Εργατικό κίνημα
Αλληλεγγύη στους πρώην εργαζόμενους της “Ε”

7/7, Συγκέντρωση π. εργαζόμενων της Ελευθεροτυπίας

Μαζική συγκέντρωση έξω από το κεντρικό κτίριο της Alpha Bank στη Σταδίου πραγματοποίησαν την Τρίτη 7 Ιούλη οι πρώην εργαζόμενοι της εφημερίδας Ελευθεροτυπία. Η τράπεζα μαζί με την Πειραιώς εμποδίζουν με προκλητικό τρόπο τους 850 εργαζόμενους να πάρουν μέρος των δεδουλευμένων και των αποζημιώσεών τους, δέκα σχεδόν χρόνια μετά το κλείσιμο της εφημερίδας και των σκληρών δικαστικών αγώνων που έχουν δώσει για να τα κερδίσουν.

Ο Μωυσής Λίτσης ήταν εργαζόμενος επί δεκαπέντε χρόνια στην Ελευθεροτυπία κι ένας από τους 850 που μέχρι σήμερα δεν έχουν πάρει ούτε την αποζημίωσή τους ούτε τους τελευταίους πέντε μισθούς που τους χρωστούσε η «Χ. Κ. Τεγόπουλος» πριν κλείσει. «Και δεν θεωρούμαι από τους “παλιούς”, καθώς είναι άλλοι που δούλευαν είκοσι, εικοσιπέντε και τριάντα χρόνια και δεν έχουν πάρει ούτε ένα ευρώ αποζημίωση για τόσα χρόνια δουλειάς», μας είπε. «Η σημερινή συγκέντρωση αποφασίστηκε κατά κύριο λόγο μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα. Γίνεται με αφορμή ότι, μετά από δέκα χρόνια που έχει πτωχεύσει η εταιρία και ενώ έχουν βγει πλέον οι πίνακες με τα ποσά που δικαιούμαστε να πάρουμε από την πώληση του ενός από τα δύο κτίρια της εταιρίας και τα οποία είναι μόλις το 20% όσων μας οφείλει η επιχείρηση, η Alpha και η Πειραιώς έχουν ασκήσει ανακοπή στη δυνατότητά μας να πάρουμε αυτά τα χρήματα. Το κάνουν μάλιστα αξιοποιώντας μνημονιακό νόμο του 2015 που σε περίπτωση πτώχευσης μιας επιχείρησης δίνει προτεραιότητα στις τράπεζες, ενώ η Τεγόπουλος πτώχευσε το 2014 που ίσχυε ο προηγούμενος νόμος που έδινε προτεραιότητα στους εργαζόμενους. Κάνουν δηλαδή χρήση του νόμου του 2015 ζητώντας αυτός να ισχύσει αναδρομικά.

Όλοι λένε ότι έχουμε δίκιο, όχι μόνο οι αντιπολιτευόμενες δυνάμεις, ακόμα και η κυβέρνηση. Αλλά τελικά ισχύει το δίκιο του τραπεζίτη. Ελπίζουμε με την πίεση της κοινής γνώμης και των κινητοποιήσεων, να αλλάξει αυτό, όχι μόνο για μας αλλά και για άλλους εργαζόμενους που πιθανά βρίσκονται σε ανάλογη κατάσταση. Και γιατί όχι, να ανατραπεί ο ίδιος ο νόμος. Γιατί δεν φτάνει που πτωχεύει μια επιχείρηση και αφήνει απλήρωτους και χωρίς αποζημιώσεις τους εργαζόμενους και σε μια περιπέτεια χρόνων, μετά έρχονται οι τράπεζες να ρημάξουν ό,τι έχει απομείνει. Μάλιστα η Πειραιώς δεν έχει καν δικαίωμα πάνω στο συγκεκριμένο κτίριο αλλά βλέποντας ότι είναι πιθανό να πουληθεί και η εκτυπωτική μονάδα στο Κορωπί στην οποία έχει κάποια δικαιώματα, κοιτάζει να εξασφαλιστεί από τώρα. Από το ποσό δε των 10 εκατομμυρίων οι τράπεζες διεκδικούν το 65%, δηλαδή 6,5 εκατομμύρια. Για αυτές είναι τίποτα, ψίχουλα. Παρόλα αυτά είναι τόσο άπληστες που τα διεκδικούν. Γι' αυτές άλλωστε δεν μετράει ότι πάμε για άλλα τρία με τέσσερα χρόνια δικαστικές διαμάχες. Τις τρέχουν οι δικηγόροι τους και είτε τις κερδίσουν είτε όχι το ίδιο είναι. Ενώ για μας είναι σημαντικό άλλα τόσα χρόνια δικαστηρίων.

Λιτότητα

Οι τράπεζες έχουν πάρει ένα σκασμό λεφτά τα τελευταία χρόνια, όλη η κρίση δούλεψε γι' αυτές. Από όλους εμάς τους πολίτες τα έχουν πάρει μέσω του δημοσίου και των ανακεφαλαιοποιήσεων. Εμείς κληθήκαμε να σηκώσουμε τη βάναυση λιτότητα των μνημονίων και να δούμε και τι θα ακολουθήσει τώρα μετά τον κορονοϊό. Παρόλα αυτά προσπαθούν να πάρουν και τη μπουκιά από το στόμα των εργαζόμενων. Οι περισσότεροι της “Ε” είμαστε υποαπασχολούμενοι και άνεργοι. Με την καταστροφή που επήλθε στα ΜΜΕ, ελάχιστοι εργάζονται πια στον κλάδο. Ακόμα και όσοι εργαζόμαστε όπως ο υποφαινόμενος, πληρώνομαι εδώ και τρισίμιση χρόνια με καθυστέρηση και η Ναυτεμπορική κινδυνεύει και αυτή να έχει την ίδια κατάληξη με την Ελευθεροτυπία. Τα Σωματεία μας πρέπει να τα πάρουν πιο σοβαρά όλα αυτά και να μην περιορίζονται σε ανακοινώσεις».

«Δεν είναι μόνο ότι όλα αυτά τα χρόνια περιμένουμε αυτά τα λεφτά, είναι ότι έχουμε χάσει ανθρώπους», μας είπε ο Άγγελος Αναστασόπουλος, δημοσιογράφος. «Εργαζόμενοι έφυγαν από τη ζωή χωρίς να δουν ένα ευρώ από αυτά που δούλεψαν και τους ανήκαν. Είναι μια αυθόρμητη κινητοποίηση σήμερα, έγινε από τους ίδιους τους εργαζόμενους πριν τα συνδικαλιστικά όργανα. Προσωπικά είμαι εδώ περισσότερο για τη συμπαράσταση. Ήμουν ο τελευταίος που μπήκα στο μισθολόγιο της εφημερίδας, ακριβώς τριάμιση χρόνια δούλευα εκεί και σε αυτή την πρώτη δόση μόλις 300 ευρώ δικαιούμαι. Αλλά οι υπόλοιποι διεκδικούν λεφτά μιας ζωής. Υποτίθεται ότι θα υπήρχε και συνάντηση των εκπροσώπων μας με αντιπροσωπεία της τράπεζας. Δεν θα γίνει τελικά γιατί ειδοποιηθήκαμε ότι τα στελέχη της τράπεζας έχουν σημαντικότερες δουλειές».