Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Σύσκεψη κοινοτήτων προσφύγων - μεταναστών: Όλοι στην πανεργατική

Σε ευρεία σύσκεψη με κοινότητες μεταναστών και προσφύγων προχώρησε η ΚΕΕΡΦΑ τη Δευτέρα 7 Ιούνη ενόψει της Πανεργατικής απεργίας στις 10 Ιούνη. Το παρών έδωσαν οι κοινότητες Γουινέας, Καμερούν, Τουρκίας, Μπαγκλαντές, Πακιστάν, αλλά και Κούρδοι αγωνιστές καθώς και πρόσφυγες από την Αλγερία, το Ιράκ και το Μαρόκο.

Νωρίτερα την ίδια μέρα, ο υπουργός Μετανάστευσης Ν. Μηταράκης και ο υφ. Εξωτερικών Μ. Βαρβιτσιώτης είχαν εκδόσει Κοινή Υπουργική Απόφαση η οποία αναγνωρίζει την Τουρκία ως ασφαλή τρίτη χώρα για πρόσφυγες με καταγωγή από τη Συρία, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές και τη Σομαλία.

Με άμεση ανακοίνωσή της η ΚΕΕΡΦΑ τονίζει πως “περισσεύει η υποκρισία των υπουργών της κυβέρνησης Μητσοτάκη που κόπτονται για την παραβίαση των δημοκρατικών δικαιωμάτων στην Τουρκία του Ερντογάν ενώ ανακαλύπτουν τον παράδεισο της ασφάλειας για τους πρόσφυγες στην χώρα του!... Η κυβέρνηση στριμωγμένη από την οργή της εργατικής τάξης που προκαλεί ο αντεργατικός νόμος Χατζηδάκη, τα μέτρα Κεραμέως, η διαχείριση της πανδημίας με την εκατόμβη των νεκρών, οι επιδρομές του Χρυσοχοΐδη στα πανεπιστήμια και τις γειτονιές, παίζει το χαρτί του ρατσισμού για να αποπροσανατολίσει από τις δικές της ευθύνες... Δεν θα την αφήσουμε! Διεκδικούμε άσυλο, χαρτιά, σύνορα ανοιχτά και να κλείσουν τώρα όλα τα στρατόπεδα θανάτου των προσφύγων. Οι ζωές των προσφύγων μετράνε! Θα δώσουμε άμεσα το παρών στο πλευρό των εργατικών συνδικάτων την Πέμπτη 10 Ιούνη και στην συγκέντρωση στην Πλατεία Κλαυθμώνος στις 11πμ και θα κλιμακώσουμε για να μην περάσουν οι ρατσιστικές επιθέσεις της κυβέρνησης της ΝΔ”.

Στη σύσκεψη που ακολούθησε οι εκπρόσωποι των κοινοτήτων και των προσφύγων συμφώνησαν στην ανάγκη οργάνωσης μιας μαζικής συμμετοχής στην απεργία και όρισαν τοπικές προσυγκεντρώσεις στις γειτονιές τους.

“Για εμάς τους Κούρδους είναι αυτονόητο ότι πρέπει να παλέψουμε για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τα δικαιώματα της εργατικής τάξης, όπου και αν βρισκόμαστε, ακόμα και αν δεν μείνουμε στη χώρα για πολύ καιρό, γι' αυτό συμμετείχαμε στη σύσκεψη” είπε στην Εργατική Αλληλεγγύη ο Οζντερίμ Γιουσούφ από το Πολιτιστικό Κέντρο Κουρδιστάν. “Εγώ είμαι παιδί αριστερού αγωνιστή και απεργού πείνας. Μεγάλωσα ακούγοντας για τις απεργίες στα εργοστάσια από τον πατέρα μου. Θεωρώ πως είναι υποχρέωση μας να ανταποκριθούμε σε αυτό το κάλεσμα της ΚΕΕΡΦΑ προπαντός τώρα που η κυβέρνηση επιτίθεται την ίδια στιγμή και στους ντόπιους και στους πρόσφυγες”.

“Ο ρατσισμός με τον οποίο ερχόμαστε εμείς οι μετανάστες αντιμέτωποι καθημερινά στη δουλειά δεν είναι κάτι που μπορεί να το πολεμήσει ο καθένας μόνος του. Χρειάζεται να παλέψουμε όλοι μαζί”, μας είπε ο Τζέημς από το Καμερούν που βρισκόταν στη σύσκεψη. Θέλουμε τους Έλληνες να είναι στο πλευρό μας στον αγώνα μας για χαρτιά αλλά πρέπει και εμείς να παλέψουμε μαζί τους για τα δικαιώματα όλων: για ανθρώπινες συνθήκες και ώρες δουλειάς και για αξιοπρεπείς μισθούς. Τα αφεντικά προσπαθούν να μας διαιρέσουν χρησιμοποιώντας το χρώμα του δέρματος μας ή τη χώρα από την οποία προερχόμαστε. Εμείς ξέρουμε ότι ενωμένοι είμαστε πιό δυνατοί”. 


Προσυγκεντρώσεις 10 Ιούνη

Κοινότητες Καμερούν και Γουινέας 8π.μ., πλατεία Αμερικής

Κοινότητα Μπαγκλαντές 9 π.μ. Γερανίου και Αναξαγόρα

Κοινότητα Πακιστάν 9 π.μ. Πλατεία Δημαρχείου


«Δεν είμαστε ρομπότ»

Εδώ και δεκαετίες, η τύχη που επιφυλάσσει το ελληνικό κράτος στους μετανάστες που έρχονται για να βρουν δουλειά ώστε να εξασφαλίσουν ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους και τις οικογένειες τους είναι η ίδια: μαύρη εργασία για τους πολλούς, και για όσους καταφέρουν να ξεφύγουν, συστηματικό ξεχείλωμα των ωραρίων, χαμηλές αμοιβές, απλήρωτες υπερωρίες, παράκαμψη των συλλογικών συμβάσεων και καταπάτηση των κανόνων για την υγεία και ασφάλεια τους αλλά και των δικαιωμάτων τους.

Αυτή η πραγματικότητα δεν αφορά αποκλειστικά τους μετανάστες. Το νέο νομοσχέδιο που προτίθεται να φέρει στη Βουλή ο υπουργός Εργασίας Κωστής Χατζηδάκης, σκοπεύει να διευρύνει και να νομιμοποιήσει αυτή την πραγματικότητα για όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες. Μετανάστες και ντόπιοι εργάτες όμως έχουν μια άλλη παράδοση. Από τη συμμετοχή στην απεργία των Πακιστανών εργατών στη Νάσιοναλ Καν το 1974, μέχρι τη μαζική τους συμμετοχή στο κίνημα των πλατειών, την εξέγερση των Μπαγκλαντεσιανών στη Μανωλάδα το 2013 και την απεργία στη Γενική Ανακύκλωση το 2015, οι εργατικοί αγώνες των μεταναστών πάντα έπαιρναν αλλά και έδιναν δύναμη στους υπόλοιπους αγώνες του εργατικού κινήματος.

Σήμερα, απέναντι στο αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη, μετανάστες και μετανάστριες, εργάτες και εργάτριες μας καλούν στην απεργία στις 10 του Ιούνη.

Με το νέο νόμο θέλουν να μας βάλουν να δουλεύουμε καθημερινά πάνω από οχτώ ώρες. Αυτό είναι αδύνατο. Δεν είμαστε ρομπότ. Δεν γίνεται να δουλεύεις δέκα ώρες για ένα μήνα και μετά να σου δίνουν κάποιες μέρες για να ξεκουραστείς. Άλλωστε δεν δουλεύει κανείς παραπάνω για να ξεκουραστεί. Δουλεύουμε γιατί έχουμε ανάγκη από παραπάνω χρήματα και τώρα δεν θα τα παίρνουμε. Θα παίρνουμε ελεύθερο χρόνο όποτε θέλει το αφεντικό. Πρέπει να τους σταματήσουμε και γι’΄αυτό στις 10 Ιούνη πρέπει να απεργήσουμε. Δεν αφορά μόνο κάποιους, μας αφορά όλους. Πρέπει να σταθούμε ο ένας δίπλα στον άλλον και να τους σταματήσουμε.

Ταλάλ, λαντζιέρης

«Θέλουν να κάνουν σε όλους αυτό που κάνουν σε εμάς»

Οι συνθήκες στις οποίες δουλεύουμε εμείς οι μετανάστες είναι πολύ δύσκολες. Για εμάς οι νόμοι, οι συμβάσεις δεν ισχύουν.

Ισχύει ό,τι συμφωνήσουμε με το αφεντικό. Αυτό σημαίνει πολύ χαμηλοί μισθοί, έξι και εφτά μέρες δουλειά την εβδομάδα. Οι υπερωρίες δεν υπάρχουν. Ούτε τα ρεπό. Αυτό θέλουν να κάνουν για όλους. Εμείς να δουλεύουμε και αυτοί να βγάζουν τα λεφτά. Αυτοί που θέλουν να ψηφίσουν αυτό τον νόμο δεν έχουν δουλέψει ποτέ έτσι. Για εμάς είναι πολύ δύσκολο να απεργήσουμε. Δεν έχουμε καμία προστασία και αν λείψουμε το αφεντικό θα μας αντικαταστήσει. Πρέπει όσοι μπορούν να συμμετέχουν σε αυτή την απεργία. Θέλουμε να γίνουν τα πράγματα καλύτερα για εμάς, όχι να γίνουν χειρότερα για όλους.

Αμπάς, Εργαζόμενος σε βενζινάδικο

«Να παλέψουμε όλοι μαζί»

Με την πανδημία έγινε πολύ δύσκολο να βρει κανείς δουλειά. Όποιος έβρισκε ένα μεροκάματο δεν ρωτούσε για ένσημα, απλά πήγαινε και δούλευε. 

Για μας τους μετανάστες τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα και με το νόμο που θέλει να περάσει η κυβέρνηση θα γίνουν χειρότερα. Οι τζάμπα υπερωρίες δεν θα είναι για τους πλούσιους, τα αφεντικά και τους μάνατζερ. Αυτοί τις πληρώνονται καλά. Θα είναι για τους απλούς εργάτες. Αυτούς έχουν βάλει στο στόχο. Αυτός ο νόμος δεν πρέπει να περάσει. 

Για να τον σταματήσουμε όμως θα πρέπει να παλέψουμε όλοι μαζί. Ντόπιοι και μετανάστες θα πρέπει να είμαστε όλοι στην απεργία στις 10 του Ιούνη και στο συλλαλητήριο στην πλατεία Κλαυθμώνος. Εμάς τους μετανάστες μας αφορά πάρα πολύ γιατί ζούμε από τις υπερωρίες λόγω χαμηλών μισθών. Θα πρέπει και όλη η Αριστερά να δώσει ενωμένη όλες της τις δυνάμεις. Να φωνάξουμε δυνατά και να ακουστούμε μέσα στη Βουλή και να καταλάβουν ότι πρέπει να το πάρουν πίσω. Μόνο αν είμαστε όλοι μαζί θα τους νικήσουμε.

Ασίφ Αλί, ελαιοχρωματιστής