Οικονομία και πολιτική
Ο Ζάεφ στην Αθήνα, ελληνικά F16 πάνω από τα Σκόπια

“Οι εθνικιστικές κραυγές της δεξιάς και ακροδεξιάς αντιπολίτευσης δεν πρέπει να ξεγελούν κανέναν. Η συμφωνία που επικυρώνουν τα τηλεφωνήματα Τσίπρα-Ζάεφ δεν είναι ΄εθνική υποχώρηση που ξεπουλάει το όνομα της Μακεδονίας'. Είναι μια συμφωνία που βάζει τη γειτονική χώρα κάτω από τις φτερούγες του ελληνικού καπιταλισμού στο δρόμο προς την ΕΕ και το ΝΑΤΟ”.

Aυτά γράφαμε την επόμενη μέρα της Συμφωνίας των Πρεσπών, τον Ιούνη του 2018 στην Εργατική Αλληλεγγύη. Η πρόσφατη επίσκεψη Ζάεφ στην Αθήνα και η συνάντησή του με τον Μητσοτάκη κάτω από την Ακρόπολη καθώς και τα μνημόνια συνεργασίας Ελλάδας- Βόρειας Μακεδονίας που κατατέθηκαν λίγο νωρίτερα στη Βουλή από την κυβέρνηση για ψήφιση, ήρθαν να επιβεβαιώσουν όσους από τότε κιόλας υποστηρίζαμε ότι δεν υπήρχε πιθανότητα ούτε μια στο εκατομμύριο ο Μητσοτάκης να μην εφαρμόσει αυτήν την καθ' όλα συμφέρουσα για τον ελληνικό καπιταλισμό, συμφωνία. Όσο και να έπαιξε τότε το χαρτί του εθνικισμού, αφήνοντας ελεύθερους τους γεωργιάδηδες να φοράνε τις περικεφαλαίες και να κατεβαίνουν αγκαλιά με τους φασίστες στις στημένες “λαοσυνάξεις”, με την ανάληψη της κυβέρνησης πέρσι το καλοκαίρι, δήλωσε ότι θα σεβαστεί τη συμφωνία αν και δεν συμφωνεί. 

Τα μνημόνια συνεργασίας που έρχονται για ψήφιση  αυτές τις μέρες αφορούν στην επιτάχυνση των διαδικασιών ένταξης της Βόρειας Μακεδονίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, στην εξασφάλιση των συμφερόντων των Ελλήνων καπιταλιστών μέσα από την ενίσχυση της οικονομικής συνεργασίας των δύο χωρών και στην εναέρια αστυνόμευση του FIR των Σκοπίων από την ελληνική Πολεμική Αεροπορία. Είναι η επιβεβαίωση της κωλοτούμπας που ήδη, εδώ και ένα χρόνο έχει κάνει ο Μητσοτάκης – κερδίζοντας και τα “καλά” λόγια του Ζάεφ που δήλωσε:

«Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε ήδη την ευκαιρία να δείξει τη στάση του απέναντι στη Βόρεια Μακεδονία. Έδωσε μάχες για εμάς, μάχες για το ευρωπαϊκό μας μέλλον, για τη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και είμαι πολύ ευχαριστημένος. Η Συμφωνία των Πρεσπών έχει τελειώσει. Τελείωσε. Τώρα ας συνεργαστούμε, ας κάνουμε δουλειές, ας βελτιώσουμε τη ζωή των πολιτών μας...»

Φυσικά, το ότι οι “δουλειές” του Μητσοτάκη με τον Ζάεφ έχουν βελτιώσει ή πρόκειται να βελτιώσουν τη ζωή των απλών ανθρώπων στη Βόρεια Μακεδονία ή και στην Ελλάδα είναι ανέκδοτο. Ακριβώς το ίδιο ανέκδοτο που αναμασούσε το 2018 η κυβέρνηση Τσίπρα απολογούμενη προς τα αριστερά όταν δεν αράδιαζε κομπάζοντας προς τα δεξιά όλα τα “οφέλη” που αποδεδειγμένα, είχε η συμφωνία για τον ελληνικό καπιταλισμό, οικονομικά, γεωπολιτικά και στρατιωτικά.   

Αποδεικνύεται επίσης σήμερα ξεκάθαρα πόσο δίκιο είχε τότε εκείνο το κομμάτι της Αριστεράς, το ΣΕΚ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παίρνοντας τότε την θέση για διεθνιστικό ΟΧΙ στη Συμφωνία των Πρεσπών απέναντι σε εκείνο το κομμάτι που μιλούσε για “διεθνιστικό” ΝΑΙ στην Συμφωνία, γιατί τάχα αποτελούσε τη μόνη εναλλακτική στον εθνικισμό της δεξιάς. 

Στην πραγματικότητα η δεξιά μετατόπιση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ προς το μαχητικό “πατριωτισμό”, ξεκίνησε ακριβώς τότε, όταν το επιχείρημά της για τους  βόρειους “γείτονες” που δεν αποτελούν κίνδυνο συνδεόταν με το επιχείρημα για τους “γείτονες” εξ ανατολών που είναι  πραγματική απειλή. Η Συμφωνία των Πρεσπών δεν ήταν περισσότερο διεθνιστική από όσο είναι οι σημερινές τοποθετήσεις του Αλέξη Τσίπρα - που δεν χάνει την ευκαιρία να ασκεί κριτική από τα δεξιά στον Μητσοτάκη για ολιγωρία στα “εθνικά θέματα” - παρέχοντας του παρόλα αυτά την απαραίτητη συναίνεση που ο δεύτερος του αρνήθηκε το 2018.