Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
ΚΕΕΡΦΑ: Να κλείσουν τα στρατόπεδα - να τιμωρηθούν οι ένοχοι

20/5, Συνέντευξη Τύπου της ΚΕΕΡΦΑ στο Σύνταγμα. Φωτό: Λένα Βερδέ

Συνέντευξη Τύπου – Διαμαρτυρία για τις δολοφονίες προσφύγων και μεταναστών στα στρατόπεδα συγκέντρωσης πραγματοποίησε την Πέμπτη 20 Μάη στο Σύνταγμα η ΚΕΕΡΦΑ. Eκεί βρέθηκαν οι οικογένειες, φίλοι, κοινότητες και δικηγόροι των τελευταίων θυμάτων της εγκληματικής πολιτικής της κυβέρνησης: Της Μιμί Μουκάιε στη Μαλακάσα, του Ιμπραήμ Εργκιούν στην Κόρινθο και του Μάκι Ντιαμπατέ στην Κω. Στην κινητοποίηση ανακοινώθηκε το ξεκίνημα μεγάλης καμπάνιας με αιχμές: Να κλείσουν τα κολαστήρια του θανάτου. Να τιμωρηθούν οι ένοχοι των ρατσιστικών εγκλημάτων, διοικητές στρατοπέδων και αρμόδιοι υπουργοί. Να δοθεί άσυλο, στέγη, χαρτιά σε όλους τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Να ανοίξουν τα σύνορα για όλους και όλες.

«Αυτές τις μέρες, αν η μισή μας καρδιά είναι με τις οικογένειες όσων χάθηκαν στα κέντρα κράτησης, η άλλη μισή βρίσκεται στην Παλαιστίνη που ματώνει από τις δολοφονικές επιθέσεις του ισραηλινού στρατού κατοχής», ξεκίνησε ο Πέτρος Κωνσταντίνου, συντονιστής της ΚΕΕΡΦΑ. «Αυτά τα εγκλήματα οδηγούν τον κόσμο στην προσφυγιά, σαν το Μάκι Ντιαμπατέ από τη Γουινέα, τη Μιμί Μουκάϊε από το Κονγκό, τον Ιμπραήμ Εργκιούν από το Κουρδιστάν. Κι έχουν το θράσος η κυβέρνηση και ο Μηταράκης να στοχοποιούν αυτούς τους ανθρώπους, λέγοντας ότι είναι τζιχαντιστές και τρομοκράτες και ότι όσοι διαδηλώνουν στο πλευρό τους είναι πράκτορες του Ερντογάν. Είναι οι ίδιοι που σφίγγουν το χέρι των δολοφόνων. Οι ίδιοι που έκαναν τη συμφωνία με τον Ερντογάν για να κλείσουν τα σύνορα, να φτιάξουν στρατόπεδα, να κάνουν επαναπροωθήσεις.

Μέχρι να πάνε φυλακή

Είναι πρόκληση η πρόεδρος της Δημοκρατίας να φωτογραφίζεται στο τείχος του Έβρου, το πανομοιότυπο με το τείχος του Νετανάχιου που φυλακίζει τους Παλαιστίνιους, λες και είναι η Ακρόπολη. Τα χέρια του Μητσοτάκη και του Δένδια είναι βαμμένα στο αίμα όταν κάνουν συμφωνίες για τα τρυπάνια και τους αγωγούς στη Μεσόγειο, για τα κέρδη των πολυεθνικών. Χρυσοχοΐδης και Μηταράκης είναι ένοχοι για τις δολοφονίες στα καμπ. Η ΚΕΕΡΦΑ ξεκινά μια μεγάλη καμπάνια και ζητά από τα συνδικάτα, τους φοιτητικούς συλλόγους, κάθε κίνηση για τα δημοκρατικά δικαιώματα να τη στηρίξουν. Δεν θα σταματήσουμε μέχρι να πάνε φυλακή οι ένοχοι να κάνουν παρέα με τους Μιχαλολιάκους και όλους τους χρυσαυγίτες που κάλυπταν τόσα χρόνια».

«Σας φέρνω μήνυμα από τον αδελφό του Ιμπραήμ Εργκιούν από τη Γαλλία», συνέχισε ο Γιουσούφ από το Πολιτιστικό Κέντρο Κουρδιστάν. «Ευχαριστεί για την οργάνωση του αγώνα, όλους όσους κάνουν αυτόν κόπο. Ο αδερφός του δεν έρχεται πίσω, όμως η δικαιοσύνη για το είκοσι χρονών παλικάρι είναι απαραίτητη. Κρατούνταν άδικα επί 17 μήνες, είχε κάνει ήδη δυο απόπειρες αυτοκτονίας και του είπαν ότι θα τον κρατήσουν κι άλλο. Γιατί; Ο αδερφός του λέει ότι θα διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας και δικαιοσύνη από το δικαστήριο. Γιατί το κράτος που τον είχε κρατήσει ήταν υπεύθυνο για τη ζωή του, την υγεία του, για τα πάντα. Λέει ότι χάσαμε τον αδερφό μας, αλλά θα πάμε στα δικαστήρια μέχρι τέλος».

«Χάσαμε τον Μάκι Ντιαμπατέ, ένα νέο παιδί 44 ετών που είχε έρθει στην Ελλάδα με την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή, επειδή είχε πρόβλημα υγείας και δεν του έδιναν σημασία», είπε ο Καπί Ντιαλό, πρόεδρος της Κοινότητας Γουϊνέας. «Μιλάγαμε πρόσφατα με την οικογένειά του στη Γουινέα, με τη γυναίκα του, με τα τρία μικρά παιδάκια που έχει αφήσει πίσω. Είναι πολύ δύσκολα γι' αυτούς. Ζητάμε, με το σεβασμό που έχουμε στην Ελλάδα, να τιμωρηθούν οι ένοχοι, ζητάμε δικαιοσύνη».

«Τα κέντρα φιλοξενίας υποτίθεται είναι για να δίνουν προστασία σε όσους δεν έχουν σπίτι, χαρτιά», τόνισε ο Τζαβέντ Ασλάμ, πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδος. «Αλλά τελικά εκεί μέσα πεθαίνουν άνθρωποι ακόμα και με ένα απλό πρόβλημα υγείας. Αυτά δεν είναι κέντρα φιλοξενίας, αλλά δολοφονίας. Ευχαριστούμε την ΚΕΕΡΦΑ και όσους στέκονται δίπλα στις κοινότητες και τους αδύναμους. Ποιος ευθύνεται που πέθαναν τόσοι άνθρωποι και μικρά παιδιά; Ποιος οργανώνει αυτό το σχέδιο; Ο κ. Μηταράκης και αυτοί που λένε 'να πεθάνουνε, δεν μας νοιάζει'. Αυτοί είναι υπεύθυνοι και πρέπει να καλεστούν από το δικαστήριο να δώσουν εξήγηση γιατί πέθαναν τόσοι άνθρωποι που έφυγαν από τη χώρα τους για να γλυτώσουν τη ζωή τους κι είχαν όνειρα να πάνε σε μια χώρα που γεννήθηκε η δημοκρατία».

«Θα ήθελα να ευχαριστήσω όσους και όσες είναι εδώ για συμπαράσταση και αλληλεγγύη», είπε ο Τζοέλ Μουκάιε, αδελφός της Μιμί. «Φύγαμε από την Αφρική για να καταλήξουμε εδώ νεκροί. Η αδελφή μου πέθανε επειδή δεν της έδωσαν καμιά σημασία στη Μαλακάσα. Απαιτώ από την δικαιοσύνη να ρίξει φως στο θάνατο της αδερφής μου».

«Θα παλέψουμε για δικαιοσύνη, για να μην έχουμε ξανά νεκρό στα στρατόπεδα», είπε η Μαρία Χαρχαρίδου, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζόμενων στο νοσοκομείο Γεννηματάς. «Στα νοσοκομεία δίνουμε έναμιση χρόνο τώρα τεράστιο αγώνα για τη ζωή. Η κυβέρνηση ακολουθεί μια εγκληματική πολιτική, έχει αφήσει τα νοσοκομεία χωρίς το απαραίτητο προσωπικό, να παλεύουμε μόνοι με την πανδημία και όλες τις ασθένειες. Έχουμε χάσει πολλές ανθρώπινες ζωές. Κι αν σκεφτούμε τις συνθήκες ζωής στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, καταλαβαίνουμε πόσο απάνθρωπη είναι αυτή η πολιτική. Η κυβέρνηση από το 2019 κατάργησε τον ΑΜΚΑ για τους πρόσφυγες, στερώντας από τους πιο αδύναμους το δικαίωμα στην Υγεία. Οι αδύναμοι είναι δυνατοί όταν είναι όλοι μαζί. Θα καταφέρουμε να μην υπάρχουν πια στρατόπεδα και οι πρόσφυγες να ζουν δίπλα μας, μαζί μας. Αυτή είναι η υπόσχεσή μας».

Ίσα δικαιώματα για όλους

«Ο Ιμπραήμ, ο Μάκι, η Μιμί είναι μόνο μερικά από τα θύματα της ρατσιστικής πολιτικής της κυβέρνησης και της ΕΕ», τόνισε ο Νίκος Κοτρώτσιος, δάσκαλος από το Σύλλογο του Αιγάλεω. «Έχουν μετατρέψει το Αιγαίο από θάλασσα ειρήνης σε υγρό τάφο για χιλιάδες βασανισμένους ανθρώπους. Είναι απαράδεκτο άνθρωποι που έχουν διωχτεί από τον πόλεμο να βαφτίζονται εισβολείς. Ως εκπαιδευτικοί που κάνουμε στα παιδιά την Αγωγή του Πολίτη, τους μιλάμε για τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του ανθρώπου. Κάθε άνθρωπος σε όποια θρησκεία κι αν πιστεύει, ό,τι χρώμα κι αν έχει, σε όποια φυλή κι αν ανήκει, έχει τα ίδια δικαιώματα με όλους τους υπόλοιπους.

Στο ζήτημα της εκπαίδευσης προσφύγων, τα πράγματα είναι τραγικά. Μόνο ένα 14% φοιτά στα σχολεία και μάλιστα σε συνθήκες γκέτο. Η πρόταση του εκπαιδευτικού κινήματος είναι τα προσφυγόπουλα να ενταχτούν στο πρωινό πρόγραμμα. Συνολικά, για να υπάρξει εκπαίδευση προσφύγων, πρέπει να ζουν σε ανθρώπινες συνθήκες. Αυτό σημαίνει γειτονιές ανοιχτές. Τελειώνω με μια συγκινητική ιστορία. Στο 5ο σχολείο Αιγάλεω φιλοξενήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια επτά προσφυγόπουλα στα πρωινά τμήματα. Ένας δάσκαλος έβαλε εργασία για τις οδούς των παιδιών. Η Αϊσά, προσφυγάκι από το Αφγανιστάν, λέει στο δάσκαλό της 'εγώ μένω στον Ελαιώνα, δεν έχω οδό'. Με τη βοήθεια του δασκάλου γράφει: 'Είχα ένα σπίτι στο Αφγανιστάν, δεν ξέρω αν υπάρχει ακόμα. Ελπίζω κάποτε να αποκτήσω κι εγώ ένα δικό μου σπίτι κι ένα δικό μου δρόμο'. Είναι άνθρωποι που έχουν τις ίδιες ανάγκες που έχουμε όλοι μας. Ας τους αγκαλιάσουμε κι ας τους υποστηρίξουμε».


Να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα

«Οι οικογένειες ζητούν δικαιοσύνη όχι μόνο για τους δικούς τους ανθρώπους, αλλά και για όσους με βεβαιότητα θα χαθούν αν συνεχίσουν να υπάρχουν στρατόπεδα συγκέντρωσης», είπε ο Δημήτρης Ζώτος, δικηγόρος των οικογενειών των θυμάτων. 

«Ο Μάκι Ντιαμπατέ ήταν ένας χαρισματικός μουσικός, 44 ετών. Πέθανε στις 24 Μαρτίου από ειλεό, μόνο και μόνο επειδή ήταν εγκλωβισμένος στο στρατόπεδο της Κω που κατ’ ευφημισμό λέγεται ΠΡΟΚΕΚΑ Κω, γιατί δεν είχε την κατάλληλη ιατρική φροντίδα, μετά από φριχτούς πόνους τριών ημερών. Ο Ιμπραήμ Εργκιούν, 20 χρονών, κρεμάστηκε τρεις μέρες μετά, στις 27 Μαρτίου, ενώ ήταν κρατούμενος στο στρατόπεδο Κορίνθου που κι αυτό κατ’ ευφημισμό λέγεται ΠΡΟΚΕΚΑ Κορίνθου. Δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους. Όμως οι λόγοι που οδήγησαν στο θάνατό τους ήταν οι ίδιοι. Ήταν κρατούμενοι χωρίς να έχουν κάνει κανένα αδίκημα. Δεν ήξεραν πόσο θα κρατήσει ο εγκλεισμός τους, όπως ξέρουν όλοι οι υπόλοιποι κρατούμενοι στις άλλες φυλακές βάση μιας δικαστικής απόφασης.

Πώς μπορεί να το ανέχεται αυτό οποιαδήποτε δημοκρατική συνείδηση, οποιοδήποτε ευρωπαϊκό καθεστώς που θέλει να λέει ότι σέβεται το νομικό κεκτημένο ή πολιτισμό; Ο Ιμπραήμ έκανε την πρώτη του απόπειρα την ημέρα που πέθαινε ο Μάκι και τον πήγαν στο νοσοκομείο. Κρατούνταν ήδη 17 μήνες, με 11 αυθαίρετες παρατάσεις της κράτησής του. Τον έπιασαν στην Ηγουμενίτσα ενώ προσπαθούσε να πάει στον αδερφό του στη Γαλλία. Δεν μπορούσε να πάει με αεροπλάνο από την Τουρκία γιατί ήταν κυνηγημένος ως Κούρδος από το καθεστώς Ερντογάν. Όμως το ελληνικό κράτος, ενώ δίνει άσυλο στους πραξικοπηματίες που ήθελαν να καταργήσουν την κουτσουρεμένη δημοκρατία της Τουρκίας, στον Ιμπραήμ αρνήθηκε, οδηγώντας τον στην απελπισία και την αυτοκτονία.

Η Μίμι Μουκάιε, 37 χρονών, που ξεκίνησε από το Κονγκό αφήνοντας πίσω δυο παιδιά και κρατούνταν στη Μαλακάσα, νέα γυναίκα, δεν είχε τίποτα, πέθανε ενώ επί 11 μήνες δεν είχε καν καταγραφεί. Το στρατόπεδο ισχυρίζεται ότι δεν έχει καν το φάκελό της, παρότι βεβαιώνει ότι 11 μήνες έμενε εκεί. Λόγω του εγκλεισμού, στις άθλιες συνθήκες που επικρατούν, υπέστη διάτρηση στομάχου και κατέληξε στο νοσοκομείο δέκα μέρες μετά. Για να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα, πρέπει να διεκδικήσουμε την κατάργηση των στρατοπέδων συγκέντρωσης».