Καταπίεση και απελευθέρωση
Σεξιστικές και ρατσιστικές αθλιότητες με τα επιδόματα

Πόσος σεξισμός και ρατσισμός χωράει σε ένα νομοσχέδιο; Το ερώτημα απάντησε η κυβέρνηση της ΝΔ με το νομοσχέδιο «Επίδομα γέννησης και άλλες διατάξεις» που ψηφίστηκε την περασμένη βδομάδα στην Ολομέλεια της Βουλής.

Την κεντρική ιδέα του νομοσχεδίου την είχε δώσει προ μηνών η υφυπουργός Εργασίας Δόμνα Μιχαηλίδου, όταν είχε κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για την “υπογεννητικότητα” και το “δημογραφικό πρόβλημα” της χώρας και είχε εξαγγείλει ως αντιμετώπισή τους τη θέσπιση επιδόματος ύψους 2000 ευρώ στις γυναίκες που είναι κάτω των 30 ετών και έχουν ΑΜΚΑ, για κάθε νέο παιδί που γεννάνε. Η κατακραυγή ήταν άμεση. Όλη η αντιδραστική προπαγάνδα της υπογεννητικότητας, αυτή που κατεξοχήν έχει στόχο να πιέζει τις γυναίκες για να κάνουν παιδιά, έπαιρνε τη μορφή επιδόματος για να γίνει ελκυστική και να νομιμοποιηθεί ως κοινωνικό μέτρο. Το ηλικιακό κριτήριο «των κάτω των 30» έκανε την πρόταση ακόμα πιο προκλητική, καθώς η σεξιστική αντίληψη ότι ο βασικός ρόλος των γυναικών είναι να γεννάνε και να φροντίζουν παιδιά ερχόταν να επικεντρωθεί και να βάλει στο στόχαστρο ειδικά τις νέες γυναίκες. Όσο για την προϋπόθεση του ΑΜΚΑ, αποκάλυπτε το ρατσιστικό υπόβαθρο της εξαγγελίας, αφού με αυτό τον τρόπο περιόριζε τη χορήγηση του επιδόματος στις Ελληνίδες ενάντια “στην απειλή εξαφάνισης του έθνους”.

Όλα τα παραπάνω αποτυπώθηκαν μέχρι κεραίας στο νομοσχέδιο. Ο βασικός στόχος του επιδόματος γέννησης των 2000 ευρώ που θεσπίστηκε είναι να δώσει “κίνητρα” στους μέλλοντες γονείς ενάντια στην υπογεννητικότητα. «Ας σηματοδοτήσει αυτό το νομοσχέδιο το πέρασμα του πολιτικού συστήματος από τα λόγια στη δράση για την αντιμετώπιση αυτής της μείζονος υπαρξιακού χαρακτήρα πρόκλησης για τη χώρα μας, το δημογραφικό», είπε η Δ. Μιχαηλίδου στη Βουλή. Η πρόκληση για την κυβέρνηση της ΝΔ είναι το δημογραφικό και όχι το πώς μεγαλώνει ένα παιδί με πετσοκομμένους μισθούς, ανεργία στα ύψη, χτυπημένους βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς, διαλυμένα νοσοκομεία. Το ύψος άλλωστε του επιδόματος που προβλήθηκε από τα ΜΜΕ ως «σημαντικό βοήθημα κατά την πρώτη περίοδο ανατροφής του παιδιού» μόνο ως κακόγουστο αστείο ακούγεται. Ούτε για τις πάνες του πρώτου χρόνου δεν φτάνει.

Το ηλικιακό κριτήριο και η προϋπόθεση του ΑΜΚΑ κόπηκαν τελικά, ύστερα και από τις αντιδράσεις. Αλλά ο ρατσιστικός χαρακτήρας του νομοσχεδίου δεν άλλαξε. Το επίδομα θα δικαιούνται μόνο όσες γυναίκες “τρίτων χωρών” αποδεικνύουν ότι διαμένουν νόμιμα και μόνιμα στην Ελλάδα τα τελευταία 12 χρόνια. Αποκλείονται δηλαδή μεμιάς οι μετανάστριες, όχι μόνο γιατί πολλές ήρθαν στην Ελλάδα πιο πρόσφατα αλλά και γιατί η συντριπτική τους πλειοψηφία δεν μπορεί, ακόμα και αν βρίσκεται στη χώρα δώδεκα ή και περισσότερα χρόνια, να το αποδείξει. Με τις διαδικασίες νομιμοποίησης παγωμένες εδώ και χρόνια, με την αυστηροποίηση των όρων τους -κύρια μέσα από τη σύνδεση της χορήγησης αλλά και ανανέωσης των χαρτιών των μεταναστών/τριών με την απόδειξη εργασίας- είναι αδύνατο να καλύψουν τη 12χρονη μόνιμη και νόμιμη παραμονή για να πάρουν το επίδομα. Για τις γυναίκες πρόσφυγες ούτε λόγος, αυτές δεν υπάρχουν καν.

Σαν να μην έφταναν αυτά, το νομοσχέδιο εισήγαγε και μια σειρά αρνητικές αλλαγές στη χορήγηση άλλων -ήδη κατοχυρωμένων- επιδομάτων, όπως του παιδιού, του ενοικίου – στέγασης και του ΚΕΑ. Συγκεκριμένα, κόβει τα τρία αυτά επιδόματα σε περίπτωση που ένα παιδί της οικογένειας μείνει στην ίδια τάξη! Παράλληλα ο ρατσιστικός κατήφορος συνεχίζεται και εδώ, προσθέτοντας ως προϋπόθεση για την χορήγηση των επιδομάτων παιδιού και ενοικίου-στέγασης την απόδειξη της 12χρονης νόμιμης και μόνιμης παραμονής στη χώρα για τους πολίτες “τρίτων χωρών” από 5χρονη που ήταν μέχρι σήμερα! Όπως είπε και η Δ. Μιχαηλίδου: «Είναι ένα πρώτο βήμα της σε βάθος χρόνου αποσόβησης του εθνικού κινδύνου του δημογραφικού και της άνευ όρων άσκησης προνοιακής πολιτικής». Δεν ήταν μόνο το δημογραφικό που επέλυσε η κυβέρνηση, αλλά και την «άνευ όρων προνοιακή πολιτική»...

Η πολιτική των επιδομάτων «γέννας» από τη μία και των περικοπών των υπόλοιπων επιδομάτων από την άλλη, μαζί με το σεξισμό και το ρατσισμό που τα συνοδεύουν, χρειάζεται μαζική απάντηση. Τα αιτήματα των γυναικών, ντόπιων και μεταναστριών, για οικογενειακά επιδόματα δεν θα μετατραπούν σε επιδόματα ενίσχυσης των γεννήσεων. Επιπλέον, πάνε μαζί με τα αιτήματα για δουλειές και ΣΣΕ, για αυξήσεις στους μισθούς, για άδειες εγκυμοσύνης και λοχείας, για δημόσια και δωρεάν Παιδεία και Υγεία, για κράτος πρόνοιας, για νομιμοποιήσεις και άσυλο, ενάντια στις απολύσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις. Στις 8 Μάρτη όλα αυτά θα ακουστούν δυνατά.