Διεθνή
H Αίγυπτος του Σίσι: Παροξυσμός πανικού και βαρβαρότητας

Δεν υπάρχει όριο βαρβαρότητας που να μην ξεπερνάει το καθεστώς Σίσι. Οι ειδήσεις που φτάνουν από το εσωτερικό της χώρας ξεπερνάνε κάθε φαντασία όσον αφορά στο επίπεδο της καταστολής. Πλέον τα ΜΜΕ στην Αίγυπτο δεν έχουν δικαίωμα να σχολιάζουν ούτε ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη Λιβύη, ούτε με την διαμάχη με την Αιθιοπία όσον αφορά στα νερά του Νείλου, ούτε με την κατάσταση στο Σινά όπου εξελίσσεται ένας ανταρτοπόλεμος, ούτε όσον αφορά στον κορονοϊό. Στην πραγματικότητα δεν μπορούν να σχολιάζουν τίποτα απολύτως, αλλά αυτή είναι η επίσημη λίστα των απαγορευμένων θεμάτων.

Είναι προφανές ότι πρόκειται για ένα καθεστώς σε πανικό, που δεν ξέρει από πού μπορεί να του σκάσει η έκπληξη και η ξαφνική αποσταθεροποίηση. Αποτέλεσμα αυτής της ακόμη μεγαλύτερης κλιμάκωσης είναι ότι πλέον υπάρχουν σχεδόν καθημερινές ειδήσεις για δημοσιογράφους που καταλήγουν εξαφανισμένοι, βασανισμένοι ή στη φυλακή. Πλέον δεν πρόκειται για τους “ισλαμιστές” ή για τους αριστερούς που μπήκαν στο στόχαστρο μετά το πραξικόπημα και ιδιαίτερα μετά το 2014. Πλέον είναι οποιοσδήποτε θέλει να μεταδώσει μια είδηση.

Ο κορονοϊός θερίζει. Τα νοσοκομεία είναι διαλυμένα. Αλλά οι υπουργοί της κυβέρνησης δίνουν συμβουλές στον κόσμο να τρώει κρεμμύδι, σκόρδο και λεμόνι και να δουλεύει πολλές ώρες στην οικοδομή γιατί ο ήλιος σώζει και τα μεγάλα έργα δεν μπορούν να περιμένουν. Φυλακισμένοι από τις φυλακές Άκραμπ δημοσίευσαν καταγγελία και κάλεσμα λέγοντας πως εκατοντάδες έχουν μολυνθεί από τον ιό και βρίσκονται αποκλεισμένοι και αφημένοι στη μοίρα τους. “Δεν είμαστε εγκληματίες, είμαστε πολιτικοί κρατούμενοι… Το μόνο που ετοιμάζουν για εμάς είναι το χαρτί για να μεταφέρουν τα πτώματά μας στο νεκροταφείο”, γράφουν. Οι συγγενείς των φυλακισμένων, ανάμεσά τους και βασικά στελέχη της επανάστασης του 2011 που έριξε τον Μουμπάρακ, ξυλοκοπούνται από τραμπούκους αν τολμήσουν και πλησιάσουν τις φυλακές για να ρωτήσουν πώς πάνε οι δικοί τους.

Δολοφονίες

Στο μεταξύ, φαίνεται πως έχει χαθεί η επαφή όσον αφορά την κόντρα με την Αιθιοπία, και συζητιέται (αν και δεν γράφεται) το ενδεχόμενο πολέμου. Στο Σινά, ο αιγυπτιακός στρατός, στο όνομα της μάχης κατά του “Ισλαμικού Κράτους” προχωράει σε εξωδικαστικές δολοφονίες με τέτοιο ρυθμό που αναγκάζει ακόμη και σημαντικά κομμάτια του αμερικάνικου κατεστημένου να ζητήσουν λεπτομέρειες για το τι γίνεται με τα όπλα που στέλνει αφειδώς ο Τραμπ στον Σίσι. Η Αίγυπτος είναι η δεύτερη χώρα σε ύψος αμερικάνικης στρατιωτικής βοήθειας.

Κάτω από αυτές τις πιέσεις, ο Σίσι ψάχνει στηρίγματα στη Γαλλία, στη Ρωσία και στην Κίνα. Έχει πάρει το ΟΚ από το ΔΝΤ για μια σειρά δάνεια, τα οποία εκταμιεύει το Ταμείο επιβραβεύοντας τον για τις “δομικές αλλαγές” στις οποίες έχει προχωρήσει (αύξηση του ΦΠΑ, κατάργηση επιδοτήσεων στα καύσιμα για τους φτωχούς κλπ). Αποτέλεσμα στην πράξη είναι η ραγδαία αύξηση της φτώχειας στα χρόνια του Σίσι (κι ενώ ο πληθυσμός αυξήθηκε επίσης φτάνοντας πλέον τα 100 εκατομμύρια), αλλά και η ακόμη μεγαλύτερη εξάρτηση από τον ξένο δανεισμό.

Το μόνο που έχει να διαφημίσει ο Σίσι είναι τα φαραωνικά έργα, από τα οποία ο στρατός τρώει με χίλιες μασέλες, και την “τάξη” που έφερε στη χώρα μετά την επανάσταση. Ο κορονοϊός έχει αποσυντονίσει εντελώς ακόμη και τους πάντα ασυνάρτητους υπολογισμούς του ΔΝΤ. Η πτώση του πετρελαίου έχει μειώσει δραματικά τα εμβάσματα των Αιγύπτιων που δουλεύουν στις χώρες του Κόλπου. Και μέσα σε αυτές τις συνθήκες, ο Σίσι απειλεί με πόλεμο στη Λιβύη, με πόλεμο με την Αιθιοπία, με κλιμάκωση στο Σινά και πάει λέγοντας. Αυτές είναι οι σταθερότατες συμμαχίες του Μητσοτάκη για τις οποίες μόνο να ντρέπεται θα έπρεπε.