Κάτω τα χέρια από τις Σχολές και τα Σχολεία μας

Η πρώτη κίνηση από τη μεριά της κυβέρνησης ήταν η αναγνώριση των τίτλων των κολεγίων σαν ισότιμων με των δημόσιων πανεπιστημίων και η νομιμοποίηση της λειτουργίας 30 τέτοιων ιδιωτικών επιχειρήσεων. Μετά από αυτήν την εξέλιξη οι διαφημίσεις για παρόμοια κολέγια έχουν εκτοξευτεί στα ύψη. Από τις κυριακάτικες εφημερίδες μέχρι τα βαγόνια του Μετρό, τα πάντα είναι γεμάτα από καταχωρήσεις που διαφημίζουν «υπηρεσίες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης». Το Υπουργείο παράκαμψε με αυτό τον τρόπο το άρθρο 16 του Συντάγματος που κατοχυρώνει τη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες.

Παρόμοιες «μεταρρυθμίσεις» σχεδιάζει το Υπουργείο για το σύνολο του Δημόσιου Πανεπιστήμιου: από τη διοίκηση και τη λειτουργία του Πανεπιστημίου μέχρι τα δικαιώματα των φοιτητών.

Όσον αφορά τη διοίκηση του Πανεπιστημίου, αυτή θα περάσει στα χέρια ενός «Συμβουλίου Διοίκησης» που θα αποτελείται και από «κοινωνικούς φορείς έξω από τα πανεπιστήμια». Ο στόχος αυτής της αλλαγής είναι να απαγορεύσουν την εναντίωση καθηγητών και φοιτητών στη διαμόρφωση του «νέου» πανεπιστημίου που θα έχει λειτουργία ίδια με μιας ιδιωτικής επιχείρησης.

Η σημαντικότερη «μεταρρύθμιση» που θα προσπαθήσουν να επιβάλλουν είναι η «οικονομική αυτοτέλεια» των πανεπιστημίων. Με απλά λόγια, το κάθε Πανεπιστήμιο θα χρειαστεί να βρίσκει χρηματοδότηση για όλες τις ανάγκες του από χορηγίες, εισαγωγή διδάκτρων και κάθε τμήμα θα «αξιολογείται» και θα τιμωρείται με κλείσιμο αν δεν ανταποκρίνεται στα «κριτήρια» που θα εισαχθούν.

Οι φοιτητές δεν θα εισέρχονται σε τμήματα, αλλά σε Σχολές και στη συνέχεια θα αγωνίζονται για να συγκεντρώσουν ένα ατομικό φάκελο προσόντων, ενώ θα πάψει να υπάρχει ένα κοινά χορηγούμενο πτυχίο. Έτσι, ανοίγει ο δρόμος για την απώλεια κάθε έννοιας συλλογικών επαγγελματικών δικαιωμάτων μετά την αποφοίτηση.

Ταξικά εμπόδια

Τα ταξικά εμπόδια αυξάνονται αφού στην ουσία θα καταργηθεί η δωρεάν σίτιση και στέγαση και τα δωρεάν συγγράμματα θα αντικατασταθούν με κείμενα αναρτημένα στο διαδίκτυο.

Περικοπές θα υπάρξουν και στο εκπαιδευτικό προσωπικό. Οι εργαζόμενοι θα πληρώνονται από τα επιμέρους ιδρύματα και ο μισθός τους θα εξαρτάται από τις «επιδόσεις» τους και την ατομική διαπραγμάτευση με τη διοίκηση του Πανεπιστημίου.

Τέλος, θα εφαρμοστεί ο πανεπιστημιακός «Καλλικράτης». Θα υπάρξουν υποχρεωτικές συγχωνεύσεις Τμημάτων και Πανεπιστημίων, απολύσεις εργαζόμενων και περιορισμός των φοιτητών.

Η Διαμαντοπούλου θέλει να επιβάλλει ένα πανεπιστήμιο-επιχείρηση, όπως είχε προσπαθήσει να το κάνει και η Γιαννάκου την περίοδο 2006-07. Η μάχη για ακύρωση αυτών των σχεδίων έχει ήδη ξεκινήσει.

Οι φοιτητές του ΣΕΚ από την πρώτη μέρα των εγγραφών βρέθηκαν σε πολλές σχολές που ξεκίνησαν εγγραφές υποδεχόμενοι τους πρωτοετείς φοιτητές με την Εργατική Αλληλεγγύη. Στο Πάντειο, στο ΤΕΙ Πειραιά, στο Χαροκόπειο, στη Γεωπονική Θεσσαλονίκης, στα Πανεπιστήμια στις Βούτες και στην Κνωσσό στο Ηράκλειο, στα Γιάννενα, στο Παιδαγωγικό και στην Ιατρική στην Αλεξανδρούπολη, στη Νομική Κομοτηνής μοιράστηκε μαζικά η προκήρυξη που καλεί σε οργάνωση και δράση και έγινε πλούσια πολιτική συζήτηση για το πώς μπορούν να ανατραπούν τα μέτρα λιτότητας και να φτιαχτεί ένα κοινό μέτωπο φοιτητών και εργατών.

Δηλώσεις

Κάναμε εξόρμηση από την πρώτη μέρα των εγγραφών στο Πάντειο. Μοιράζαμε την προκήρυξη που έχει βγάλει το ΣΕΚ στις σχολές και δέκα άτομα αγόρασαν την Εργατική Αλληλεγγύη. Ανοίγαμε τη συζήτηση για την ανάγκη να ανατρέψουμε τα μέτρα της κυβέρνησης και της τρόικας. Ενημερώναμε τους φοιτητές που περνούσαν για το Αντικαπιταλιστικό Πρόγραμμα, για να συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις που έρχονται.

Όλοι ήταν θετικοί, έλεγαν ότι δεν πάει άλλο, ότι αυτή η κατάσταση δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους, αλλά όλοι μας έχουμε συνέπειες από αυτές τις επιθέσεις. Βαδίζουμε σε ένα τεντωμένο σκοινί και όλοι το καταλαβαίνουν αυτό. Κάποια παιδιά μας άφησαν και τηλέφωνα για παραπέρα επικοινωνία.

Άγγελος Μιχαηλίδης, πρωτοετής Πάντειο

Το μαθητικό κίνημα την χρονιά που μας πέρασε έδωσε μάχες. Οι μαθητές Anticapitalista παίξαμε ρόλο μέσα στα σχολεία μας. Είχαμε παρουσία σε κάθε απεργία, προσπαθήσαμε να ενώσουμε τους μαθητές με τους εργάτες, δώσαμε τη μάχη ενάντια στο ρατσισμό με μέρα ορόσημο την 19η του Μάρτη όπου κάναμε αντιρατσιστικά μαθήματα στα σχολεία μας, οργανώσαμε μαθητικά φόρουμ ανά τακτά χρονικά διαστήματα με θέματα όπως «Γιατί επανάσταση και όχι ρεφορμισμός», «Σεξισμός και ομοφοβία», στηρίξαμε κάθε μάχη που άνοιγε.

Μπαίνοντας πια στο φοιτητικό κίνημα, όλοι εμείς οι μαθητές της εξέγερσης του Δεκέμβρη, οι αντικαπιταλιστές μαθητές θα δώσουμε τις ίδιες μάχες και στις σχολές μας. Ο νέος νόμος για τα Πανεπιστήμια που ζητά χορηγούς προκειμένου να επιβιώσουν οι σχολές μας δεν θα περάσει. Είμαστε δυνατοί και έτοιμοι να τον σταματήσουμε!

Ράνια Κούτσικου, πρωτοετής Πολυτεχνείο Πάτρας