Εργατικό κίνημα
Ανταρσία στα Χανιά: "Εθνικοποίηση όλων των δομών ηλικιωμένων"

Aνακοίνωση για τις καταγγελίες για την ιδιωτική μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων εξέδωσε η Ανταρσία στα Χανιά, τονίζοντας ότι πρόκειται για το «αποτέλεσμα του κόσμου της ελεύθερης αγοράς και των ιδιωτικοποιήσεων των υπηρεσιών πρόνοιας και φροντίδας. Όπως αναφέρει:

«Οι καταγγελίες που αφορούν στη λειτουργία του ιδιωτικού γηροκομείου στα Χανιά είναι συγκλονιστικές. Στο βαθμό που αποδειχθούν θα πρόκειται για ένα ειδεχθές έγκλημα. Οι 73 θάνατοι σε ένα τόσο μικρό χρονικό διάστημα είναι ένα γεγονός αναμφισβήτητο και κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι συνηθισμένο. Εύλογα δημιουργούνται πολλά ερωτηματικά σε σχέση με τη λειτουργία της δομής αλλά και συνολικότερα με το πώς λειτουργεί η φροντίδα της τρίτης ηλικίας σε όλη τη χώρα. 

Η πολιτική της κυβέρνησης όχι μόνο στάθηκε ανίκανη να προστατέψει τα γηροκομεία όλης της χώρας αλλά τα μετέτρεψε σε παγίδες θανάτου λόγω της covid 19. Αντί να επιλέξει την ενίσχυση του συστήματος Υγείας και Πρόνοιας εφάρμοσε πολιτικές του απόλυτου εγκλεισμού των φιλοξενούμενων ανθρώπων στις Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων και την πλήρη αποξένωση τους από τους συγγενείς τους. Χιλιάδες τρόφιμοι έχουν να δουν τους ανθρώπους τους εδώ και πολλούς μήνες. Πάνω σε αυτό το καθεστώς πλήρους απομόνωσης μπορεί να διαμορφώνονται ανάλογες καταστάσεις με αυτές που καταγγέλλονται ότι συνέβησαν στη συγκεκριμένη δομή. 

Η δομή ήταν προορισμένη να λειτουργεί για 48 θέσεις, αλλά φιλοξενούσε 60 ηλικιωμένους. Με άλλα λόγια λειτουργούσε φιλοξενώντας 25% επιπλέον υπερήλικες. Αυτό από μόνο του σημαίνει ότι οι συνθήκες φιλοξενίας δεν μπορεί να ήταν …. άριστες όπως ισχυρίζονται ορισμένοι. 

Η αιτία γι’ αυτό βρίσκεται στο ότι το κράτος έχει εγκαταλείψει, εντελώς, τον τομέα της φροντίδας της τρίτης ηλικίας, στα χέρια του ιδιωτικού τομέα. Σε μια περίοδο τεράστιας ανεργίας και χτυπήματος των συντάξεων με το νέο ασφαλιστικό είναι πραγματική πρόκληση να θεωρείται «φτηνή» μια δομή που ζητά 700 και 800 ευρώ μηνιαίως. Η κάλυψη των αναγκών των γεροντισσών/ων βρίσκονται συνεχώς κάτω από την πίεση του ανταγωνισμού των διαφορετικών επιχειρήσεων – οίκων «ευγηρίας». Προκειμένου να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη του αφεντικού, να παραμένει «φθηνή» η κάθε δομή και να προσελκύει πελάτες, συμπιέζεται το κόστος των παρεχόμενων υπηρεσιών. Κομμάτι αυτής της κατάστασης είναι και οι διάφορες «κομπίνες» που εφευρίσκονται με «χορηγίες» και «δωρεές» περιουσιών από τους τροφίμους προς τις δομές, προκειμένου να εξασφαλίσουν καλύτερη φροντίδα και προσοχή. 

Χέρι-χέρι με όλα τα παραπάνω πάνε και οι καταγγελίες πρώην εργαζομένων της δομής για τις άθλιες εργασιακές σχέσεις που επικρατούσαν στη δομή. Φυσικά, αν ισχύουν, η συγκεκριμένη δομή δεν θα έχει την αποκλειστικότητα σε αυτές. Δεν είναι πρώτη φορά που ακούμε για τηλεφωνικές απολύσεις, για εξαναγκασμό των εργαζομένων σε παραίτηση, για παρακρατήσεις αποζημιώσεων και μισθών, για επιστροφές δώρων, για εκβιασμούς της εργοδοσίας, για πιέσεις για γρηγορότερες επιδόσεις στην εργασία, προκειμένου να μην προσληφθεί επιπλέον προσωπικό κλπ. Είναι οι ίδιες συνθήκες εργασίας που επικρατούν στους περισσότερους χώρους εργασίας του ιδιωτικού τομέα, στις επιχειρήσεις γαλέρες της τουριστικής βιομηχανίας και που το νομοσχέδιο Χατζηδάκη αναμένεται να τις κάνει πολύ χειρότερες. 

Το κερασάκι στην τούρτα είναι οι περικοπές των κοινωνικών δαπανών που έχουν καταστήσει τους μηχανισμούς ελέγχου κυριολεκτικά ανύπαρκτους είτε πρόκειται για τις υπηρεσίες των υπουργείων και των περιφερειών είτε για την επιθεώρηση εργασίας… 

Τώρα χρειάζεται εθνικοποίηση όλων των δομών φροντίδας ηλικιωμένων χωρίς αποζημίωση. Να δημιουργηθεί κρατικός φορέας, δωρεάν φροντίδας της τρίτης ηλικίας, με εργατικό έλεγχο στη λειτουργία του με ανθρώπινες εγκαταστάσεις, επαρκές προσωπικό (νοσηλεύτριες/ες, μαγείρισσες/ες, ψυχολόγους, ιατρούς, τραπεζοκόμες/ους και όποια άλλη ειδικότητα είναι αναγκαία). Για να μην υπάρχουν ανάλογα περιστατικά αλλά και να μπορούν οι ηλικιωμένοι να περνούν τη ζωή τους με ασφάλεια και αξιοπρέπεια».


Εβδομήντα τρεις νεκροί σε 15 μήνες

73 νεκροί σε 15 μήνες σε οίκο ευγηρίας 48 θέσεων (Αγία Σκέπη) στα Χανιά. 

Το θέμα ήρθε στην επιφάνεια μετά από τις καταγγελίες πολλών συγγενών και πρώην εργαζομένων και ήδη έχει ξεκινήσει εισαγγελική έρευνα ενώ καταγγελία στον συγκεκριμένο οίκο ευγηρίας είχε γίνει πριν δέκα χρόνια αλλά κατέληξε στο αρχείο. Οι καταγγελίες είναι συγκλονιστικές:

 «Η μεταχείριση των γερόντων ήταν πολύ κακή, δηλαδή τους δένανε στα κρεβάτια, ακόμα και αυτούς που δεν ήταν διεγερτικούς, τους δίνανε χάπια για να τους ηρεμήσουν, τους χτυπούσαν πολλές φορές» δήλωσε πρώην εργαζόμενος στην τηλεόραση. «Υπήρχαν πολλές φορές, κάποια βράδια, όταν τελείωνα τη βάρδιά μου, μου έλεγαν να δέσω κάποιους ανθρώπους και επειδή εγώ δεν έχω μάθει έτσι, έχω μάθει να δουλεύω με τον δικό μου τρόπο και να σέβομαι τους μεγαλύτερους, δεν το έκανα». 

Συγγενής τροφίμου κατήγγειλε: «Η δυσοσμία από την κεντρική είσοδο με το που έμπαινες ήταν τραγική. Οι άνθρωποι ήταν όλοι με ελάχιστα κιλά… το προσωπικό ήταν ελάχιστο γι' αυτό και δεν υπήρχε καθαριότητα». Όπως αναφέρει ο Ριζοσπάστης «η ΕΛ.ΑΣ. έχει λάβει 10 καταθέσεις από πρώην εργαζόμενους οι οποίες συγκλίνουν στις άθλιες συνθήκες διαβίωσης, στον υποσιτισμό, στη χορήγηση ψυχοφαρμάκων για να βρίσκονται σε καταστολή... Στη συγκεκριμένη υπόθεση εξετάζονται επίσης οι καταγγελίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας για περίεργες μεταβιβάσεις περιουσιακών στοιχείων ηλικιωμένων…» 

Σημείωση: Ένας εκ των συνηγόρων του οίκου ευγηρίας είναι ο Ν. Ρουσόπουλος, συνήγορος υπεράσπισης του καταδικασμένου αρχιναζί Λαγού και πρώην υποψήφιος βουλευτής της Χρυσής Αυγής Μεσσηνίας.


Απρίλης 2020, κινητοποίηση για το γηροκομείο της Αθήνας

Οι εργαζόμενοι προειδοποιούσαν

Η ιστορία με το γηροκομείο στα Χανιά είναι βγαλμένη από το πιο σκοτεινό αστυνομικό θρίλερ και επαναφέρει στην επιφάνεια τι σημαίνει η φροντίδα των ηλικιωμένων να αφήνεται στα χέρια των ιδιωτών.

Οι εργαζόμενοι και οι φιλοξενούμενοι στις Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων πλήρωσαν ένα βαρύ τίμημα από τον κορονοϊό λόγω της έλλειψης μέσω προστασίας και της εργοδοτικής αυθαιρεσίας. Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης, Κοζάνη, Άγιος Παντελεήμoνας, Μαρούσι, Άγιος Στέφανος, Περιστέρι.

Το Σωματείο Προσωπικού Ιδιωτικής Υγείας Αθήνας ήδη από το φθινόπωρο προειδοποιούσε σε ανακοίνωσή του απαντώντας στο πλαίσιο μέτρων για τις Μ.Φ.Η. που εξήγγειλε η υφυπουργός εργασίας Δόμνα Μιχαηλίδου: “Η αλήθεια είναι ότι η Κυβέρνηση όχι μόνο δεν επέβαλλε συγκεκριμένα μέτρα προστασίας των εργαζομένων, αλλά αντίθετα επέτρεψε την εργοδοτική αυθαιρεσία, με την παντελή έλλειψη ελεγκτικών μηχανισμών. Πολλοί εργαζόμενοι που απευθύνθηκαν στις επιθεωρήσεις εργασίας βρήκαν κλειστές πόρτες, ενώ αρμόδιοι φορείς δηλώσαν αναρμόδιοι να πραγματοποιήσουν ελέγχους. Η πραγματικότητα που ζουν οι εργαζόμενοι στις Μ.Φ.Η., δεν έχει καμία σχέση με την εικόνα που προσπάθησε να παρουσιάσει η υφυπουργός.

Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα: Σε πολλές περιπτώσεις οι εργαζόμενοι, προμηθεύονταν τα ατομικά μέτρα προστασίας, με κόστος που επιφορτίστηκαν αποκλειστικά οι ίδιοι. Η έλλειψη προσωπικού και η συνακόλουθη εντατικοποίηση της εργασίας έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Δεν υπάρχουν συγκεκριμένα καθηκοντολόγια, «όλοι κάνουν τα πάντα», δηλώνονται διαφορετικά προγράμματα στην επιθεώρηση εργασίας και διαφορετικά εφαρμόζονται στην πράξη, ΔΕΝ τηρείται το 5ήμερο, το 11ωρο υποχρεωτικής ανάπαυσης, κόβονται ρεπό, άδειες κλπ .

Υπήρξαν επιχειρήσεις που κατά την πρώτη φάση της πανδημίας, ανεστάλησαν οι συμβάσεις εργασίας εργαζομένων που ανήκαν σε ευπαθείς ομάδες, ή δικαιούταν άδειες ειδικού σκοπού, για να απαλλαχτούν από το μισθολογικό κόστος.

Οι καθυστερήσεις στην καταβολή των μισθών, είναι συνηθισμένη πρακτική στα γηροκομεία. Υπάρχουν γηροκομεία στα οποία εργάζονται συνάδελφοι μέχρι και 6 μήνες απλήρωτοι.”

Είναι προφανές ότι η ασφάλεια των ηλικιωμένων στα γηροκομεία, των ασθενών, των επισκεπτών δεν μπορεί να είναι αντικείμενο κερδοσκοπίας. Χιλιάδες οικογένειες χρυσοπληρώνουν ιδιωτικές επιχειρήσεις για την ελλιπή φιλοξενία των γερόντων και των γεροντισσών. Όσες οικογένειες δεν διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα προσθέτουν ένα ακόμα βάρος στις πλάτες των γυναικών του νοικοκυριού.

Γι’ αυτό είναι απαραίτητο να απαιτήσουμε την επίταξη των ιδιωτικών γηροκομείων έτσι ώστε η πρόνοια των ηλικιωμένων να είναι ένα δημόσιο αγαθό στο οποίο όλοι έχουν πρόσβαση και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας για τους εργαζόμενους που δουλεύουν σε αυτά.

Grand Care 

Πρόσφατα η εργοδοσία του γηροκομείου GRAND CARE στον Άγιο Δημήτριο, ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά την απόλυση 5 εργαζομένων από το τμήμα της κουζίνας, με την αιτιολογία ότι οι συγκεκριμένες υπηρεσίες δίνονται σε εργολαβική εταιρεία. Η Εργοδοσία του Ιδρύματος από τον Σεπτέμβριο του 2019 σταμάτησε να καταβάλλει τα ένσημα στους εργαζόμενους.

Οι καταγγελίες στο ΙΚΑ, η κινητοποίηση των εργαζομένων και η στήριξη τους από το Κλαδικό Σωματείο, είχε αποτέλεσμα να εξασφαλιστεί η ασφαλιστική ικανότητα για το 2021, παρόλο που δεν έχει καταβληθεί το σύνολο των ενσήμων. Σήμερα η Εργοδοσία προχωράει σε απολύσεις για να καλλιεργήσει κλίμα τρομοκρατίας, προκειμένου να συνεχίσει την πολιτική των αυθαιρεσιών. Ανάμεσα στους απολυμένους εργαζόμενους βρίσκεται και συνάδελφος-μέλος της Διοίκησης του Κλαδικού Σωματείου. Οι απολύσεις αποτελούν ξεκάθαρη περίπτωση συνδικαλιστικών διώξεων.

Οι ίδιοι εργαζόμενοι σήμερα τιμωρούνται από την Εργοδοσία, γιατί απαίτησαν το αυτονόητο δικαίωμα να εργάζονται με πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα. 

Κώστας Πολύδωρος, μέλος ΔΣ Κλαδικό Σωματείο Προσωπικού Ιδιωτικών Κλινικών, Γηροκομείων, Διαγνωστικών Κέντρων και Συναφών Χώρων Αθήνας.