Εργατικό κίνημα
Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ: Κέντρο πολιτισμού και αγώνα

5/6, Διαδήλωση ενάντια στην περιβαλλοντική καταστροφή. Φωτό: Λένα Βερδέ

Στην τρίτη τους βδομάδα μπήκαν οι δράσεις υπεράσπισης του αυτοδιαχειριζόμενου Θεάτρου ΕΜΠΡΟΣ, μετά την αποτυχημένη απόπειρα εκκένωσης και σφραγίσματός του από τον Χρυσοχοΐδη. Η επιτυχία τους, με την καθημερινή παρουσία εκατοντάδων και χιλιάδων συμπαραστατών, πατάει πάνω στο πνεύμα που χαρακτηρίζει τις κυριακάτικες ανοιχτές συνελεύσεις του κι έχει στο κέντρο τη σύνδεση του χώρου με όλες τις μάχες που δίνουν οι εργαζόμενοι και η νεολαία ενάντια στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Ιδιαίτερη τέτοια στιγμή ήταν το Σάββατο 5 Ιούνη η συνάντηση του ΕΜΠΡΟΣ με τα περιβαλλοντικά κινήματα όλης της χώρας. Το πανό του ΕΜΠΡΟΣ βρέθηκε στη συγκέντρωση για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος στο Σύνταγμα, ενώ η πορεία ολοκληρώθηκε στο θέατρο με τη γιορτή για τη Μητέρα Γη. Η σύνδεση αυτή είχε μια επιπλέον σημασία. Η επίθεση της κυβέρνησης στο ΕΜΠΡΟΣ έχει άμεση σχέση με όλα τα καταστροφικά σχέδιά της για το κέντρο της Αθήνας, πολλά από τα οποία υλοποιεί ήδη η δημοτική αρχή Μπακογιάννη.

«Η κυβέρνηση, και από δίπλα της η δημοτική αρχή της Αθήνας, έχουν πάρει από την πρώτη κιόλας στιγμή ξεκάθαρη θέση υπέρ της τουριστικής βιομηχανίας, του real estate και συνολικά των αναγκών του κεφαλαίου εις βάρος των αναγκών και των συνθηκών ζωής και εργασίας των απλών εργαζόμενων, των κατοίκων, της νεολαίας, των μεταναστών και των προσφύγων!», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας, με αφορμή τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για την δημιουργία σταθμού της γραμμής 4 του ΜΕΤΡΟ στην πλατεία Εξαρχείων.

«Μέσα σε μόλις δύο χρόνια είδαμε τις εκκενώσεις και το “τσιμέντωμα” καταλήψεων, πολλές από τις οποίες στεγάζαν οικογένειες μεταναστών και προσφύγων ή αποτελούσαν χώρους πολιτιστικής έκφρασης και δημιουργίας με κοινωνική δράση στη γειτονιά, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την προσπάθεια εκκένωσης του κατειλημμένου αυτοδιαχειριζόμενου θεάτρου ΕΜΠΡΟΣ. Είδαμε να σπαταλιούνται εκατομμύρια σε έργα βιτρίνας όπως ο Μεγάλος Περίπατος και να εγκρίνονται αναπλάσεις όπως αυτός του λόφου Στρέφη (και προσφάτως και του Λυκαβηττού) που θα πραγματοποιηθούν από και θα εξυπηρετούν τα συμφέροντα επιχειρήσεων τύπου PRODEA.

Είδαμε να γιγαντώνεται η αστυνομοκρατία σε όλες τις γειτονιές, από τα Εξάρχεια μέχρι την Νέα Σμύρνη και να παίρνονται μία σειρά αντιδημοκρατικά μέτρα που χτυπούν τα δικαιώματά μας στην συνάθροιση, την διαδήλωση, τον συνδικαλισμό (νομοσχέδιο Χατζηδάκη), μέχρι και στην αυτοδιοίκηση (νομοσχέδιο Βορίδη)».

Κοροϊδία Μπακογιάννη

Στην πραγματικότητα, είναι σχέδια που απλώνονται από την Ακαδημία Πλάτωνος (με την ίδρυση Αρχαιολογικού Μουσείου για να έχει πελατεία το εμπορικό κέντρο που αφήνουν να δημιουργηθεί στην περιοχή) μέχρι τον Ελαιώνα (με το γήπεδο-εμπορικό κέντρο που ετοιμάζονται να φτιάξουν) και το Θησείο (όπου οι απόπειρες εκδίωξης των χειροτεχνών δεν έχουν σταματήσει). Και έρχεται μετά ο Μπακογιάννης, που κόβει δέντρα, κάνει τσιμεντένιες αναπλάσεις, δίνει πεζοδρόμια και ελεύθερους χώρους σε τραπεζοκαθίσματα και επιχειρήσεις, να κοροϊδεύει με τις τέσσερις συσκευές στην Ομόνοια που “καθαρίζουν τον αέρα” και “ισοδυναμούν με 30 δέντρα”.

«Στόχος της κυβέρνησης είναι να ξεπεραστεί η οικονομική κρίση που βάθυνε στην περίοδο της πανδημίας, δίνοντας γη και ύδωρ για την στήριξη του “βαρύ πυροβολικού” του ελληνικού κεφαλαίου, της τουριστικής βιομηχανίας, μετατρέποντας το κέντρο της Αθήνας σε ένα άδειο κέλυφος όπου θα χωράνε μόνο οι τουρίστες και όσοι τελοσπάντων προτίθενται να βάλουν βαθειά το χέρι στην τσέπη για την διασκέδασή τους ή/και τα ψώνια τους», συνεχίζει η ανακοίνωση. «Θέλουν μια Αθήνα όπου δεν θα χωράνε οι απλοί κάτοικοι γιατί τα ενοίκια στις “εξευγενισμένες” γειτονιές θα έχουν φτάσει στο θεό και θα κυριαρχεί παντού το AirBNB, τα ξενυχτάδικα και τα ξενοδοχεία, μια Αθήνα όπου οι γειτονιές, οι πλατείες και τα πάρκα μας δεν θα στεγάζουν την οποιαδήποτε πολιτιστική έκφραση από τα κάτω, μια Αθήνα όπου δεν θα τους χαλάνε την μόστρα οι απεργοί, οι διαδηλωτές, η κοινωνική διαμαρτυρία και η πολιτική δράση».

Αυτό το στόχο εξυπηρετούσε και η επίθεση στο ΕΜΠΡΟΣ, με τον Μπακογιάννη να διεκδικεί αμέσως μετά το θέατρο δήθεν για να το μετατρέψει σε ανοιχτό χώρο πολιτισμού. Γι' αυτό είχε σημασία η σύνδεσή του με τα τοπικά περιβαλλοντικά κινήματα της Αθήνας και όλης της Αττικής, ως κομμάτι του κοινού αγώνα ενάντια στην λεηλασία και την εμπορευματοποίηση της πόλης για τα κέρδη των αφεντικών. Η απόφαση δε της ανοιχτής συνέλευσης του ΕΜΠΡΟΣ, η τρίτη εβδομάδα δράσεων να έχει ως κεντρικό γεγονός τη συμμετοχή στην πανεργατική απεργία της 10ης Ιούνη, δίνει προσανατολισμό σε όλα αυτά τα κινήματα για το ποια πρέπει να είναι η συνέχεια του αγώνα. Όλες οι πρωτοβουλίες και οι κινήσεις για τη διάσωση του περιβάλλοντος, των πλατειών και των ελεύθερων χώρων χρειάζεται να δώσουν το παρών στην πανεργατική, ενάντια στην κυβέρνηση και τον Χατζηδάκη.