Γράμματα και σχόλια
Άχρηστος ο Άδωνις, όχι τα λεωφορεία

Ότι οι δημόσιες συγκοινωνίες χρειάζονται ενίσχυση σε προσωπικό και στόλο είναι κάτι που οι εργαζόμενοι στα ΜΜΜ το φωνάζουμε χρόνια. Η πανδημία έκανε μεγαλύτερη αυτή την ανάγκη. Περισσότερα τρένα και λεωφορεία –και εργαζόμενοι που τα οδηγούν και τα συντηρούν– σημαίνουν πιο συχνά δρομολόγια κι άρα μικρότερος συνωστισμός. Μόνο προκλητικές μπορούν να χαρακτηριστούν οι ανεκδιήγητες δηλώσεις που έκανε ο Άδωνις Γεωργιάδης. “Τι να τα κάνουμε τα λεωφορεία. Να τα κάνουμε βόλτα στο Σύνταγμα;” είπε και συνέχισε “Κι εγώ λέω να πάρουμε ένα εκατομμύριο λεωφορεία και να κόψουμε τις συντάξεις και τους μισθούς των Ελλήνων”.  

Όλες οι χώρες που διαθέτουν αξιοπρεπείς αστικές συγκοινωνίες έχουν συντάξεις πείνας; Μάλλον το αντίστροφο συμβαίνει, παντού όπου οι συγκοινωνίες λειτουργούν ικανοποιητικά υπάρχει και αξιοπρεπές -στα μέτρα του καπιταλισμού- βιοτικό επίπεδο συνταξιούχων κι εργαζομένων. Η ίδια η Αθήνα έχει περάσει από ένα αξιοζήλευτο επίπεδο βιώσιμης συγκοινωνιακής κάλυψης την εποχή της Ολυμπιάδας. Αλλά και πολύ παλαιότερα, προτού ανακατευτεί με την πολεοδομία και τη συγκοινωνία ο γέρο-Καραμανλής. 

Η σχέση του Άδωνι με τα ΜΜΜ και το ποιόν του αντικατοπτρίζονται ξεκάθαρα σε παλαιότερη δήλωσή του που έλεγε ότι “είναι ξεφτίλα ένας βουλευτής να μπαίνει στο λεωφορείο”. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε επακριβώς σε τι περιβάλλον έχει μεγαλώσει ξεκομμένος από την καθημερινότητα των χειμαζόμενων τάξεων, αλλά σίγουρα η ελαφρόμυαλη αλαζονεία του παραπέμπει σέ “Μαρία-Αντουανέττα” της κακιάς ώρας. 

Νικόλαος Σμπαρούνης
Συγκοινωνιολόγος, εργαζόμενος ΣταΣυ