Διεθνή
Γαλλία: Φονική ισλαμοφοβία αλλά οι μετανάστες στο δρόμο

Την επόμενη ακριβώς μέρα αυτού του μεγάλου συλλαλητηρίου, το Παρίσι έγινε το επίκεντρο όλων των γαλλικών και διεθνών μέσων με την αποτρόπαια πράξη του αποκεφαλισμού του καθηγητή Σαμουέλ Πατί από ένα 18χρονο Τσετσένο , γεννημένο στην Μόσχα, ο οποίος λίγη ώρα αργότερα εκτελέστηκε από την αστυνομία. Ο καθηγητής είχε καταγγελθεί δημόσια από κάποιους μαθητές και τους γονείς τους γιατί τους έδειχνε προσβλητικά σκίτσα του Μωάμεθ από το Charlie Hebdo στα πλαίσια ενός μαθήματος για την ελεύθερη έκφραση. Σύμφωνα με την αστυνομία, ο δράστης ρώτησε μαθητές, να του δείξουν ποιος είναι ο καθηγητής, και μετά τον σκότωσε.

Το βράδυ ακολούθησαν συγκεντρώσεις στο Παρίσι και σε άλλες πόλεις. Το παρών έδωσαν, μετά από κάλεσμα των συνδικάτων, εκπαιδευτικοί που βρέθηκαν εκεί για να διαμαρτυρηθούν για τη δολοφονία του συναδέλφου τους, κόσμος που έχει συγκλονιστεί από το γεγονός ανάμεσά τους και οι μουσουλμάνοι των οποίων δεκάδες οργανώσεις έχουν καταγγείλει την πράξη της δολοφονίας. “Είμαι μουσουλμάνος. Είμαι ενάντια στην βία, είμαι υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης” έγραφε ένα από τα πλακάτ που κρατούσε ένας από τους διαδηλωτές στο Παρίσι. 

Όμως οι υπουργοί της κυβέρνησης Μακρόν έχουν ήδη αξιοποιήσει πολιτικά το γεγονός, για να εξαπολύσουν μια νέα άγρια επίθεση εναντίον των 4,7 εκατομμυρίων μουσουλμάνων που αποτελούν το 7,5% του πληθυσμού της Γαλλίας.  Είναι χαρακτηριστικά τα όσα δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας Νταρμαμέν:  «Αστυνομικές επιχειρήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη... Οι έρευνες δεν έχουν στόχο άτομα «που συνδέονται απαραιτήτως» με τη δολοφονία του καθηγητή, όμως έχουν σκοπό «να περάσουν το μήνυμα: (…) δεν θα υπάρξει λεπτό ανάπαυλας για τους εχθρούς της Δημοκρατίας», τόνισε ο Νταρμαμέν, χωρίς να δώσει άλλες διευκρινίσεις. Και απείλησε ότι «όλη την εβδομάδα κρατικές υπηρεσίες θα επισκεφθούν 51 οργανώσεις και, έπειτα από δική μου πρόταση, πολλές από αυτές θα διαλυθούν».

Οι “εχθροί της Δημοκρατίας είναι οι μουσουλμάνοι” είναι το σαφές μήνυμα που στέλνει η κυβέρνηση Μακρόν, υιοθετώντας τη ρατσιστική – ισλαμοφοβική ατζέντα της Λεπέν. Αυτή ακριβώς η πολιτική έχει πετύχει να οπλίσει το χέρι του δολοφόνου του Πατί σήμερα ή των δραστών της τρομοκρατικής επίθεσης στο Charlie Hebdo, πριν πέντε χρόνια.  

Απέναντι ακριβώς σε αυτόν τον κίνδυνο, τον περασμένο Νοέμβρη πάνω από είκοσι χιλιάδες άνθρωποι είχαν διαδηλώσει εναντίον της ισλαμοφοβίας στο Παρίσι. Σε σχετικές δημοσκοπήσεις, το 42% των μουσουλμάνων στη Γαλλία δήλωσαν ότι έχουν αντιμετωπίσει διακρίσεις λόγω της θρησκείας τους, σε ένα πληθυσμό που αφορά εκατομμύρια μετανάστες δεύτερης και τρίτης γενιάς. Αυτή είναι η πραγματικότητα σε μια χώρα η οποία στο παρελθόν είχε σπείρει φτώχεια και θάνατο στις δεκάδες -οι πολλές από αυτές μουσουλμανικές- αποικίες της στην Αφρική και στη Μέση Ανατολή  και  σήμερα εξακολουθεί να έχει δεκάδες βάσεις και πάνω από 3.000 στρατιώτες στις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής. Που συνεχίζει να πραγματοποιεί και να συμμετέχει μαζί με τους συμμάχους της σε μια σειρά από επεμβάσεις στο Μαλί, στο Ιράκ στη Συρία, δημιουργώντας εκατομμύρια πρόσφυγες εκ των των οποίων το 80% είναι μουσουλμάνοι. 

Είναι η απόγνωση που γεννάει ο ιμπεριαλισμός και ο ρατσισμός που οπλίζει τα χέρια 18χρονων γεννημένων στις φτωχογειτονιές της Μόσχας ή του Παρισιού να πραγματοποιούν επιθέσεις ή να υποστηρίζουν το ISIS και άλλες αντιδραστικές τρομοκρατικές οργανώσεις- και όχι το Ισλάμ. Ο δρόμος για να μην ξαναζήσουμε δολοφονικές επιθέσεις περνάει μέσα από την ενότητα της εργατικής τάξης, των μαύρων, των λευκών, των μουσουλμάνων, των χριστιανών και των άθεων που μια μέρα πριν τη δολοφονία,  βάδισαν στο Παρίσι μαζί απαιτώντας χαρτιά και δικαιώματα για τους μετανάστες. Διεκδικώντας στην πράξη ελευθερία, ισότητα και αδελφοσύνη, τα μηνύματα που κήρυξε ο Διαφωτισμός - και υποτίθεται υπερασπίζεται η γαλλική κυβέρνηση ενώ στην πράξη καθημερινά τα καταπατάει.

Είναι θλιβερό πραγματικά και καταδικαστέο, ένας εκπαιδευτικός να χάνει τη ζωή του, θέλοντας να μιλήσει για την ελευθερία της έκφρασης. Αλλά είναι επίσης θλιβερό να πιστεύει κανείς ότι προάγει τα μηνύματα του Διαφωτισμού, δείχνοντας σε μαθητές ένα σκίτσο του Μωάμεθ γυμνού πεσμένου στα τέσσερα να έχει το αστέρι σύμβολο του Ισλάμ στον πρωκτό του, κάτω από τον τίτλο “Μωάμεθ: ένα νέο αστέρι γεννιέται” προσθέτοντας ότι όσοι μαθητές αισθάνονται προσβεβλημένοι μπορούν να βγουν έξω από το μάθημα... 

Τα μόνα “αστέρια” που μπορεί να γεννηθούν από αυτού του είδους την “σάτιρα”, που βάζει στο στόχαστρο την μειοψηφία των αδύναμων και των φτωχών μουσουλμάνων που ζουν στις φτωχογειτονιές της Ευρώπης, που έκανε “αστείο” μέχρι και το άψυχο κορμί του μικρού Αϊλάν, είναι τα αστέρια που φορούσαν οι Εβραίοι που μαρτύρησαν στα κολαστήρια του Χίτλερ. 


Το Σάββατο 17 Οκτώβρη 60.000 διαδηλωτές πλημμύρισαν τους δρόμους του Παρισιού στο μεγαλύτερο αντιρατσιστικό συλλαλητήριο που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια στο Παρίσι! 

“Από τις 9 το πρωί οι διαδηλωτές που είχαν έρθει με τα πόδια από την ανατολική Γαλλία ήταν ήδη στο δρόμο για την πανεθνική διαδήλωση των ‘Xωρίς χαρτιά’ αποτέλεσμα πολλών εβδομάδων περπατήματος και πολλών μηνών κινητοποίησης”, γράφει στην Εργατική Αλληλεγγύη ο Γκαμπριέλ Kαρντούν, στην ανταπόκρισή του από το μεγάλο συλλαλητήριο. “Στις 10πμ είχε δοθεί ραντεβού στην πύλη του Μοντρέ (ανατολική πύλη του Παρισιού) με την επιτροπή των sans-papiers του 20ου διαμερίσματος για να διανύσουμε μαζί την τελευταία απόσταση μέχρι να μπουν στο Παρίσι. Από την αρχή βρισκόντουσαν πολλές εκατοντάδες διαδηλωτές/τριες με ή χωρίς χαρτιά, και η πορεία δε θα σταματούσε να μεγαλώνει σε όλη τη διαδρομή μέχρι να φτάσει τους 60.000.

Παρόμοιες σκηνές είδαμε και στην πύλη Ιταλίας όπου συναντήθηκαν οι διαδηλωτές που ερχόντουσαν από Δυτικά και Νότια όπου τους υποδέχτηκε η τοπική επιτροπή των sans-papiers. Και αντίστοιχα στην πύλη του Παρισιού για την υποδοχή των διαδηλωτών χωρίς χαρτιά και χωρίς δουλειά που έφταναν από Βορρά, μαζί με τους μετανάστες που ζουν σε σκηνές βόρεια του Παρισιού. Αυτές οι τρεις πορείες συναντήθηκαν στην πλατεία της Δημοκρατίας για να πάνε στο προεδρικό μέγαρο. Η κυβέρνηση όμως απαγόρευσε τη διαδρομή και οχύρωσε όλη την περιοχή με μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις. Οι τρεις πορείες ενώθηκαν και προχώρησαν σε εναλλακτική διαδρομή που είχε καταθέσει η CGT για μια «πορεία για δουλειές».

Στην κεφαλή της πορείας προχωρούσαν οι «περπατητές», στη συνέχεια οι επιτροπές των sans-papiers, και δεκάδες χιλιάδες συμπαραστάτες που διαδήλωναν την οργή τους μαζί τους για να απαιτήσουν την ισότητα των δικαιωμάτων. Η πορεία έφτασε κατά τις 4μμ στην πλατεία της Τρινιτέ όπου η αστυνομία τους σταμάτησε. Ο στόχος να πάνε στο Ελιζέ και μια αντιπροσωπεία να συναντηθεί με εκπρόσωπο της κυβέρνησης δεν πέτυχε. 

Τα ΜΜΕ δεν έγραψαν λέξη για το συλλαλητήριο. Αλλά οι διαδηλωτές, με ή χωρίς χαρτιά, βγήκαν με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και συνείδηση της πολιτικής δύναμης που αντιπροσωπεύουν από αυτήν την κινητοποίηση. Ο αγώνας των sans-papiers κατάφερε να αναγνωριστεί ως σημαντικό κομμάτι του κοινωνικού κινήματος στη Γαλλία. Τελείωσε η πράξη 3 και ήδη οι συλλογικότητες των sans-papiers ετοιμάζονται για την οργάνωση της πράξης 4”.