Συνεντεύξεις
Μαρία Ζαχαρία: “Γυναίκες-πολυεργαλείο”

3/4, Παμπειραϊκή διαδήλωση για την Υγεία. Φωτό: Μάνος Νικολάου

Η Μαρία Ζαχαρία, γραμματέας του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, μίλησε στην Αφροδίτη Φράγκου

 

Το Σάββατο πραγματοποιήθηκε συλλαλητήριο στον Πειραιά.
Ποια είναι τα αιτήματα της κινητοποίησης;

Το Σάββατο 3/4 πραγματοποιήθηκε Παμπειραϊκό Συλλαλητήριο στο Πασαλιμάνι, που σηματοδότησε την κορύφωση των αγώνων του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, σωματείων και φορέων της ευρύτερης περιφέρειας του Πειραιά, με αιχμή του δόρατος την κατάσταση στο χώρο της Υγείας και ειδικά στα νοσοκομεία που εξυπηρετούν τους κατοίκους και εργαζόμενους του Πειραιά, τα εργασιακά προβλήματα που οξύνονται εν μέσω πανδημίας, τα ανύπαρκτα μέτρα προστασίας στους χώρους εργασίας και η συνεχής επιβάρυνση της περιβαλλοντικής μόλυνσης σε όλους τους Δήμους της Περιφέρειας Πειραιά με το ιδιωτικοποιημένο πια λιμάνι, τα καζάνια στο Πέραμα, την OIL ONE στο Κερατσίνι, τα τοξικά βυθοκορήματα στην Πειραϊκή, τους χώρους εναπόθεσης σκουπιδιών σε Σχιστό και Πειραιά.

Ποια είναι η κατάσταση στα νοσοκομεία του Πειραιά;

Ειναι γεγονός ότι η κατάσταση στα νοσοκομεία είναι τραγική και εξοργιστική μαζί. Τα νοσοκομεία στον Πειραιά είναι ασφυκτικά γεμάτα, οι υγειονομικοί δίνουν άνιση μάχη με το χρόνο, τις ανθρώπινες αντοχές τους, την σωματική καταπόνηση, αφού οι τεράστιες ελλείψεις σε έμψυχο προσωπικό, σε κλίνες ΜΕΘ και υγειονομικό υλικό, χρόνια τώρα υποβαθμίζουν το χώρο της δημόσιας Υγείας. Στην περίοδο της πανδημίας εξόφθαλμα πια αποκαλύπτονται οι ευθύνες όσον κυβέρνησαν και κυβερνούν αυτό το τόπο, όσους διαχρονικά έκοβαν χρήματα από την δημόσια Υγεία για να θησαυρίζουν οι κλινικάρχες, τα ιδιωτικά νοσοκομεία και οι ασφαλιστικές.

Και πέραν όλων αυτών, οι τοπικές κοινωνίες ευρύτερα της Περιφέρειας Πειραιά, καλούνται να συνυπάρξουν με την μόλυνση του περιβάλλοντος, από την ιδιωτική πρωτοβουλία.

Οι υπόλοιπες κινήσεις της κυβέρνησης τι επίπτωση έχουν στους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες;

Η κατάσταση γίνεται χειρότερη με τη παντελή έλλειψη ελέγχων για μέτρα προστασίας στους χώρους εργασίας, καθώς και με τα διάφορα νομοθετήματα περί τηλεργασίας, αναστολών συμβάσεων εργασίας κλπ τα οποία έχουν φέρει σε απελπιστική κατάσταση τους εργαζόμενους. Και αναμένεται τον Μάιο που θα κατατεθεί το νομοσχέδιο του Υπ. Εργασίας, η κατάσταση να χειροτερέψει ακόμη περισσότερο, αφού είναι πλέον γνωστό ότι η κυβέρνηση ετοιμάζεται να καταθέσει την κατάργηση του θεσμοθετημένου 8ώρου, των υπερωριών, να πειράξει το συνδικαλιστικό νόμο 1264/82 και τα συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων προς όφελος των εργοδοτών, να περιορίσει το δικαίωμα στην απεργία, να επιβάλει τον κυβερνητικό έλεγχο στα συνδικάτα.

Κατά τη γνώμη σου η θέση της γυναίκας στην κοινωνία και η αντιμετώπιση της πανδημίας από την κυβέρνηση σχετίζονται;
Τι δράση πρέπει να αναλάβουν τα σωματεία;

Στις παρούσες συνθήκες ένα από τα στρώματα της κοινωνίας που κατά τη διάρκεια της πανδημίας έχουν υποστεί ακόμη μεγαλύτερη εκμετάλλευση είναι οι γυναίκες της εργατικής τάξης, οι οποίες κλήθηκαν να αναπληρώσουν όλες τις ανεπάρκειες ενός σάπιου συστήματος, στηρίζοντας την οικογένεια είτε κρατώντας τα παιδιά στο σπίτι, είτε τους ηλικιωμένους ή άτομα με ειδικές ανάγκες, παράλληλα δουλεύοντας για το σπίτι και τον εργοδότη τους. Ένα πολυεργαλείο στη Νέα Εποχή που μας ξημέρωσε!

Να μην ξεχνάμε ότι προσφάτως αποκαλύφθηκαν σε χώρους αθλητισμού και εργασίας θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης ή κακοποίησης που στην πλειοψηφία τους ήταν γυναίκες και αυτό δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο από κανένα σωματείο, που έχει χρέος να συσπειρώσει ακόμη περισσότερο τις γυναίκες εργαζόμενες για να αναδείξει και να παλέψει συντονισμένα και τα ιδιαίτερα γυναικεία ζητήματα τα οποία για πολλές δεκαετίες κρύβονται κάτω από το χαλί. Να δημιουργηθούν σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς επιτροπές αγώνα γυναικών για αυτό το σκοπό και να γίνει ειδική δουλειά επάνω στο ζήτημα της θέσης της γυναίκας στη σημερινή κοινωνία, στο κίνημα και δίνοντας την προοπτική της θέσης της γυναίκας στο Σοσιαλισμό. Η Κίνηση για μια Απεργιακή 8 Μάρτη, μπορεί και πρέπει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο σε τέτοιες πρωτοβουλίες, σε συνεργασία με τα εργατικά σωματεία για την ιδεολογική κατάρτιση των επιτροπών αυτών.

Πώς πρέπει να συνεχίσει το εργατικό κίνημα; Χρειάζεται να παίρνει τέτοιες πρωτοβουλίες, όπως του Σαββάτου 3/4, σε κάθε γειτονιά;

Τα προβλήματα, μας υποδεικνύουν το καθήκον να συγκροτήσουμε ένα ευρύ κοινό μέτωπο.

Η ανάδειξη των πραγματικών περιβαλλοντικών απειλών και προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε στις γειτονιές μας είναι αυτό που συμβάλλει στην αναγκαία ενότητα για την αντιμετώπιση τους. Χρειάζεται το εργατικό κίνημα να παίρνει πρωτοβουλίες σε κάθε γειτονιά μαζί με τους κατοίκους για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά.

Τα σωματεία και οι φορείς να φτιάξουν ένα συντονιστικό κέντρο, ώστε να συνεργαστούν σε ένα πλατύ δημοκρατικό ριζοσπαστικό λαϊκό μέτωπο με στόχο να έρθουν στο προσκήνιο τα πραγματικά προβλήματα του λαού και να επεξεργαστεί τις λύσεις στα πλαίσια της αλλαγής του εκμεταλλευτικού συστήματος. Τις λύσεις αυτές θα τις διεκδικήσει, θα τις επιβάλλει ο αγώνας μας. Ο ενωμένος αγώνας μας που δε θα περιλαμβάνει ούτε οφίτσια και καπελώματα, ούτε αποκλεισμούς για όποιον θέλει και μπορεί να αγωνιστεί μαζί μας και συμφωνεί με το πλαίσιο πάλης που θα ψηφίσουμε.