Διεθνή
Διαδηλώσεις στο ισπανικό κράτος: «Ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο;»

Βαρκελώνη, Διαδήλωση αλληλεγγύης στον Πάμπλο Χασέλ. Φωτό: Getty Images

Το κίνημα για την απελευθέρωση του ράπερ Πάμπλο Χασέλ έχει προκαλέσει τη μεγαλύτερη αναστάτωση και μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω στο πολιτικό σκηνικό του ισπανικού κράτους. Με ελληνικούς όρους, αυτό που έχει φέρει στο προσκήνιο είναι ένα μεγάλο “Ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο;”. 

Ο Χασέλ συνελήφθη και φυλακίστηκε για έγκλημα γνώμης, επειδή προσέβαλε την αστυνομία και το παλάτι. Η σύλληψή του προκάλεσε έκρηξη στους δρόμους όλης της χώρας, αλλά ειδικά οι δρόμοι της Βαρκελώνης και της Μαδρίτης έχουν μετατραπεί σε διαρκή πεδία σύγκρουσης μεταξύ μιας θυμωμένης νεολαίας και των μπάτσων. Οι κινητοποιήσεις στην Καταλωνία έφτασαν και μέσα στα Πανεπιστήμια με πρωτοβουλίες για καταλήψεις. Είναι φανερό σε όλους ότι ο θυμός για τον Χασέλ ήταν η αφορμή, αλλά ξεσπάει και μια συσσωρευμένη οργή αφενός για όλη τη διαχείριση της πανδημίας και τα παράλογα άνοιξε-κλείσε των λοκντάουν, για την ανεργία και τη φτώχεια που απλώνονται και αφετέρου  για ολόκληρο το σύστημα.

Υπάρχει πραγματικό ερώτημα για το ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο. Ο πανίσχυρος μηχανισμός των εισαγγελέων και των δικαστηρίων με τη βοήθεια μια αυταρχικής νομοθεσίας και της αστυνομίας είναι ο βασικός βραχίονας του κράτους που επιχειρεί να πνίξει τα κινήματα εδώ και μια δεκαετία. Πρόστιμα, απαγορεύσεις, φυλακίσεις, όλα στο όνομα της νομιμότητας και του Συντάγματος. Αλλά ένας (και όχι μόνο ένας) πυλώνας του κράτους βρίσκεται σε βαριά κρίση, το Παλάτι. Ο Χουάν Κάρλος, ο πρώην βασιλιάς, παραιτήθηκε και βρίσκεται στα Εμιράτα για να γλυτώσει από τα σκάνδαλα για τις ασταμάτητες κλεψιές επί δεκαετίες. Ο διάδοχος και γιος του Φίλιππος ΣΤ’ παίζει σε μια επίσημη κωμωδία, στην οποία λέει πως ο πατέρας του ήταν απατεώνας, αλλά αυτός δεν είναι βασιλιάς χάρη στον πατέρα του, αλλά χάρη στον θεσμό του βασιλιά που κατά σύμπτωση ήταν ο πατέρας του. Ο πατέρας του ας θυμίσουμε έγινε βασιλιάς διοριζόμενος από τον δικτάτορα Φράνκο. Το τραγελαφικό δεν σταματάει εδώ. 

Στην κυβέρνηση βρίσκονται τρία κόμματα (το PSOE, το Ποδέμος και η Ενωμένη Αριστερά) τα οποία στα λόγια (και με διαφορετική ένταση) είναι κατά της μοναρχίας ως συστήματος, αλλά τώρα ορκίζονται να την στηρίξουν. Και συνεχίζουμε. Τον Χασέλ τον συνέλαβαν οι Μόσος (η αστυνομία της Καταλωνίας) που εισέβαλαν στο Πανεπιστήμιο όπου είχε καταφύγει για να καθυστερήσει τη σύλληψή του. Οι Μόσος υπακούνε στην κυβέρνηση της Καταλωνίας, η οποία βρίσκεται στα χέρια των ανεξαρτησιακών δυνάμεων (Ενωμένοι για το Ναι και Ρεπουμπλικανική Αριστερά). Πρόκειται για τα κόμματα που είδαν τα στελέχη τους να φυλακίζονται για χρόνια και αν εξορίζονται από τους ίδιους εισαγγελείς, δικαστές και παλατιανούς που τώρα διώκουν τον Χασέλ. Είναι η κυβέρνηση που επισήμως θεωρεί τον Φίλιππο ανεπιθύμητο στο έδαφός της. Η ίδια κυβέρνηση είναι τώρα που στέλνει τους Μόσος να ξεσπάσουν κατά της εξεγερμένης νεολαίας στους δρόμους της Βαρκελώνης, την ώρα που η κεντροαριστερή κυβέρνηση στέλνει τους Ισπανούς μπάτσους να χτυπήσουν τη νεολαία στη Μαδρίτη. Ο Πάμπλο Ιγκλέσιας, υπουργός αυτής της κυβέρνησης καταγγέλλει από το έδρανο του υπουργού τη φυλάκιση του Χασέλ και τη βία της αστυνομίας. Η κυβέρνηση της Καταλωνίας ειρωνεύεται την κυβέρνηση της Ισπανίας για τους μεσαιωνικούς νόμους που στέλνουν ράπερ στη φυλακή γιατί προσέβαλε την Αυτού Μεγαλειότητα. Τελικά ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο;

Απάντηση

Αυτό που απαντάει η νεολαία στους δρόμους είναι ότι μπορεί να μην ξέρουμε ποιος κυβερνάει, αλλά προς το παρόν δεν θα σας αφήσουμε σε ησυχία να κυβερνάτε όπως θέλετε εσείς. Οι εντάσεις μεταξύ των εταίρων στην κεντρική κυβέρνηση αυξάνονται. Ενώ στην Καταλωνία τα πράγματα μετακινούνται πολύ από τη συζήτηση μόλις της προηγούμενης βδομάδας μετά τα αποτελέσματα των εκλογών. Η Ρεπουμπλικανική Αριστερά πιεζόταν να ξεκαθαρίσει ότι δεν θα πάει για κυβέρνηση με το Σοσιαλιστικό Κόμμα, γιατί πάνω από όλα το “Προσές” (η διαδικασία προς την Ανεξαρτησία). Όμως, τώρα το CUP (η άκρα αριστερή πτέρυγα της ανεξαρτησίας) θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στα κόμματα που χτυπάνε τη νεολαία, στο όνομα του “Προσές”; Το CUP βγήκε ενισχυμένο στις εκλογές, και προς τα εκεί κοιτάει η νεολαία που συγκρούεται με την αστυνομία. Ούτε η “υπεράσπιση της αριστερής κυβέρνησης”, ούτε η “εθνική ενότητα προς την ανεξαρτησίας” δεν πρέπει να μπουν φρένο στο ξεδίπλωμα αυτού του κινήματος. Η κοινωνική ειρήνη που φαινόταν να διατηρείται χάρη στον ερχομό της κεντροαριστερής κυβέρνησης και τις επιπλοκές της πανδημίας θα φτάσει στο τέλος της με πάταγο.