Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Δεσμοί αγώνων με τα “Παιδιά από το Μπαγκλαντές”

Απρίλιος 2013, Διαδήλωση των εργατών γης στη Μανωλάδα. Φωτό: Αρχείο Εργατική Αλληλεγγύη

Σεπτέμβρης 2017, Αντιφασιστική διαδήλωση στην Αθήνα. Φωτό: Αρχείο Εργατική Αλληλεγγύη

 

Χιλιάδες μετανάστες από το Μπαγκλαντές διαδήλωσαν στις 27 Ιούνη το προπερασμένο Σάββατο σε ένα από τα μεγαλύτερα, από άποψη συμμετοχής μεταναστών, συλλαλητήρια των τελευταίων χρόνων. Αυτή η μαζική ανταπόκριση στο κάλεσμα της ΚΕΕΡΦΑ δεν έπεσε από τον ουρανό.

Η Κοινότητα του Μπανγκλαντές έχτισε δεσμούς με το αντιρατσιστικό κίνημα με τον φοβερό μακρόχρονο αγώνα που έδωσε για να στηρίξει τους εργάτες γης μετά τη δολοφονική επίθεση των εργοδοτών τους στην Μανωλάδα τον Απρίλιο του 2013, φτάνοντας μέχρι και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όπου και δικαιώθηκαν το 2017. 

Τον Απρίλιο του 2013 δεκάδες μετανάστες εργάτες γης είχαν δεχθεί δολοφονική επίθεση από τους επιστάτες της «Βαγγελάτος ΑΕ» που άνοιξαν πυρ εναντίον τους με κυνηγετικό όπλο τραυματίζοντας οκτώ, επειδή διεκδικούσαν να πληρωθούν δεδουλευμένα. Έναν χρόνο μετά το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Πάτρας είχε κρίνει αθώους τον Βαγγελάτο και τον έναν από τους επιστάτες, ενώ οι άλλοι δύο επιστάτες έπεσαν στα μαλακά και αφέθηκαν ελεύθεροι μετά την έφεση. Για αυτές τις απαράδεκτες αποφάσεις το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο το 2017 κάλεσε τελικά το ελληνικό κράτος να καταβάλει σε κάθε έναν από τους 42 αιτούντες που προσέφυγαν στο Δικαστήριο αποζημίωση από 12.000 έως 16.000 ευρώ, καθώς και 4.363 ευρώ για δικαστικά έξοδα. 

Είχαν προηγηθεί αλλεπάλληλες μάχες όλο αυτό το διάστημα κόντρα στις απειλές του Βαγγελάτου, κόντρα στις αστυνομικές απόπειρες για συγκάλυψη, κόντρα στην κυβερνητική και δικαστική συγκάλυψη, αλλά και κόντρα στις «νουθεσίες» του τότε πρεσβευτή του Μπαγκλαντές στην Ελλάδα. Ορόσημα οι δύο πρώτες συγκεντρώσεις στην Μανωλάδα στις 19 και 28 Απρίλη του 2013.  Εκεί πρωτοφωνάχτηκε και το σύνθημα (που ακούσαμε να φωνάζεται μαζικά στην πρόσφατη διαδήλωση στην Αθήνα) “Τι θέλουμε; Χαρτιά – Τι θέλουμε; Λευτεριά”. Ήταν τα λόγια που επαναλαμβάνονταν σαν τραγούδι σε όλη την διάρκεια της συγκέντρωσης και στη διαδήλωση στην Νέα Μανωλάδα στις 28/4 στον τρελό χορό που έστησαν πάνω από 3.000 μετανάστες εργάτες γης της περιοχής. Στη συγκέντρωση θα μιλήσει και ο Βρετανομπαγκλαντεσιανός καθηγητή Ραφίκ Χασάν από το κέντρο παρακολούθησης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Λονδίνου: “Κάποιοι νομίζουν ότι είσαστε κάποιοι ξεχασμένοι από την μοίρα άνθρωποι στην άκρη της ελληνικής υπαίθρου. Σήμερα τους λέμε ξεκάθαρα, δεν θα αφήσουμε τα αδέρφια μας τους εργάτες της Μανωλάδας ξεχασμένους”.

Σε συνέντευξή τους στην Εργατική Αλληλεγγύη το 2016, και ενώ ο μακρόχρονος αγώνας για δικαίωση συνεχιζόταν, ο Quddus Md Abdul, πρόεδρος της Κοινότητας Μπαγκλαντεσιανών Ελλάδας, ο Ahmed Farid, μέλoς της Κοινότητας και ο Arif Md Arifur Rahman, πρόεδρος του Ελληνομπαγκλαντεσιανού Εμπορικού Επιμελητηρίου Αθηνών περιέγραψαν τον αγώνα που έδωσαν:

«Όταν μάθαμε για τους πυροβολισμούς που έγιναν στους εργάτες γης της Μανωλάδας, πήγαμε αμέσως μαζί με την ΚΕΕΡΦΑ. Εμείς κάναμε πολύ μεγάλες διαδηλώσεις με τέσσερις και πέντε χιλιάδες κόσμο, με όλο τον κόσμο της περιοχής. Από Πύργο, Πάτρα, όλοι κατεβήκαμε. Κάναμε τεράστια προσπάθεια. Τότε η μοναδική εφημερίδα που μας στήριζε ήταν η Εργατική Αλληλεγγύη που έγραφε συνέχεια κι έτσι έγινε θέμα και σε άλλους, το Γκάρντιαν, το Αλ Τζαζίρα. Δώσαμε μεγάλη μάχη μαζί με την ΚΕΕΡΦΑ κι αυτό δεν θα το ξεχάσει ποτέ κανένας… Ακολουθούμε την ΚΕΕΡΦΑ. Πήγαμε μέχρι την Αλεξανδρούπουλη στα σύνορα με την Τουρκία στον Έβρο για να πέσει ο φράχτης. Αυτή η κινητοποίηση έπαιξε λάιβ στο Μπαγκλαντές. Τόσο σπουδαίες διαδηλώσεις δεν έχουμε κάνει ποτέ, είναι ακόμα στην καρδιά μας». 

Υποστήριξη

Στις συγκεντρώσεις που θα ακολουθήσουν στα δικαστήρια στην Πάτρα οι εργάτες γης της Μανωλάδας θα κερδίσουν την υποστήριξη ολόκληρου του τοπικού εργατικού κινήματος, σωματείων και  αγωνιστών-τριων από την ΕΡΑ Πάτρας, τα νοσοκομεία, τον δήμο, την ΔΕΥΑΠ, το Σωματείο Επισιτισμού, την Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών, το νομαρχιακό τμήμα της ΑΔΕΔΥ Αχαΐας, το Εργατικό Κέντρο, εκπαιδευτικούς, φοιτητικούς συλλόγους και σύσσωμη την Αριστερά. Ο αγώνας τους θα γίνει διεθνές σύμβολο του εργατικού κινήματος.

Βασικός είναι ο ρόλος των μεταναστών εργατών από το Μπαγκλαντές και σε άλλες απεργιακές κινητοποιήσεις με πιο γνωστή την απεργία και κατάληψη στο εργοστάσιο της  “Γενικής Ανακύκλωσης ΑΕ” τον Απρίλιο του 2014 όταν όπως αναφέρει το ρεπορτάζ της Εργατικής Αλληλεγγύης: «Δεκάδες απεργοί, μετανάστες από το Μπαγκλαντές, το Πακιστάν και την Ινδία, παραταγμένοι πίσω από το πανό είχαν κλείσει την είσοδο του εργοστασίου. “Το εργοστάσιο είναι κλειστό. Απεργούμε” μας είπαν μόλις φτάσαμε».

Οι πρωτοβουλίες της Κοινότητας Μπαγκλαντές δεν περιορίζονται μόνο στα αιτήματα των μεταναστών εργατών και των προσφύγων, αλλά έχουν ανοίξει ζητήματα διεθνούς αλληλεγγύης με πιο γνωστή την καμπάνια που ξεκίνησαν το φθινόπωρο του 2017 ενάντια στις σφαγές και την εθνοκάθαρση των Μουσουλμάνων στην Ροχίγκια από το καθεστώς της Μιανμάρ. Η καμπάνια ξεκίνησε με διαμαρτυρία στο προξενείο της Μιανμάρ στον Πειραιά τον Σεπτέμβρη και κλιμακώθηκε με συγκεντρώσεις και συλλαλητήρια τους επόμενους μήνες στο κέντρο της Αθήνας καλώντας την τότε ελληνική κυβέρνηση να καταγγείλει δημόσια τις σφαγές, να διακόψει τις διπλωματικές σχέσεις με το καθεστώς σφαγέα της Μιανμάρ και να κλείσει το προξενείο.

Σε μια άλλη διεθνή πρωτοβουλία της τον Σεπτέμβρη του 2010 η κοινότητα ζητάει την αλληλεγγύη στις εργατικές κινητοποιήσεις στα κλωστοϋφαντουργεία στο Μπαγκλαντές: «Είμαστε εργάτες από το Μπαγκλαντές. Στη χώρα μας δεν υπάρχει δημοκρατία, δεν υπάρχουν δικαιώματα, υπάρχει δικτατορία. Θέλουμε να απελευθερωθούν οι 5 ηγέτες των συνδικάτων που έχουν φυλακιστεί. Θέλουμε να σταματήσουμε τις φυλακίσεις και τις δολοφονίες”.

Οι μετανάστες από το Μπαγκλαντές συμμετέχουν με όλες τους τις δυνάμεις σε όλες τις φάσεις της καμπάνιας με αίτημα «Ιθαγένεια για όλα τα Παιδιά» καθώς και στην διεκδίκηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων: Στην πρώτη και μοναδική φορά που οι μετανάστες μπόρεσαν να ψηφίσουν στην Ελλάδα στις δημοτικές εκλογές του 2010, ανάμεσα στους υποψήφιους της Ανταρσίας στις Γειτονιές της Αθήνας είναι και ο Μπασάρ Α Μ Αμπούλ, τότε πρόεδρος του Ελληνομπαγκλαντεσιανού Εμπορικού Επιμελητηρίου και ο Αμινούλ, παντοπώλης και μέλος της Ένωσης Μεταναστών Εργατών. Λίγο μετά την επιτυχία της πρώτης εκλογής, δηλώνουν: «Είμαστε χαρούμενοι που κάποια παιδιά από μας από το Μπαγκλαντές μπόρεσαν να ψηφίσουν και χαρούμενοι γιατί πήραμε πολλές ψήφους. Θέλουμε να είμαστε όλοι μαζί. Δεν θέλουμε να μας κυνηγάει η Αστυνομία. Θέλουμε χαρτιά και να σταματήσουν να μας χτυπάνε οι φασίστες». 

Για όλη αυτήν τους την πολυποίκιλη δράση, οι μετανάστες από το Μπαγκλαντές θα βρεθούν πολλές φορές στο στόχαστρο των φασιστικών επιθέσεων της Χ.Α. Τον Μάη του 2011 το πογκρόμ κατά μεταναστών από χρυσαυγίτες, ακροδεξιούς και λοιπά φασιστοειδή (το ΕΚΑΒ καταγράφει 17 τραυματίες, εκ των οποίων οι 12 είναι άγρια μαχαιρωμένοι) συνοδεύεται από την –αδικαίωτη μέχρι σήμερα- δολοφονία του Μπαγκλαντεσιανού εργάτη Αλίμ Αμπντούλ Μανάν τη νύχτα 11/05 προς 12/05 στην οδό Στρατηγού Καλάρη στα Κάτω Πατήσια. «Τον καταδίωξαν δύο άγνωστοι άνδρες που επέβαιναν σε μηχανή. Ο ένας από τους δύο κατέβηκε από τη μηχανή, τον τραυμάτισε θανάσιμα και στη συνέχεια ανέβηκε στη μηχανή και μαζί με τον οδηγό και συνεργό του εξαφανίστηκαν. Όπως δήλωσε ο αυτόπτης μάρτυρας, οι δράστες φώναζαν: “Όσους βρούμε σήμερα, θα σας σφάξουμε”. Η Κοινότητα του Μπαγκλαντές συμμετέχει στη μαζική αντιφασιστική συγκέντρωση που καλεί η ΚΕΕΡΦΑ έξω από το δημαρχείο Αθήνας στις 16 Μάη, λίγες μέρες μετά το πογκρόμ, ενώ ακολούθησε μαζική πορεία από κατοίκους, ντόπιους και μετανάστες στα Πατήσια, στο δρόμο που δολοφονήθηκε ο Μανάν.

Αλλά και το φθινόπωρο του 2017, όταν έγινε η πιο μεγάλη πορεία προς τα γραφεία της Χρυσής Αυγής, η συμμετοχή διαδηλωτών από το Μπαγκλαντές ήταν τεράστια συνδυάζοντας την αντιφασιστική αποφασιστικότητα με την οργή ενάντια στις σφαγές μουσουλμάνων στην Μιανμάρ.

Αυτά είναι τα «παιδιά από το Μπαγκλαντές» και όσοι δεν το ξέρουν ας το μάθουν έστω και καθυστερημένα. Δεν είναι όρος υποτιμητικός, όσο κι αν το προσπαθούν κάποιες δεξιοφυλλάδες. «Όταν πήγαν τα αδέρφια μας να ζητήσουν τα λεφτά τους από το Βαγγελάτο τούς πυροβόλησαν για να μας κάνουν όλους να φοβηθούμε και να μην ζητάμε τα δικαιώματά μας. Εμείς όμως είμαστε εργάτες και απαιτούμε αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη, εργασιακά δικαιώματα και ελευθερίες» όπως έλεγε χαρακτηριστικά ο Λεντίμ Μπασάρ, εργάτης γης στην ομιλία του στον Μαρξισμό 2013.