Διεθνή
Ελλάδα-Τουρκία: Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειος: Ο πραγματικός διάλογος χτίζεται στους κοινούς αγώνες

1/2/20, Αντιπολεμική συγκέντρωση. Φωτό: Κυριάκος Μπάνος

Η 62η διερευνητική συνάντηση ξεκινά υποτίθεται μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας την επόμενη βδομάδα. Όπως πάντα όμως, λίγες μέρες πριν από κάθε συνάντηση, οι ειδήσεις από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης είναι στο μέτωπο των εξοπλισμών και των στρατιωτικών ασκήσεων. Έφτασαν στην Ελλάδα τα βομβαρδιστικά F-15 της Σαουδικής Αραβίας για να κάνουν κοινές ασκήσεις με την ελληνική αεροπορία, εξορμώντας από την Κρήτη. Εφημερίδες όπως η Καθημερινή φτάνουν να μεταφέρουν κλίμα ενόχλησης γιατί η Τουρκία θέλει να... αναβαθμίσει το διάλογο.

Η στρατιωτική συνεργασία του Μητσοτάκη με τη Σαουδική Αραβία είναι πρόκληση και καθαρή συνενοχή στα μεγαλύτερα εγκλήματα. Ο ίδιος ο Μπάιντεν στην προεκλογική του εκστρατεία είχε αποκαλέσει τη Σαουδική Αραβία “κράτος-παρία” και την κυβέρνησή της “χωρίς αξίες”. Όμως για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, η συμμαχία με το αντι-τουρκικό μπλοκ στη Μέση Ανατολή είναι προτεραιότητα. Δεν είναι απλώς αντιτουρκικό μπλοκ, αλλά η πρωτοπορία των καθεστώτων που έτρεξαν να σφαγιάσουν και να βομβαρδίσουν την Αραβική Άνοιξη. Και συνεχίζουν να παίρνουν τα μέτρα τους για να σιγήσουν όλες οι φωνές δημοκρατίας και αγώνα μέσα στη Μέση Ανατολή. 

Εκτός των άλλων, το καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας και ο ίδιος ο πρίγκιπας Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν βρίσκονται πλέον αναγνωρισμένα από όλους, πίσω από τη βάρβαρη δολοφονία του δημοσιογράφου Κασόγκι, η οποία έγινε μέσα στο σαουδαραβικό προξενείο στην Ιστανμπούλ. Το σώμα του κόπηκε σε κομμάτια με ηλεκτρικό πριόνι και το έγκλημα φαίνεται να μεταδιδόταν ζωντανά για να σιγουρευτεί ο σαουδάραβας πρίγκιπας ότι έγιναν όλα όπως ήθελε. 

Αυτές τις αξίες μοιράζεται ο Μητσοτάκης και καλεί τη σαουδαραβική αεροπορία σε κοινές ασκήσεις. Πρόκειται για την αεροπορία που βομβάρδισε κάποια από τα πιο φτωχά σημεία ολόκληρης της υφηλίου, στην Υεμένη, με μοναδικό στόχο παιδιά που υποφέρουν από πείνα και χολέρα. Στρατιωτικοί αναλυτές έλεγαν πως μοναδικός στόχος αρκετών από εκείνους τους δολοφονικούς βομβαρδισμούς ήταν να αυξηθεί η εμπειρία των σαουδαράβων πιλότων.

Από τον περασμένο Αύγουστο έχει προχωρήσει σε τέτοιο σημείο και η συνεργασία με το αντίστοιχο καθεστώς των Αραβικών Εμιράτων. Από τα Εμιράτα έφτασαν όχι μόνο βομβαρδιστικά αλλά και αντιπροσωπεία στελεχών του στρατού που εκπαιδεύονται από τον ελληνικό στρατό. Ενώ και η ελληνική αεροπορία αποκτάει ημι-μόνιμη παρουσία στον Περσικό Κόλπο και μέσω Εμιράτων και μέσω Σαουδικής Αραβίας. Από τον Φλεβάρη μάλιστα ο Δένδιας έχει αναγγείλει ότι η Ελλάδα θα διαθέσει πυραύλους Πάτριοτ για την “προστασία” των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων της Σαουδικής Αραβίας. Η συνεργασία δηλαδή ξεφεύγει από τα όρια του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού και φτάνει να εμπλέκει την Ελλάδα κατευθείαν σε πιθανή πολεμική έκρηξη στον Περσικό Κόλπο.

Όξυνση

Παράλληλα, η ελληνική κυβέρνηση, όσο και να θέλει να αυτοαποκαλείται “σταθεροποιητικός παράγοντας”, αξιοποιεί την παραμικρή ευκαιρία για να οξύνει τους ανταγωνισμούς. Με το που συμφώνησαν η Τουρκία και η Αίγυπτος για θαλάσσιες έρευνες σε οικόπεδο στην ανατολική πλευρά της όποιας υποτιθέμενης ΑΟΖ, ο Δένδιας έτρεξε στο Κάιρο να ταρακουνήσει την αιγυπτιακή κυβέρνηση να πάρει πίσω τις υπογραφές της, για να μην δοθεί πάτημα στην Τουρκία να μιλήσει για εξομάλυνση των σχέσεων Τουρκίας - Αιγύπτου. Ενώ, αντίστροφα, στις 8 Μάρτη, οι Υπουργοί Ενέργειας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ υπέγραψαν μνημόνιο για την υποθαλάσσια τοποθέτηση του μεγαλύτερου ηλεκτρικού καλωδίου στον κόσμο, και εκμεταλλεύτηκαν την συμφωνία για να σιγουρέψουν τις συντεταγμένες της Μεσογείου που θεωρούν ότι έχουν μοιράσει μεταξύ τους, πετώντας έξω από το κάδρο την Τουρκία. 

Για το Ισραήλ, το καλώδιο θεωρείται ακόμη ένα  βήμα προς την ενεργειακή ασφάλεια, καθώς επιβιώνει με το διαρκή φόβο ότι σαν κράτος-τρομοκράτης μπορεί να βρεθεί εντελώς αποκλεισμένο από εδάφους οποιαδήποτε στιγμή η επανάσταση απλωθεί ξανά στον αραβικό κόσμο. Ο περιβόητος αγωγος East-Med που συνδέει Ισραήλ, Αίγυπτο, Κύπρος και Ελλάδα, εξάλλου, όσο κι αν τροφοδοτεί τόσο μεγάλη συζήτηση, δεν είναι προς το παρόν κάτι παραπάνω από μια μακέτα.  Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δηλαδή δίνει χέρι φιλίας και συνεργασίας σε όλους τους τρομοκράτες της περιοχής και τρέχει να τους επαναφέρει στην τάξη, όταν ξεφύγουν από τη λογική του άξονα που έχουν στήσει. Το παραμύθι ότι οι ελληνικοί σχεδιασμοί σε σχέση με τις ΑΟΖ στηρίζονται στη “διεθνή νομιμότητα”, φυσικά δεν το πιστεύει ούτε η ίδια, γι’ αυτό και στήνει γέφυρες με ολόκληρη τη διεθνή παρανομία ενώ υποβαθμίζει και αποφεύγει τον πραγματικό διάλογο.

Όμως, ακόμη και η ολιγοήμερη διαφαινόμενη ταλάντευση του αιγυπτιακού καθεστώτος, αποκαλύπτει πόσο σαθρή είναι η βάση όλων αυτών των αξόνων και των μεγαλεπήβολων σχεδιασμών. Κανείς τους δεν είναι σίγουρος ποιο μέλλον διαγράφεται, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες δίνουν ολοένα περισσότερα σημάδια απώλειας ελέγχου και δυνατότητας επιβολής στη Μέση Ανατολή. Η λογική του άξονα με τα καθεστώτα του Κόλπου ταίριαζε περισσότερο με τη λογική του Τραμπ, που ήταν εξάλλου ο πρώτος που έβαλε τον δικτάτορα Σίσι, τον βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας και τον Νετανιάχου να αγκαλιαστούν. 

Λιβύη

Όμως και στο μέτωπο της Υεμένης η σαουδο-εμιρατική συμμαχία οδηγήθηκε σε φιάσκο, ενώ και στη Λιβύη αυτή τη στιγμή σχηματίζεται καινούργια κυβέρνηση που δεν είναι ακριβώς αυτή που σχεδίασαν στο Κάιρο και στο Αμπού Ντάμπι. Ο στρατάρχης Χάφταρ που στηριζόταν από το Κάιρο με νύχια και με δόντια για να γίνει δικτάτορας της Λιβύης μένει προσωρινά εκτός κάδρου. Πώς τα έφερε η τύχη, ο νέος πρόεδρος της Λιβύης είναι μάλιστα ο πρώην πρέσβης της χώρας στην Αθήνα, τον οποίο είχε απελάσει με ταχείες διαδικασίες η κυβέρνηση Μητσοτάκη, όταν η Λιβύη υπέγραψε μνημόνιο με την Τουρκία. 

Ενώ, η πρόσφατη επαναπροσέγγιση μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Εμιράτων και Κατάρ (οι πρώτοι και οι δεύτεροι είχαν πετάξει το Κατάρ έξω από τη Συνεργασία του Κόλπου το 2017), βάζει και αυτή πιέσεις στη δικτατορία της Αιγύπτου να κάνει βήμα εμπρός. Ξανά, είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη η οποία δείχνει να έχει περισσότερο συμφέρον στη σύγκρουση.

Τα συμφέροντα και οι παρεμβάσεις είναι πολύ ευρύτερες. Στις 9 Μάρτη το Φόρουμ για το Φυσικό Αέριο στην Ανατολική Μεσόγειο αποφάσισε να εντάξει τη Γαλλία στις τάξεις του. Ως γνωστόν, η Γαλλία δεν βρέχεται από την Ανατολική Μεσόγειο, ούτε βέβαια και οι ΗΠΑ που έχουν καθεστώς παρατηρητή στο Φόρουμ. Αλλά για την ελληνική πλευρά και για το Ισραήλ, η προτεραιότητα είναι να χρησιμοποιούν το Φόρουμ, τους σχεδιασμούς και τα παζάρια για το φυσικό αέριο σαν πίεση απέναντι στην Τουρκία. Γι’ αυτό και εντάσσουν τον Μακρόν που διεκδικεί για τον εαυτό του το ρόλο του βασικού αντι-Ερντογάν παράγοντα, στο πλευρό επίσης των βασιλικών καθεστώτων του Κόλπου, της δικτατορίας του Σίσι και του Ισραήλ. Η αγορά των γαλλικών Ραφάλ από την κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της λογικής

Έτσι κάνουν τους “διαλόγους” τους οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις και οι ιμπεριαλιστές. Αγοράζοντας όπλα, κάνοντας ασκήσεις για βομβαρδισμούς και δίνοντας υποσχέσεις η μία στην άλλη να καταστείλουν από κοινού τους τις εξεγέρσεις. Ο δρόμος της μοιρασιάς των ΑΟΖ και του φυσικού αερίου μόνο χαμένη βγάζει την εργατική τάξη και τους φτωχούς και από τις δυο πλευρές του Αιγαίου. Τον πραγματικό διάλογο θα τον χτίσουμε πάνω στους κοινούς μας αγώνες από την Αθήνα ως την Άγκυρα, τη Λευκωσία, το Κάιρο και την Παλαιστίνη. Προς το παρόν, στους διπλωμάτες και τους καραβανάδες του Μητσοτάκη δείχνουν τόση εμπιστοσύνη όση και στους μπάτσους του, απολύτως καμία.