Περιβάλλον
“Ανακύκλωση” κερδών

Ο καπνός από τη φωτιά στο εργοστάσιο Λεβεντάκης

Σαν να μην έφτανε η αποπνικτική αυγουστιάτικη ζέστη, ένα πυκνό τοξικό νέφος κάλυψε τις τελευταίες μέρες τον αττικό ουρανό. Αφετηρία του σύννεφου είναι η πυρκαγιά στο εργοστάσιο ανακύκλωσης πλαστικών Λεβεντάκης στη Μεταμόρφωση, που καίει για περισσότερες από 4 ημέρες. 

Από την κυβέρνηση και τα περισσότερα ΜΜΕ μια τέτοια πυρκαγιά αντιμετωπίζεται είτε σαν φυσικό φαινόμενο, είτε σαν ατύχημα. Στην πραγματικότητα δεν είναι παρά εγκλήματα που μας βυθίζουν στο δηλητήριο. Εγκλήματα που οφείλονται είτε σε ελλιπείς συνθήκες πυρασφάλειας, είτε ξεσπούν “τυχαία” όταν ο εργοστασιάρχης θέλει να ξεφορτωθεί μια επιχείρηση που τον βαραίνει χτυπώντας με ένα σμπάρο δυο τριγώνια. Απολύει σε μια νύχτα τους εργάτες και τις εργάτριες χωρίς να τους δώσει φράγκο και την ίδια στιγμή τσεπώνει ο ίδιος τα λεφτά της ασφαλιστικής αποζημίωσης.

Άλλωστε σαν πολύ συχνά να ξεσπούν τέτοια “ατυχήματα”. Τον Μάη του 2018 η Δυτική Αττική πνίγηκε ξανά από ένα μαύρο σύννεφο που ξεκίναγε από την πυρκαγιά στο εργοστάσιο της Γενικής Ανακύκλωσης στον Ασπρόπυργο, γνωστό για τους μεγάλους απεργιακούς αγώνες των μεταναστών εργατών του. Τον Απρίλη του 2019 ξέσπασε πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στη Σίνδο. Τον Οκτώβρη του 2019 σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στην εθνική οδό Θεσσαλονίκης – Κιλκίς. Τον Γενάρη του 2020 σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στην Κορινθία. Το Μάιο του 2020 σε επιχείρηση ανακυκλώσιμων υλικών στο Βαθύ Αυλίδας και μόλις μια βδομάδα μετά σε ένα αντίστοιχο στη Μάνδρα Αττικής.

Τελικά τι ανακυκλώνουν αυτοί οι επιχειρηματίες: υλικά από τα απορρίμματα ή τα κεφάλαιά τους σε βάρος όλων μας;