Εκπαίδευση και νεολαία
Ελεύθερη πρόσβαση στα ΑΕΙ

15/4, Πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

Το άνοιγμα των λυκείων την περασμένη εβδομάδα έγινε χωρίς να έχει καλυφθεί κανένα από τα αιτήματα του εκπαιδευτικού κινήματος για ασφαλή επαναλειτουργία. Μόνο σελφ τεστ και ατομική ευθύνη, που πλέον εγκαθίσταται πλήρως και στα σχολεία. Για μια ακόμα φορά αναδεικνύεται το φιάσκο της φετινής χρονιάς που οφείλεται στις πολιτικές επιλογές κυβέρνησης και υπουργείου Παιδείας. 

Τα 4/5 της χρονιάς καλύφθηκαν με εξ’ αποστάσεως διδασκαλία. Το υπουργείο στην αρχή διατυμπάνιζε ότι η τηλεκπαίδευση είναι ισότιμη διαδικασία εκπαίδευσης με τη δια ζώσης διδασκαλία και μάλιστα προσπαθεί με διάφορες εγκυκλίους να τη μονιμοποιήσει ως διαδικασία σε διάφορες περιστάσεις. Τώρα που η χρονιά τελειώνει και θέλει να ανοίξει τα σχολεία με κάθε κόστος, παραδέχεται ότι δεν είναι ισότιμη με τη δια ζώσης, κι ότι η αφομοίωση της ύλης από τους μαθητές δεν έχει επιτευχθεί στο βαθμό που θα έπρεπε. Γι’ αυτό αναγκάζεται να κάνει προσαρμογές στην ύλη, να μη γίνουν προαγωγικές εξετάσεις κλπ. Παρ’ όλα αυτά εμμένει στη διαδικασία των πανελληνίων εξετάσεων για τους μαθητές και τις μαθήτριες της Γ’ Λυκείου. 

Απαράδεκτες εξετάσεις

Αν ίσχυε μια φορά πέρυσι το αίτημα για ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, φέτος ισχύει εκατό φορές. Για τον απλούστατο λόγο ότι αυτή τη σχολική χρονιά τα παιδιά δεν είχαν σχεδόν καθόλου επαφή με τη δια ζώσης διδασκαλία. Συν τοις άλλοις θα κληθούμε εμείς οι εκπαιδευτικοί, μέσα στο κατακαλόκαιρο που θα έχει ανοίξει ο τουρισμός αλλά ταυτόχρονα δεν θα έχουμε εμβολιαστεί οι περισσότεροι, να στοιβαχτούμε σε βαθμολογικά κέντρα για να διορθώσουμε τα γραπτά. Και τώρα μια εβδομάδα μετά το άνοιγμα της Γ’ Λυκείου βλέπουμε τμήματα να ξανακλείνουν γιατί υπάρχουν κρούσματα. Πως θα πάνε τα παιδιά να δώσουν πανελλήνιες εξετάσεις με τέτοιες διαδικασίες; 

Είναι εγκληματικά αδιάφοροι και γι’ αυτό νομίζω ότι σαν εκπαιδευτικό κίνημα θα πρέπει να προτάξουμε το αίτημα της ελεύθερης πρόσβασης φέτος περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Αυτό άνοιξε σαν συζήτηση και στην πρόσφατη συνέλευση της ΕΛΜΕ Χανίων. 

Θα πρέπει αυτή τη στιγμή η ΟΛΜΕ, πέρα από τις αναλύσεις, να μπει μπροστά. Δεν μπορεί να αφήνει έκθετο το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας. Θα πρέπει να καλέσει γύρο γενικών συνελεύσεων και συνέλευση προέδρων και να μπει πλέον ανοιχτά η προοπτική της απεργίας. Δεν αντιμετωπίζονται διαφορετικά αυτά τα ζητήματα. Δεν θα κατακτήσουμε τα αιτήματά μας με τα λόγια ή με συναντήσεις του ΔΣ της ΟΛΜΕ με τις πολιτικές ηγεσίες, αλλά με απεργιακή σύγκρουση. 

Πρώτο απεργιακό βήμα είναι στις 22/4 όπου συμμετέχουμε ως ΕΛΜΕ Χανίων στην απεργία των υγειονομικών. Συνεχίζουμε στις 6 Μάη στην απεργία της Πρωτομαγιάς και το επόμενο βήμα θα πρέπει να είναι μια απεργία με διάρκεια. 

Δώρα Κιντή, εκπαιδευτικός ΕΛΜΕ Χανίων