Εργατικό κίνημα
Με τη δυναμική της απεργίας 22 Απρίλη

22/4, Απεργία υγειονομικών, Αθήνα. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

Να φύγει η κυβέρνηση του θανάτου. Αυτό ήταν το μήνυμα της πανυγειονομικής απεργίας στις 22 Απρίλη και των μαζικών κινητοποιήσεων που τη συνόδεψαν σε όλη τη χώρα. Παντού οι υγειονομικοί και οι συμπαραστάτες τους έκφρασαν την οργή τους για την εγκληματική διαχείριση της πανδημίας και απαίτησαν την άμεση ενίσχυση του ΕΣΥ με προσλήψεις, μονιμοποιήσεις, χρηματοδότηση, επίταξη των ιδιωτικών κλινικών.

Σε πολλά νοσοκομεία της Αθήνας η ημέρα ξεκίνησε με περιφρουρήσεις και προσυγκεντρώσεις στις πύλες. Οι εργαζόμενοι του Άγιου Σάββα με επικεφαλής τον απολυμένο πρόεδρο του Συλλόγου τους Κώστα Καταραχιά και τη στήριξη συμπαραστατών, διαδήλωσαν μέχρι την πλατεία Μαβίλη όπου ενώθηκαν με όλους τους απεργούς υγειονομικούς. Εκεί συγκεντρώθηκαν δεκάδες σωματεία με τα πανό τους, Γεννηματάς, Δρομοκαΐτειο, Ελπίς, Αμαλία Φλέμινγκ, Κρατικό Νίκαιας, Αττικό, Τραυματιοφορείς, ΕΚΑΒ, καθώς και πρωτοβουλίες εργαζόμενων από Αγία Όλγα, Σωτηρία, Ερυθρό, 4000 ΟΑΕΔ. Παρουσία είχε και ο Σύλλογος Εργαζόμενων Νοσοκομείου Ικαρίας, με αντιπροσωπεία του που ταξίδεψε για να συμμετέχει στην απεργιακή διαδήλωση. 

Στο πλευρό των υγειονομικών βρέθηκαν με τα πανό τους εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι του ΥΠ.ΠΟ, φοιτητικοί σύλλογοι, συλλογικότητες όπως η Πρωτοβουλία Support Health Workers, οργανώσεις της Αριστεράς. Ακολούθησε δυναμική διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας που κατέληξε στο Υπουργείο Υγείας. Καθ' όλη τη διάρκειά της, η κινητοποίηση κέρδιζε τις επευφημίες οδηγών και περαστικών, ενώ μαζικοποιούνταν με νέα Σωματεία Νοσοκομείων. Στη Βασιλίσσης Σοφίας προστέθηκε ο Ευαγγελισμός με μαζική παρουσία και των εργολαβικών εργαζόμενων της εταιρίας Invite, στο υπουργείο περίμενε το ΚΑΤ. Υγειονομικοί από μια σειρά νοσοκομεία και δομές του κέντρου (Αλεξάνδρα, Οφθαλμιατρείο, Ερυθρός Σταυρός) έβγαιναν επίσης στα παράθυρα και το δρόμο για να χαιρετήσουν και να χειροκροτήσουν τους διαδηλωτές συναδέλφους τους.

«Χρειαζόμαστε επειγόντως επιπλέον προσωπικό, γιατρούς, νοσηλευτές, τραυματιοφορείς, καθαρίστριες», μας είπε ο Κώστας Κονταράκης, ακτινολόγος στο Γεννηματάς. «Χρειαζόμαστε περισσότερους χώρους. Παντού υπάρχουν διασωληνωμένοι εκτός ΜΕΘ, παντού οι χώροι έχουν γεμίσει, κάθε εφημερία είναι χαοτική. Πολλοί συνάδελφοι νοσούν ή βγαίνουν σε καραντίνα χωρίς να έχουν γίνει προσλήψεις. Χρειάζεται επίταξη του ιδιωτικού τομέα, να ανοίξουν τα παλιά νοσοκομεία, να φτιάξουν καινούργια, μπορούν».

«Είμαστε από το Κρατικό Νίκαιας με το πρόγραμμα των 4000 συμβασιούχων του ΟΑΕΔ επί πέντε συνεχόμενα έτη, με ανανέωση συμβάσεων», μας είπε η Κωνσταντίνα. «Έχουμε καλύψει την περίοδο των μνημονίων και τώρα και την περίοδο του κορονοϊού. Καλύπτουμε πάγιες και διαρκείς ανάγκες και διεκδικούμε το αορίστου στις συμβάσεις μας. Είναι υποχρέωση της κυβέρνησης να μας μονιμοποιήσει».

Έξω από τη Βουλή αφέθηκε συμβολικά ένα στεφάνι για τους υγειονομικούς που έχουν χάσει τη ζωή τους από κορονοϊό και κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη τους. Παρότι πέθαναν στην πρώτη γραμμή της μάχης, η κυβέρνηση αρνείται να αποζημιώσει τις οικογένειές τους ως ελάχιστο δείγμα αναγνώρισης της θυσίας τους.

«Αυτό που με φέρνει σήμερα εδώ είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζεται η Υγεία», μας είπε η Αγγελική Σωτηροπούλου, πρώην εργαζόμενη στην Εθνική Leasing και τώρα άνεργη, που συμμετείχε για συμπαράσταση. «Η υποστήριξή μας στο ΕΣΥ ήταν πάντα δεδομένη. Δεν περιμέναμε την πανδημία να μας θυμίσει την αξία του. Θέλουμε δημόσια δωρεάν Υγεία για όλους τους εργαζόμενους, για τους μετανάστες, τους νεολαίους. Γι' αυτό είμαι εδώ. Απαιτώ προσλήψεις, αμοιβές, υποδομές, παντού, σε κάθε γειτονιά. Θεωρώ απαράδεκτο να πρέπει να πληρώσει κάποιος για να κάνει μια εξέταση αίματος».

Για άλλη μια φορά η κυβέρνηση επέλεξε να «υποδεχτεί» τους ήρωες της Υγείας με τα ΜΑΤ και τα ΥΜΕΤ μέσα και έξω από το Υπουργείο Υγείας. Ο υφυπουργός Υγείας Κοντοζαμάνης, παρότι βρισκόταν στο γραφείο του, αρνήθηκε προκλητικά να συναντήσει τους εκπροσώπους των εργαζόμενων και, όταν αυτοί διεκδίκησαν να μπουν στο χώρο, εμποδίστηκαν άγρια από τις αστυνομικές δυνάμεις.

Τόσο στην πλατεία Μαβίλη όσο και έξω από το Υπουργείο Υγείας έγιναν οργισμένες ομιλίες. «Δίνουμε τη μάχη απέναντι στην κυβέρνηση του θανάτου που έχει αφήσει τα νοσοκομεία στην τύχη τους και πάει να βγάλει την πανδημία με μειωμένο προϋπολογισμό στην Υγεία», είπε ο Κ. Καταραχιάς. «Κι αυτό με ένα όργιο αυταρχισμού στα συνδικάτα μας με κορύφωση την απόλυσή μου. Δώσαμε ένα τεράστιο αγώνα ενάντια στη στοχοποίησή μου και το τσάκισμα του συνδικαλισμού, καταφέραμε να επιστρέφω στο ΕΣΥ, αλλά μέχρι τότε συνεχίζουμε για την επιστροφή μου στον Άγιο Σάββα και την αποκατάσταση του Σωματείου μας. Η απεργία σήμερα ανοίγει την προοπτική για να κερδίσουμε όλα τα αιτήματά μας».

Αγωνιστικό μήνυμα

Το αγωνιστικό μήνυμα των υγειονομικών της Ικαρίας μετέφερε ο πρόεδρος του Συλλόγου στο νοσοκομείου του νησιού, Σωτήρης Δρούλιας, ενώ χαιρετισμό έκανε και εκπρόσωπος των αγωνιζόμενων συμβασιούχων καθαριστριών του Υπ.Οικονομικών που μαζί με συναδέλφους/ισσές της έφτασαν στο υπουργείο με το πανό τους.

Η πανεργατική απεργία της Πρωτομαγιάς στις 6 Μάη αναδείχτηκε σε όλες τις ομιλίες ως ο επόμενος μεγάλος σταθμός. «Η κατάσταση στα νοσοκομεία έχει ξεπαράσει τα όρια», είπε η Αργυρή Ερωτοκρίτου, μέλος ΔΣ του Σωματείου Εργαζόμενων στο Γεννηματάς. «Χτες είχαμε γενική εφημερία. Γέμισαν ξανά όλα τα κρεβάτια των covid κλινικών -σε μία από αυτές δουλεύω κι εγώ- κι όλο το υπόλοιπο νοσοκομείο για τα μη covid περιστατικά έχει γεμίσει ράντζα. Κάθε δυο μέρες μας έρχονται θετικοί ασθενείς από τα μη covid τμήματα. Έχουν μετατρέψει δυο χειρουργεία σε υποτιθέμενες ΜΕΘ, ενώ κόσμος βρίσκεται διασωληνωμένος εκτός μονάδων, όχι δυο και τρεις που λέει το υπουργείο, αλλά επτά και δέκα μέρες. Κι αυτοί οι άρρωστοι καταλήγουν.

Νοσηλεύουμε δικούς μας συναδέλφους που κόλλησαν την ώρα που δούλευαν. Πρέπει να σταματήσουμε την πολιτική του θανάτου. Κι ο τρόπος είναι οι απεργίες μας. Είμαστε σήμερα εδώ και θα είμαστε ξανά στις 6 Μάη με 24ωρη απεργία σε όλα τα νοσοκομεία και όχι μόνο, σε ένα πανεργατικό ξεσηκωμό. Πρέπει να φύγει αυτή η κυβέρνηση».

Επιτυχημένες ήταν οι κινητοποιήσεις και στις άλλες πόλεις. Έξω από τις ΥΠΕ έγινε η συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη παρουσία με πανό της ΕΝΙΘ, των Σωματείων Εργαζόμενων στο Ιπποκράτειο, το Θεαγένειο και το ΑΧΕΠΑ, εργαζόμενων του ΨΝΘ και του Συντονιστικού Νοσοκομείων. Ακολούθησε πορεία προς το άγαλμα Βενιζέλου, την ώρα που συγκεντρώνονταν φοιτητικοί σύλλογοι, μαθητές και εκπαιδευτικοί σε ένα ακόμα πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο. Οι διαδηλωτές ενώθηκαν κάτω από το σύνθημα «φοιτητές-εργατιά μια φωνή και μια γροθιά» και όλοι μαζί ξεκίνησαν μια μαζική πορεία προς το Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης.

Διαδήλωση έγινε και στα Γιάννενα με συμμετοχή υγειονομικών και από τα δυο νοσοκομεία της πόλης, Πανεπιστημιακό και Χατζηκώστα, όπως επίσης του Εργατικού Κέντρου, Σωματείων καλλιτεχνών και σχολικών καθαριστριών, οργανώσεων της αριστεράς, αλληλέγγυων. Μαζική η συγκέντρωση και στο νοσοκομείο Χανίων με δεκάδες συμπαραστάτες και πανό του Συντονισμού Εργατικής Αντίστασης. 


Η κατάσταση στον Ερυθρό είναι τραγική. Από τις 24 Μάρτη, εν μια νυκτί, όλο το νοσοκομείο έγινε επίσημα κόβιντ. Χωρίς καμιά ενημέρωση των γιατρών. Το νοσοκομείο μετρά 300 περίπου κλίνες κόβιντ που όλες τις έχουν στις πλάτες τους μόλις 13 μόνιμοι παθολόγοι και 25 με 30 ειδικευόμενοι. Οι άλλες ειδικότητες, όσο και να θέλουν ή να το προσπαθούν, δεν μπορούν εκ των πραγμάτων να βοηθήσουν. Ο κορονοϊός είναι νέα, δύσκολη και ιδιαίτερη νόσος. Χρειάζεται συγκεκριμένες ειδικότητες. 

Αυτό που κάνουμε δεν λειτουργεί. Χάνουμε κόσμο και σε λίγο θα χαθούμε κι εμείς. Προχτές εφημέρευα μόνη μου για 250 άτομα. Είχαμε πέντε διασωληνωμένους εκτός ΜΕΘ και είκοσι σε μη επεμβατικό μηχανικό αερισμό. Πώς μπορεί να τα βγάλει πέρα κανείς; Έχουμε ακόμα και οκτάκλινους θαλάμους, άνθρωποι στοιβαγμένοι, χωρίς συγγενείς, χωρίς επίβλεψη, μόνοι τους με το φόβο του θανάτου. Χρειαζόμαστε προσλήψεις υγειονομικού προσωπικού και επίταξη των ιδιωτικών δομών τώρα. 

Μαρία Δαφνή, επικουρική παθολόγος


Συμμετέχουμε στη σημερινή συγκέντρωση ως συνέχεια των αγώνων που έχουμε δώσει με όλους τους υγειονομικούς και το Συντονιστικό Νοσοκομείων τα προηγούμενα χρόνια. 

Οι μάχες μας στο νησί συνεχίζονται με αίτημα αιχμής που μας έφερε κι εδώ σήμερα τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων. Η απόλυσή τους θα σημάνει κατάργηση ολόκληρων τμημάτων, καθώς κι ο αριθμός τους είναι μεγάλος και στην εργασία τους βασίζεται μεγάλο μέρος της λειτουργίας μας. Αν κρατήθηκε ανοιχτό το νοσοκομείο μας εν μέσω μνημονίων που πήγαν να μας κλείσουν και αν καταφέραμε να φτιάξουμε μονάδα και αξονικό είναι από τους αγώνες μας μαζί με την τοπική κοινωνία. Ξέρουμε ότι έτσι θα κερδίσουμε και τη μονιμοποίηση. Οι συμβασιούχοι είναι μέλη του σωματείου μας, ακόμα και της Διοίκησής του και θα συνεχίσουμε μέχρι να γίνουν μόνιμοι.

Η ιστορία με τον τουρισμό είναι σκάνδαλο. Εμείς δεν μπορούμε να βγούμε έξω από την πόρτα μας, εδώ ήρθαμε με χαρτιά, αλλά στο νησί έχει αρχίσει η σεζόν με γκρουπ τουριστών. Το νοσοκομείο μας θεωρείται κόβιντ και στα χαρτιά φαίνεται να έχουμε δυο αναπνευστήρες και δυνατότητας νοσηλείας σε ΜΕΘ τεσσάρων ανθρώπων. Αλλά αν χρειαστεί να διασωληνωθεί κάποιος δεν θα υπάρχει αναισθησιολόγος να τον κρατήσει σε καταστολή. Αν τύχουν μαζικά κρούσματα, δεν θα αντέξουμε πάνω από πέντε μέρες. 

Ό,τι έχουμε καταφέρει, το έχουμε καταφέρει γιατί είμαστε στο δρόμο κι έτσι θα συνεχίσουμε. Σήμερα υπάρχει παράλληλη κινητοποίηση στο νοσοκομείο, έχουμε μόνιμο συντονισμό με την ΕΛΜΕ, το επόμενο βήμα είναι η Πρωτομαγιά στις 6 Μάη, ενώ προτείνουμε και έναν μαζικό πολυήμερο αποκλεισμό του υπουργείου το επόμενο διάστημα.

Σωτήρης Δρούλιας, πρόεδρος Συλλόγου Εργαζόμενων Νοσοκομείου Ικαρίας (ΣΕΝΙ)


 

Διαβάστε επίσης: Συντονισμένα στη μάχη της 6 Μάη