Διεθνή
Η επικίνδυνη πολιτική της ΝΔ στην Αν. Μεσόγειο

Δένδιας και Σίσι

“Η Αίγυπτος είναι μια φιλική χώρα προς την Ελλάδα. Είναι μια χώρα που υπό την ηγεσία του προέδρου Σίσι βλέπει, διαβάζει την πραγματικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο και στην ευρύτερη περιοχή με τον ίδιο τρόπο που τον διαβάζει και η Ελλάδα”. 

Αυτό ήταν ένα από τα σχόλια της ελληνικής κυβέρνησης για τις συναντήσεις με τους ομολόγους της στο Κάιρο. Η κυβέρνηση του Μητσοτάκη λέει, δηλαδή, ότι ταυτίζεται με την πιο στυγνή και ματοβαμμένη δικτατορία της Μεσογείου. Και ενώ ο Δένδιας πήγε στο Κάιρο, ο Μητσοτάκης πήγε στο Ισραήλ, όπου έγινε ο πρώτος ξένος ηγέτης που έφτασε μετά το ξέσπασμα της πανδημίας για να δηλώσει και από εκεί παρόμοια πράγματα. Ποια πράγματα δηλαδή; Οτι η ελληνική κυβέρνηση επιμένει στον άξονα με τις πιο επιθετικές και αντιδημοκρατικές δυνάμεις της περιοχής για να φρενάρουν την Τουρκία. Μήνυμα προς την Τουρκία από το Κάιρο, μήνυμα προς την Τουρκία από το Τελ Αβίβ γράφουν τα ΜΜΕ.

Με την Αίγυπτο η προσπάθεια της κυβέρνησης του Μητσοτάκη είναι στην αυθαίρετη χάραξη Aποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) μεταξύ των δύο χωρών ώστε να μπει σφήνα στη συμφωνία μεταξύ Τουρκίας και κυβέρνησης της Τρίπολης. Με το Ισραήλ οι επαφές ξεκινάνε και εκεί από τις ΑΟΖ, περνάνε από τις μοιρασιές των υδρογονανθράκων και φτάνουν πολύ μακρύτερα. Η ίδια η υποτιθέμενη κήρυξη ΑΟΖ είναι μια επιθετική ενέργεια, όσο και αν οι κυβερνήσεις πλασάρουν αυτές τις κινήσεις σαν ακίνδυνη διπλωματία. Η Μεσόγειος είναι μια κλειστή θάλασσα, δεν υπάρχουν 200 μίλια “ελεύθερης” θάλασσας σε κανένα σημείο, όπως υποθέτει η αρχική λογική των ΑΟΖ. Σε κάθε σημείο εμπλέκονται δύο, τρεις, τέσσερις ή και περισσότερες χώρες. Άρα οι μοιρασιές με την Αίγυπτο, όπως και αυτές με το Ισραήλ είναι στην πράξη προκλήσεις σε βάρος της Τουρκίας με σκοπό να την αποκλείσουν από οποιαδήποτε πρόσβαση στη Μεσόγειο.

Απειλή για εισβολή

Αλλά πέρα από αυτή τη γενική αλήθεια, η στιγμή στην οποία εξελίσσονται οι επαφές, φέρνουν την ελληνική κυβέρνηση στο κέντρο πολύ πιο επικίνδυνων σεναρίων. Η αιγυπτιακή κυβέρνηση μόλις έκανε επίσημη απειλή για εισβολή στη Λιβύη. Αποκάλεσε “κόκκινη γραμμή” την κατάληψη της Σύρτης από την διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Λιβύης και είπε πως θα κινηθεί ο στρατός. Η Σύρτη είναι σχεδόν στη μέση της λιβυκής επικράτειας, αλλά ο δικτάτορας Σίσι θεωρεί απειλή. Αυτό που στην πραγματικότητα εξελίσσεται είναι ότι οι ξαφνικές και απανωτές ήττες που υπέστη ο πολέμαρχος Χάφταρ στη Λιβύη έφερε την Αίγυπτο αρχικά να παρακαλάει για “ειρηνευτική πρωτοβουλία” και τώρα να κάνει λεονταρισμούς σε βάρος και της Τρίπολης και της Τουρκίας. Οι αραβικές εφημερίδες είχαν προαναγγείλει το γεγονός εδώ και μέρες, μιας και, όπως σημείωναν, οι αιγυπτιακές απειλές είναι και απαίτηση των πατρόνων του καθεστώτος Σίσι, της Σαουδικής Αραβίας και των Εμιράτων. Κι αυτά, όπως μπορείτε να διαβάσετε στις διπλανές στήλες, ενώ ο Σίσι βρίσκεται σε φάση δολοφονικού παροξυσμού μέσα στην ίδια την Αίγυπτο, στέλνοντας αστυνομία και τραμπούκους να ξυλοκοπήσουν όποιον ανοίγει το στόμα του.

Την ίδια στιγμή, το Ισραήλ βρίσκεται σε προετοιμασία μηχανών για εισβολή στη Δυτική Όχθη και προσάρτηση της κοιλάδας του Ιορδάνη. Οι Παλαιστίνιοι καλούν όλο τον κόσμο σε αλληλεγγύη μπροστά στην επερχόμενη κόλαση. Αλλά ο Μητσοτάκης προαναγγέλλει ένα εκατομμύριο τουρίστες που θα ξεκινήσουν να έρχονται στην Ελλάδα από το Ισραήλ τον Ιούλη, την ώρα που τα ισραηλινά τανκς και η αεροπορία θα σφυροκοπούν.

Δίπλα σε αυτά, οι υπογραφές που έπεσαν στο Ισραήλ έχουν να κάνουν με τη γεωργία (με την κλεμμένη παλαιστινιακή γη), με την κυβερνοκατασκοπεία (όπου το Ισραήλ έχει την τεχνογνωσία για κάθε είδους παραβίαση ελευθεριών και προσωπικών δεδομένων) και για τα επόμενα βήματα του περιβόητου αγωγού East Med. Ενώ, οι Παλαιστίνιοι βρίσκονται αποκλεισμένοι από κάθε διεθνή επαφή, όχι μόνο για τα δικαιώματα στον υποθαλάσσιο πλούτο, αλλά στο ψάρεμα, στην ίδια την πρόσβαση στην ακτή της Λωρίδας της Γάζας.

Ο φιλοκυβερνητικός Τύπος προβάλλει όλο αυτόν τον επικίνδυνο τυχοδιωκτισμό ως “επιτυχίες” του Μητσοτάκη και του Δένδια και δυστυχώς έχει σαν σύμμαχο την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Όλα τα ρεπορτάζ δεν ξεχνάνε να αναφέρουν πως και ο Τσίπρας χειροκροτεί τη συμφωνία με την Αίγυπτο και με το Ισραήλ, κάνοντας μάλιστα κριτική για συμβιβασμούς.

Οι συμφωνίες, τα παζάρια και οι μοιρασιές είναι μοιρασιές αίματος από τις οποίες οι απλοί άνθρωποι, οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες δεν έχουμε τίποτα απολύτως να κερδίσουμε. Αντίθετα ανοίγουν το δρόμο για πόλεμο και ανεξέλεγκτη σύγκρουση την οποία θα πληρώσουμε εμείς. Οι υδρογονάνθρακες της Μεσογείου πρέπει να μείνουν εκεί που είναι. Αυτοί που πρέπει να φύγουν είναι η δικτατορία της Αιγύπτου, το μαντρόσκυλο του ιμπεριαλισμού Ισραήλ και η κυβέρνηση του Μητσοτάκη.