Εκπαίδευση και νεολαία
Ξεσηκώνονται και οι σπουδαστές/τριες των Δραματικών Σχολών

29/1, Κινητοποίηση σπουδαστών/τριών δραματικών σχολών. Φωτό: Μάνος Νικολάου

Από κει που περιμέναμε να μπούμε σε μια αίθουσα να ξεκινήσουμε τα μαθήματα υποκριτικής που έχουν να κάνουν με την επαφή, την επικοινωνία, την ανταπόκριση, το βλέμμα... βρεθήκαμε να τα κάνουμε σε κουζίνες, σε υπνοδωμάτια, στις τουαλέτες, με γονείς και συγγενείς στο σπίτι, με σκυλιά να πέφτουν πάνω μας. Μέσα σε τέτοιες συνθήκες είναι δύσκολο να “ανοιχτείς” για να κάνεις υποκριτική. Και μιλάμε για πολλές ώρες. Από το πρωί μέχρι το βράδυ είμαστε μπροστά σε έναν υπολογιστή. Η υποκριτική, όπως και ο χορός, πρέπει να γίνει από κοντά, δεν γίνεται μέσω κάμερας. Δεν συγκρίνεται ούτε σε ποιότητα ούτε σε ποσότητα το επίπεδο των σπουδών.

Πολλοί από μας δεν έχουμε τα υλικοτεχνικά μέσα για να συνδεθούμε. Άλλοι μπαίνουν από το κινητό, άλλοι αναγκάζονται να πηγαίνουν σε άλλα σπίτια γιατί δεν έχουν ίντερνετ. Πέφτει το ρεύμα, πέφτει το ίντερνετ και άλλα πράγματα που μας δυσκολεύουν πάρα πολύ. 

Ήρθαμε σε επικοινωνία με τους υπόλοιπους σπουδαστές της σχολής από όλα τα έτη με μαζικές συνελεύσεις διαδικτυακά, αλλά και με τους καθηγητές. Παράλληλα φτιάχτηκε και ο Σύλλογος Σπουδαστών Σχολών Χορού, Θεάτρου και Κινηματογράφου, που οργάνωσε τις κινητοποιήσεις στο Υπουργείο Πολιτισμού, στις οποίες συμμετείχαμε. Πέρα από αυτά, κατεβήκαμε με σπουδαστές της σχολής μου στις κινητοποιήσεις των φοιτητών, αν και χωρίς πανό. Κύριο αίτημά μας είναι η δια ζώσης λειτουργία, εξασφάλιση από το Υπουργείο των απαραίτητων μέσων προστασίας και δωρεάν τεστ. Επίσης, να μάθουμε τι θα γίνει με τη διδακτέα ύλη, αν θα γίνουν αναπληρώσεις, γιατί κανονικά θα πρέπει να πάμε σε παράταση σπουδών. Δεν μπορούμε να προαχθούμε από ένα έτος που έχουμε κάνει μόνο μέσω ζουμ. Επίσης, ζητήσαμε οικονομική ενίσχυση από το κράτος για τα δίδακτρα και επίδομα ενοικίου. 

Έχουμε όρεξη να συνδεθούμε και με το κίνημα των καλλιτεχνών και να μάθουμε τι γίνεται με τα εργασιακά του κλάδου. Πολλοί ενδιαφερόμαστε να γραφτούμε από τώρα στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ), που ως σπουδαστές έχουμε τη δυνατότητα να το κάνουμε αλλά δεν έχουμε δικαίωμα ψήφου. 

Αυτό που γίνεται στον καλλιτεχνικό χώρο με τις αποκαλύψεις για εργοδοτική και σεξιστική βία αναδεικνύει ότι δεν υπάρχει ένα ασφαλές πλαίσιο για την εργασία, έστω ένα χαρτί που τους κατοχυρώνει μισθό και δικαιώματα. Τους ανάγκαζαν να είναι υπόδουλοι στους καλλιτέχνες-αφεντικά τους. Ταυτόχρονα υπάρχουν οι εργοδότες που έπαιρναν τα λεφτά των επιδοτήσεων, αλλά δεν έφταναν ποτέ στους ηθοποιούς και τους εκμεταλεύονταν. Έχουμε μιλήσει με τα παιδιά της σχολής για τις 8 Μάρτη, διάφοροι λένε ότι θα κατέβουν, και είναι κάτι που θα συζητήσουμε πιο συγκεκριμένα στις επόμενες συνελεύσεις.

Ειρήνη,
πρωτοετής σπουδάστρια στη Δραματική Σχολή Θεάτρου “Δήλος”