Ευρωπαϊκή συνάντηση Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στο Λονδίνο

Στην συνάντηση, που έγινε με πρωτοβουλία του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος στην Γαλλία (ΝΡΑ) και του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Βρετανίας (SWP), συμμετείχαν σύντροφοι και συντρόφισσες από μια σειρά χώρες (Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Γερμανία, Δανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Σουηδία, Σκοτία και Ελλάδα) και έγινε μια πολύ πλούσια συζήτηση πάνω σε 3 ενότητες (κρίση και αντιστάσεις, αραβικές επαναστάσεις και επέμβαση στη Λιβύη, ρατσισμός και άνοδος ακροδεξιάς – φασιστών).

Ο Ιβάν Λεμέτρ από το ΝΡΑ άνοιξε την πρώτη ενότητα δίνοντας την εικόνα της οικονομικής και πολιτικής κρίσης που μαστίζει το παγκόσμιο σύστημα, αλλά και την εικόνα των αντιστάσεων που απλώνονται σε όλες τις χώρες κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στους αγώνες για να σωθούν οι συντάξεις στη Γαλλία. “Υπάρχουν μεγαλύτερες προκλήσεις αλλά και δυνατότητες, να πρωτοστατήσουμε στην προσπάθεια κοινής δράσης ενάντια στη λιτότητα και τις περικοπές που προωθούν οι κυβερνήσεις και να δυναμώσουμε το έμβρυο της αντικαπιταλιστικής αριστεράς”, ανέφερε χαρακτηριστικά. Ακολούθησαν μια σειρά παρεμβάσεις: οι σύντροφοι από την Ισπανία  έδωσαν ζωντανές εικόνες για το κίνημα των πλατειών και των μαζικών συνελεύσεων ιδιαίτερα στις εργατογειτονιές και ανέδειξαν τις πολιτικές μάχες μέσα στο κίνημα ανάμεσα στους πιο μετριοπαθείς που αναζητάνε λύση σε εκλογικό επίπεδο και τους πιο ριζοσπάστες που στρέφονται σε συνολικότερες αντικαπιταλιστικές εναλλακτικές. “Μετά το κακό για εμάς εκλογικό αποτέλεσμα στις πρόσφατες εκλογές χρειάζεται να επιμείνουμε ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος πέρα από την κλιμάκωση της αντίστασης σε όλα τα μέτωπα”, συνέχισαν οι σύντροφοι από το Μπλόκο της Αριστεράς στην Πορτογαλία.

Οι σύντροφοι από την Ιρλανδία μίλησαν για την επιτυχία της “Συμμαχίας της Ενωμένης Αριστεράς” που κατάφερε να εκλέξει 5 βουλευτές με την έμπνευση των αγώνων της Ελλάδας και πάνω σε ένα σύνολο αιτημάτων υπέρ της διαγραφής του χρέους, της σύγκρουσης με την ΕΕ κλπ.

Ακόμα και στις “πλούσιες χώρες του Βορρά” (Γερμανία, Σουηδία, Ολλανδία) η ταξική πόλωση είναι έντονη και τα καθήκοντα παρόμοια, όπως εξήγησαν μια σειρά σύντροφοι, ενώ το παράδειγμα της Ελλάδας με τις πολλές γενικές απεργίες, το Σύνταγμα, τις πολιτικές μάχες και την ενίσχυση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς ερχόταν ξανά και ξανά.

Η πρόταση που μπήκε από την μεριά μας για μια πανευρωπαϊκή μέρα “συμπαράστασης στους εργάτες της Ελλάδας” την ημέρα της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ έγινε δεκτή με ενθουσιασμό.

Δυνατότητες

Ο Άλεξ Καλίνικος από το SWP  άνοιξε τη συζήτηση για τις αραβικές επαναστάσεις, οι οποίες “ξεκίνησαν με την ανατροπή των δικτατόρων στα πιο ανεπτυγμένα παραδείγματα νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού όπως στην Τυνησία και στην Αίγυπτο και συνεχίζουν σήμερα συνδέοντας τις πολιτικές διεκδικήσεις με τις οικονομικές βαθαίνοντας και επεκτείνοντας τις δυνατότητες για το κίνημα”.

“Το βασικότερο καθήκον για όλους όσους στηρίζουμε τις εξεγέρσεις”, συνέχισε, “είναι να σταματήσουμε την ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Λιβύη (και όπου αλλού χρειαστεί), χωρίς αυταπάτες για τον ανθρωπιστικό της χαρακτήρα”. Ακολούθησε μια έντονη συζήτηση για το πως δεν θα πρέπει να υποτιμάμε τις αραβικές εξεγέρσεις, βλέποντας που μπορούν να φτάσουν και όχι κάποιες “εθνικές” ή άλλες ιδιομορφίες από όπου μπορεί να ξεκινάνε. Επιπλέον πως η σύγκρουση με τον ιμπεριαλισμό δεν σημαίνει υποστήριξη σε καθεστώτα τύπου Καντάφι ή Άσαντ.

Αντίστοιχο ενδιαφέρον είχε και η τελευταία συζήτηση ενάντια στον ρατσισμό και τους φασίστες. Όλοι οι ομιλητές έφεραν εικόνες από τις χώρες τους για το πως η πολιτική των κυβερνήσεων στη σημερινή περίοδο κρίσης αξιοποιεί συνειδητά το χαρτί του ρατσισμού και διευκολύνει τις φασιστικές συμμορίες με στόχο να διασπάσει και να χτυπήσει το κίνημα. Παρά τις κάποιες διαφορετικές εκτιμήσεις σχετικά με τον φασιστικό (ή ακροδεξιό – λαϊκίστικο) χαρακτήρα διαφόρων οργανώσεων και κομμάτων στην Ευρώπη, κοινή ήταν η τοποθέτηση ότι έχουμε μπροστά μας μια πολύ σημαντική μάχη, στην οποία η αντικαπιταλιστική αριστερά πρέπει να μπει μπροστά επιδιώκοντας την ενιαιομετωπική δράση με τα συνδικάτα, τους μετανάστες και τους τσιγγάνους, τη νεολαία, τα κόμματα της Αριστεράς κλπ.

Τις επόμενες μέρες θα κυκλοφορήσει ένα κείμενο – απόφαση που θα προσπαθεί να συνοψίζει τα βασικά σημεία της διήμερης συνάντησης. Φύγαμε όλοι μας πιο ξεκάθαροι και πιο αποφασισμένοι για τις μάχες που έχουμε να δώσουμε σε κάθε χώρα, αλλά και συνολικά στην Ευρώπη για να δυναμώσουμε την ανεξάρτητη παρουσία και δράση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς.

Γιάννης Σηφακάκης