Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Χρυσοχοΐδη παραιτήσου

Σκάνδαλο πρώτου μεγέθους για την κυβέρνηση, την ΕΛΑΣ και τον Χρυσοχοΐδη προσωπικά αποτελεί η “εξαφάνιση” του υπάρχηγου της Χρυσής Αυγής Χρήστου Παππά. Οι δικαιολογίες του υπουργού ΠΡΟ.ΠΟ για τη διαφυγή του νούμερο δύο της εγκληματικής οργάνωσης δεν μπορούν να καλύψουν το γεγονός ότι αυτή έγινε κάτω από τη μύτη της αστυνομίας -αν όχι υπό την ανοχή της. Η παραίτηση του Χρυσοχοΐδη και μαζί όλων όσων ήταν επιφορτισμένοι να οδηγήσουν τον Παππά και όλους τους καταδικασμένους χρυσαυγίτες στη φυλακή είναι επιβεβλημένη.

Η υποτίμηση του γεγονότος από τον Χρυσοχοΐδη και η απάντησή του ότι η παρακολούθηση του Παππά θα ήταν παράνομη, το μόνο που προκαλεί είναι μεγαλύτερη οργή. Για μέρες η αστυνομία διέρρεε με περηφάνια τα σχέδια σύλληψης των χρυσαυγιτών και εκρόσωποί της διαλούσαν στα κανάλια πως δεν υπάρχει “ούτε μία στο τρισεκατομμύριο” να ξεφύγουν. Ούτε η “ανικανότητα” της αστυνομίας αποτελεί εξήγηση. Δεν είναι η ανικανότητα αλλά οι προτεραιότητες της αστυνομίας του Χρυσοχοΐδη. Προτεραιότητά τους ήταν η καταστολή του αντιφασιστικού απεργιακού συλλαλητηρίου της 7 Οκτώβρη, προτεραιότητά τους είναι οι συλλήψεις 14χρονων μαθητών, προτεραιότητά τους είναι το κηνύγι των προστίμων και της νεολαίας. Και όχι το κηνύγι των καταδικασμένων ναζί.

Συμπάθειες

Για άλλη μια φορά η αστυνομία αποδεικνύει τις “συμπάθειές” της. Δεν είναι τυχαίο ότι την ίδια ώρα που γινόταν γνωστό ότι ο Παππάς έχει γίνει λαγός, έξω από το σπίτι του Μιχαλολιάκου, οι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού χρυσαυγίτες που είχαν μαζευτεί για να “αποχαιρετήσουν” τον αρχηγό τους επιτίθονταν σε δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερ με την πλήρη ανοχή της αστυνομίας. «Για πολλοστή φορά σήμερα μέλη της ΕΦΕ έγιναν στόχος τραμπουκισμού», αναφέρει η καταγγελία της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδος. «Για πολλοστή φορά το συμβάν έλαβε χώρα μπροστά στα μάτια αστυνομικών. Για πολλοστή φορά οι αστυνομικοί δεν έδειξαν κανένα ενδιαφέρον και δεν προχώρησαν σε καμία κίνηση για την προστασία των εργαζομένων της ενημέρωσης». Ενώ την άνεση να εκτοξεύουν απειλές, όπως «Πουτάνα Λεπενιώτη, θα πεθάνεις», ακόμα και μέσα από τις αστυνομικές κλούβες είχαν οι ηγέτες της εγκληματικής οργάνωσης κατά τη μεταγωγή τους στις φυλακές.