Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Δανία: Πρωτοπορία της ΕΕ-φρούριο

Το αντιρατσιστικό κίνημα στη Δανία δίνει μάχες στο πλευρό των προσφύγων

Τ­­ην Πέμπτη 3 Ιούνη η δανέζικη κυβέρνηση μειοψηφίας των σοσιαλδημοκρατών της Μέτε Φρέντρικσεν ψήφισε νόμο σύμφωνα με τον οποίο όσοι πρόσφυγες φτάνουν στη χώρα και κάνουν αίτηση ασύλου θα στέλνονται σε χώρες εκτός ΕΕ για τη διεκπεραίωση της αίτησης. Ακόμα και αν το αίτημα γίνεται δεκτό όμως θα πρέπει να παραμείνουν σε αυτή τη χώρα “υποδοχής” και όχι στη Δανία. 

Η πρώτη διαφαινόμενη υποψήφια χώρα για αυτή την συνεργασία είναι η Ρουάντα την οποία και είχε επισκεφθεί τον περασμένο Απρίλη ο, αιθιοπικής καταγωγής, υπουργός Μετανάστευσης Ματίας Τεσφάιε για να υπογράψει διπλωματική συμφωνία για το άσυλο.

“Έχουμε μια ανοιχτά ρατσιστική κυβέρνηση, κι ας είναι σοσιαλδημοκρατική, η οποία θέλει να μηδενίσει τον αριθμό των αιτούντων ασύλου που θα μένουν στη χώρα” είπε στην Εργατική Αλληλεγγύη η Λένε Γιούνκερ από την κίνηση Ενωμένοι ενάντια στο Ρατσισμό και τις Διακρίσεις από το Όντενσε της Δανίας.

“Κάνουν μια τριπλή επίθεση. Πληρώνουν φτωχές χώρες για να μένουν οι πρόσφυγες εκεί και βγάζουν από τις λίστες ασφαλούς προορισμού περιοχές και χώρες χωρίς κανένα κριτήριο (όπως τη Δαμασκό) με αποτέλεσμα εκατοντάδες απελάσεις προσφύγων σε πραγματικά επικίνδυνες περιοχές. Χειροτερεύουν τις συνθήκες διαβίωσής τους εδώ, με ρατσιστικούς νόμους που βάζουν όρια στο πό­­σοι ‘μη δυτικοί' θα μπορούν να μένουν σε μια γειτονιά. Και τέλος, φτιάχνουν στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου δεν θα έχουν δικαιώματα, χρήματα, δουλειά, εκπαίδευση, για να φ­­­υλακίσουν όσους ‘χρειάζεται'”.

“Αυτή όμως είναι μόνο η μία πλευρά” συνέχισε. “Μπορεί να σκορπάνε διαρκώς τη ρητορική του μίσους αλλά δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν διαδηλώσει ενάντια σε αυτά τα μέτρα μέσα στον Μάη. Οι ίδιοι οι Σύριοι που απειλούνται με απέλαση πραγματοποιούν καθιστική διαμαρτυρία μπροστά από τη Βουλή εδώ και τρεις εβδομάδες και έχουν φτιάξει και ένα διαδικτυακό κανάλι για να προβάλλουν τα αιτήματα τους.”

Μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου ο Ευρωπαίος επίτροπος Άνταλμπερτ Γιανζ έτρεξε να δηλώσει πως ο νέος νόμος “είναι ασύμβατος με τους υπάρχοντες κανόνες της ΕΕ ή τις προτάσεις βάσει του νέου συμφώνου για τη μετανάστευση και το άσυλο”. Ακολούθησαν αντίστοιχες ανακοινώσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και άλλους θεσμούς. Ξεχνούν όμως πως, όσο ακραία και να είναι η λογική του συγκεκριμένου νόμου, η πρακτική της “εξωτερικότητας” δεν είναι δανέζικη σύλληψη αλλά “ευρωπαϊκή”. Η συμφωνίες με τη Λιβύη (2014), την Τουρκία (2016) και το Μαρόκο (2019) είναι αυτές που άνοιξαν το δρόμο σπρώχνοντας τα ευρωπαΙκά σύνορα στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Και στην Ελλάδα όμως, το νέο νομοσχέδιο που φέρνει ο Μηταράκης και προβλέπει δυνατότητα επέμβασης της Frontex πέρα από τα σύνορα των ευρωπαϊκών χωρών αλλά και η πρόσφατη αναγνώριση της Τουρκίας με ΚΥΑ ως ασφαλή τρίτη χώρα, κινούνται ακριβώς στην ίδια κατεύθυνση. Η τελευταία όμως αποτελεί και πρόκληση για τους Κούρδους πρόσφυγες στην Ελλάδα, και όχι μόνο, οι οποίοι διώκονται συστηματικά από το τουρκικό κράτος εδώ και δεκαετίες.