Καταπίεση και απελευθέρωση
Ενάντια στο αναχρονιστικό νομοσχέδιο για το οικογενειακό δίκαιο

Σάββατο 27 Μάρτη, μπροστά στη Βουλή. Φωτό: Αφροδίτη Φράγκου

Κινητοποίηση με σύνθημα #ΑμετάκληταΟΧΙ πραγματοποιήθηκε στις 27/3 στο Σύνταγμα, ενάντια στο νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης για το οικογενειακό δίκαιο. Δεκάδες αγωνίστριες και αγωνιστές συγκεντρώθηκαν, μετά από κάλεσμα γυναικείων και φεμινιστικών οργανώσεων, καθώς και οργανώσεων της Αριστεράς, για να διαμαρτυρηθούν για τις “μεταρρυθμίσεις” που επιχειρεί η κυβέρνηση μέσω του ν/σ Τσιάρα, τις οποίες παρουσιάζει σαν “προοδευτικές”, που φέρνουν την “ισότητα” ανάμεσα στα δυο φύλα όσον αφορά την επιμέλεια των παιδιών μετά το τέλος ενός γάμου.

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα αναχρονιστικό νομοσχέδιο που βασίζεται σε μια σειρά αντιεπιστημονικές παραδοχές όπως η “γονεϊκή αποξένωση” και σεξιστικά στερεότυπα όπως ότι υπάρχει αδικία σε βάρος των ανδρών όσον αφορά την επιμέλεια των παιδιών. Επίσης εισάγει επικίνδυνες αλλαγές, όπως το “τεκμήριο” του 1/3 του χρόνου ή τις ποινές για την κακή άσκηση της επιμέλειας. Επίσης σημαντικό πρόβλημα είναι η πρόβλεψη ότι ένας κακοποιητικός γονέας αποκλείεται από την επικοινωνία με το παιδί μόνο αν η καταδίκη του γίνει αμετάκλητη.

Όπως αναφέρει ανάμεσα σε άλλα η «Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων» σε ανακοίνωσή της στις 30/3, “Η προϋπόθεση αμετάκλητης καταδίκης για ενδοοικογενειακή βία και αδικήματα προσβολής της γενετήσιας ελευθερίας, ώστε να χωρεί περιορισμός του δικαιώματος επικοινωνίας ή να ιδρύεται τεκμήριο κακής άσκησης της γονικής μέριμνας... αγνοεί την πραγματικότητα των πολυετών δικαστικών διαδικασιών που απαιτούνται για να γίνει αμετάκλητη μία καταδίκη και δη για κακούργημα. Αποδέχεται λοιπόν το Υπουργείο την συνέχιση της έκθεσης του παιδιού σε κίνδυνο, κάτι που τελεί σε ευθεία αντίθεση και με τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης... και με τη Σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού”.

Η πολύπλευρη κριτική που δέχεται το νομοσχέδιο περιλαμβάνει μια σειρά ακόμη ζητήματα. Κεντρικό όμως είναι ότι η επιβολή κάποιας έννοιας “συμφέροντος του παιδιού” και μιας γενικής μεθόδου διευθέτησης της επιμέλειας και του χρόνου δεν πρόκειται να αλλάξει την σκληρή, υλική πραγματικότητα του μεγαλώματος των παιδιών και των ανισοτήτων σε βάρος των γυναικών -σε αυτά η Νέα Δημοκρατία είναι μέρος του προβλήματος.

Η κινητοποίηση συνεχίστηκε με πορεία προς την πρεσβεία της Τουρκίας, σε συμπαράσταση και αλληλεγγύη με τις χιλιάδες που βγήκαν στους δρόμους ενάντια στην απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης να αποχωρήσει η Τουρκία από τη σύμβαση της Κωνσταντινούπολης.