ΓΑΛΛΙΑ: Απεργιακό όχι στον Σαρκοζί

Ήδη, υπάρχει κάλεσμα του Συντονιστικού των οχτώ εργατικών Ομοσπονδιών που υπάρχουν στη Γαλλία για να οργανωθεί νέα απεργία στις 23 του Σεπτέμβρη και ακτιβίστικες δράσεις για τις 15 Σεπτέμβρη, ημέρα που ψηφίζεται το νομοσχέδιο στο κοινοβούλιο.

Τα μέτρα της γαλλικής κυβέρνησης είναι ακραία νεοφιλελεύθερα. Ο Σαρκοζί έχει ανακοινώσει ότι το κατώτατο όριο για να βγει κάποιος στη σύνταξη θα ανέβει από τα 60 στα 62 χρόνια και για να πάρει κάποιος πλήρη σύνταξη θα πρέπει να δουλεύει μέχρι τα 67. Ταυτόχρονα, θα αυξηθούν οι εισφορές που θα πρέπει να πληρώνουν οι εργαζόμενοι.

Απάντηση

Η απάντηση του εργατικού κινήματος ήταν πραγματικά εντυπωσιακή. Οι εργαζόμενοι στα σχολεία, τα ταχυδρομεία, τις συγκοινωνίες, τις δημόσιες υπηρεσίες, τα νοσοκομεία συμμετείχαν μαζικά στην απεργία. Η κινητοποίηση απλώθηκε και σε σημαντικά κομμάτια του ιδιωτικού τομέα, όπως η Φρανς Τέλεκομ, τα Καρφούρ, τα FNAC. Δεν τυπώθηκαν οι απογευματινές εφημερίδες της Τρίτης και οι πρωινές της Τετάρτης, ενώ πραγματοποιήθηκαν πάνω από 150 διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα.

Στο Μπορντό διαδήλωσαν 70 χιλιάδες, 48 χιλιάδες στη Ρεν, 25 χιλιάδες στη Λιόν, 40 χιλιάδες στις Κάννες. Ακόμα και σε κωμοπόλεις η συμμετοχή ξεπέρασε και τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις, όπως στην Λα Ροσέλ που διαδήλωσαν 13 χιλιάδες εργαζόμενοι και νεολαίοι.

Η εναντίωση στο νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό είναι καθολική. Σύμφωνα με γκάλοπ του τελευταίου Σαββατοκύριακου πάνω από το 70% των Γάλλων ήταν υπέρ της απεργίας και της διαδήλωσης. Στις ηλικίες 18 με 24 το ποσοστό εκτοξεύεται στο 84%.

Αντίθετα, η δημοτικότητα του Σαρκοζί πέφτει συνεχώς. Η προσπάθεια αποπροσανατολισμού του εργατικού κινήματος με τα χυδαία επιχειρήματα ότι για την κρίση φταίνε οι μετανάστες με κέντρο τους Ρομά δεν έχουν πιάσει. Στη διαδήλωση κατά των ρατσιστικών επιθέσεων ο γενικός γραμματέας της εργατικής ομοσπονδίας CGT τόνισε στην ομιλία του: «Η υπεράσπιση της ελευθερίας και των αρχών της δημοκρατίας πάνε χέρι χέρι με την υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων. Όταν η ελευθερία περιορίζεται, τότε περιορίζονται και τα κοινωνικά δικαιώματα».

Σε όλη την Ευρώπη, αλλά και παγκόσμια, η απεργιακή έκρηξη στη Γαλλία μπορεί να παίξει το ρόλο του πυροδότη για ένα γενικό ξεσηκωμό. Η κλιμάκωση των απεργιών και ο συντονισμός της εργατικής τάξης σε κάθε χώρα είναι ο καλύτερος τρόπος για να πληρώσουν την κρίση οι καπιταλιστές και οι τραπεζίτες.