφή τέχνης, στους κατοίκους του κάθε νησιού στο οποίο πραγματοποιείται και αυτό γίνεται με όλη την αγάπη και τον σεβασμό προς το θέατρο και τον άνθρωπο... Η έγκριση της παροχής ενός χρηματικού ποσού που ουσιαστικά δικαιούμαστε δεν μπορεί να δικαιολογήσει την λήψη αποφάσεων με συγκεντρωτικό χαρακτήρα και την δίχως υπόβαθρο παρέμβαση στο καλλιτεχνικό κομμάτι της Συνάντησης και μας προβληματίζει έντονα για το μέλλον αυτής. Το καλλιτεχνικό μέρος της Συνάντησης δεν θα μπορούσε παρά να ανήκει τους συμμετέχοντες, με όλη την ευθύνη που αυτό φέρει.
Το ερασιτεχνικό θέατρο δεν υπόκειται σε επαγγελματικούς οικονομικούς δεσμούς. Έχει διεθνιστικό και ανθρωπιστικό χαρακτήρα, πραγματοποιείται από τους ανθρώπους για τους ανθρώπους, αναδεικνύει ζητήματα που τους απασχολούν, προξενεί προβληματισμούς και διεγείρει την σκέψη και την ψυχή...”.